என் பார்வையில்

உள்ளத்து உணர்வறிவேன் உடன்பிறப்பே

2010-05-05T00:44:00.002+04:00

காட்சிகள் வேறு
களங்கள் வேறு
உள்ளத்து உணர்வறிவேன்
உடன்பிறப்பே!

தமிழ்த் தலைமகனின் தந்தையார் வேலுப்பிள்ளைக்கு அஞ்சலி

2010-01-07T17:45:00.004+04:00

தமிழர்களின் தலைமகன் பிரபாகரனின் தந்தையார் திருவேங்கிடம் வேலுப்பிள்ளை சிங்கள வதைமுகாமில் நேற்றிரவு மரணம் அடைந்திருக்கிறார். அவரின் மறைவிற்கு எனது ஆழ்ந்த இரங்கல்கள். தமிழ் உறவுகளின் சோகத்தில் என்னையும் இணைத்துக்கொள்கிறேன்.

சரணடைந்த புலிகள் இயக்கத் தலைவர்களை கொல்ல உத்தரவிட்டது கோத்தாபாயா - சரத் பொன்சேகா

2009-12-13T11:46:00.004+04:00

இலங்கை அரசின் போர்க்குற்றங்கள் தொடர்பான மற்றுமொரு ஒப்புதல் வாக்குமூலம் முன்னாள் படைத்தளபதி சரத் பொன்சேகாவிடமிருந்து..

ஆவணப்படுத்தலுக்காக பதிவாக...

General Fonseka speaks on the killings of the LTTE’s Pulidevan, Nadeson and Ramesh
Common opposition candidate General Sarath Fonseka says Defense Secretary Gothabaya Rajapaksa instructed a key ground commander in the north that all LTTE leaders must be killed and not allowed to surrender.

In an explosive interview with The Sunday Leader General Fonseka the then Army Commander said he had no information communicated to him in the final days of the war that three key LTTE leaders had opted to surrender to Sri Lanka’s armed forces as the battle drew to a bloody finish.

Fonseka charged that communications were instead confined between the LTTE leaders, Norway, various foreign parties, Basil Rajapaksa, Member of Parliament and the powerful senior adviser to the President and such information was never conveyed to him as he supervised the final stages of the war. “Later, I learnt that Basil had conveyed this information to the Defense Secretary Gothabaya Rajapaksa – who in turn spoke with Brigadier Shavendra Silva, Commander of the Army’s 58th Division, giving orders not to accommodate any LTTE leaders attempting surrender and that “they must all be killed.”

General Fonseka explained how on the night of May 17th this year desperate efforts of three senior LTTE leaders trapped in the war zone to save their lives failed as they were instead shot dead as they prepared to surrender to government forces.

The government later claimed that troops found bodies of three key LTTE leaders identified as Nadesan, Pulidevan and Ramesh during the mop- up operations in the last LTTE stronghold on the morning of May 18.

General Fonseka said the incident took place as the remaining LTTE cadres were boxed into a 100m x 100m area, North of Vellamullivaikkal.

Balasingham Nadeshan a former police constable of Sri Lanka police was the political head of the LTTE. Seevaratnam Pulidevan was the head of “LTTE peace secretariat” while Ramesh a senior special commander of the military wing.

Hours before they surrendered, in a flurry of emails, text messages and telephone calls between NGOs, a foreign government and Sri Lankan officials in Colombo, the two LTTE political leaders had frantically inquired as to how they could give themselves up.

They were told: “Get a piece of white cloth, put up your hands and walk towards the other side in a non-threatening manner.”

But the attempt to surrender by the three LTTE leader and their families failed. Sometime between midnight on 17 May and the early hours of the next morning, the three men and their family members were shot dead.

General Fonseka said it was Basil Rajapaksa together with the Defence Secretary Gothabaya Rajapaksa who through foreign intermediaries conveyed a message back to the LTTE leaders who wished to surrender to walk out carrying a piece of white cloth. “It was their idea,” he said.

GENERAL SILVA AND ARMY COMMANDER SAY ‘ NO COMMENT’

When we contacted Shavendra Silva, now promoted to Major General he sounded very shocked when told of the allegation but insisted he could not respond to this charge until he had clearance from the military spokesman.

Brigadier Udaya Nanayakkara told us he had to get clearance from the Army Commander Jagath Jayasuriya.

Later in the day the military spokesman said that he had contacted both the Army Commander and General Shavindra Silva and both had said that they would not comment on the matter.
The chief intermediary for the three LTTE men was the Norwegian government’s then Environment and Development Minister Erik Solheim. (Solheim is now the overseas development minister) On Sunday 17 May, Mr Solheim apparently received calls from LTTE figures who said they wanted to surrender.

The ICRC in Colombo later confirmed that it had received word from the Norwegians that the two leaders were looking to give themselves up. “The ICRC was approached on this matter by the representatives of the LTTE as well as the Norwegian authorities,” spokeswoman Sarasi Wijeratne was quoted saying at the time of the incident. “The information was referred to the Sri Lankan authorities. We have no idea what happened [then]. We lost contact with everyone in the last conflict.”

The government’s point man in the negotiations appears to have been former foreign secretary Palitha Kohona who is now Sri Lanka’s ambassador to the United nations He was quoted by news agencies saying that in the days leading up to Sunday evening, he had received a number of messages indicating from Mr. Nadesan and Mr Pulidevan – whom he has met at various peace talks – wanting a way out.

In one interview with ‘SiberNews’ Mr. Kohona said that his response had been that “there was only one way to surrender that is recognised by military practice”. He said they should obtain a white flag and give themselves up. “I kept saying this for three days,” he added.
But General Fonseka maintains that Nadesan, Ramesh and Pulidevan had been shot dead by government troops as they advanced towards them carrying a white flag, as they had been instructed to do.

Fonseka said he later learnt about what exactly had taken place as a result of journalists who had been entrenched at the time with General Shavendra Silva’s brigade command. These reporter’s according to Fonseka were privy to the telephone call received by the Army’s 58th Brigade Commander from the Defence Secretary –“telling him to not accommodate any LTTE surrenders but to simply go ahead and kill them.” – “These journalists later told me what exactly took place,” Fonseka said.

“Norway never got in touch” – Basil

Presidential Advisor Basil Rajapaksa refuted this damning charge. He told The Sunday Leader, “The Norwegians never got in touch with me over this particular incident. I have been in touch with the Norwegians over various issues pertaining to the conflict but never once on this particular issue.”

When asked if he had been unaware then that three LTTE leaders were seeking surrender during the last stages of the war – Rajapaksa replied, “No. I won’t say that. But Norway never got in touch with me.”

Asked nevertheless if he did convey something to this effect to his brother and Defence Secretary Gotabaya Rajapaksa, Mr. Rajapaksa said “If I had not been informed by Norway in the first instance then obviously the second did not happen.”

Our attempts to contact Defence Secretary Gotabaya Rajapaksa failed. When we telephoned the Defence Ministry Friday we were told Mr. Rajapaksa had not been in office the entire day. His staff refused to release any other telephone number
செய்தி ஆதாரம்
http://www.thesundayleader.lk/2009/12/13/%e2%80%9cgota-ordered-them-to-be-shot%e2%80%9d-%e2%80%93-general-sarath-fonseka/

பிரபாகரன் - ஒரு வாழ்க்கை - செல்லமுத்து குப்புசாமி - பகுதி 2

2009-11-28T01:16:00.004+04:00

ஈழத்தமிழர்களால் மதியுரைஞர் என்றழைக்கப்பட்ட ஆண்டன் பாலசிங்கத்தின் உடனான அறிமுகம் பிரபாகரனுக்கு 1978வாக்கில் அமைந்தது. பத்திரிக்கையாளராக தன் வாழ்க்கையைத் துவங்கிய பாலசிங்கம் பிரிட்டிஷ் கவுன்சிலில் பணிபுரிந்து கொண்டிருந்தார். பல்வேறு ஆயுதக்குழுக்களை ஆராய்ந்த அவர் புலிகளுடன் இணைந்து செயல்பட முடிவெடுத்தார். அவரது ஆயுதப்போராளிகளுக்கு அரசியல் பாடம் எடுக்கும் பொறுப்பினை ஏற்றுக்கொண்டார்.1978 கொழும்பு ரத்தினமால விமான நிலைய தாக்குதலுக்குப்பின் புலிகளின் இயக்கத்தில் மேலும் பலர் இணைந்து கொண்டனர் அவர்களில் முக்கியமானவர்கள் கிட்டு என்கிற கிருஷ்ணகுமார் மற்றும் மாத்தையா. இருவரும் புலிகளின் வெற்றிகளில் முக்கியத்துவம் வகித்தவர்கள். மாத்தையா துரோகியாக மாறிப்போனவர். குட்டிமணியும் தங்கத்துரையும் கடற்கரை வழியாக இந்தியா செல்ல முயன்ற போது இலங்கை கடற்படையினால் கைது செய்யப்பட்டார்கள். குட்டிமணி தங்கத்துரையை கடற்பரப்பில் வந்து இறக்கிவிட்டுச் சென்றவர் சிறிசபாரத்தினம். அவர்களின் கைதுக்கு பிறகு டெலோவின் தலைமை பொறுப்பு சிறிசபாரத்தின் கைகளுக்கு வருகிறது. படகை ஏற்பாடு செய்தவர் பிரபாகரன். மிக ரகசியமாக திட்டமிடப்பட்ட இந்த பயணம் இலங்கை கடற்படைக்கு எவ்வாறு தெரிந்தது என்பது இன்று வரையிலும் மர்மமாகவே இருக்கிறது. குட்டிமணி தங்கத்துரை இயங்கியவரையில் புலிகள் அமைப்பிற்கும் டெலோ அமைப்பிற்கும் நெருக்கமான உறவு இருந்தது. உமாமகேசுவரனால் புலிகள் இயக்கத்தில் பிளவு உண்டான போது இந்தியாவில் பிரபாகரன் தங்கியிருந்த சமயத்தில் டெலோ உறுப்பினர்களுக்கு பிரபாகரன் பயிற்ச்சியும் அளித்திருக்கிறார். சிறிசபாரத்தினத்தின் தலைமையேற்ற பின் புலிகள் அமைப்பிற்கும் டெலோ அமைப்பிற்கும் இடையே இணக்கமான உறவுகள் இருந்ததாகத் செய்திகள் ஏதும் இல்லை. 1983 ஜூலையில் நடைபெற்ற இனப்படுகொலையில் சிங்களக் கைதிகளால் கொடுரூமான முறையில் கொல்லப்பட்டார் என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

1981 ஜூலை மாதத்தில் பிரபாகரன் மறுபடியும் தமிழகம் வந்தார். அப்போது ஆண்டன் பாலசிங்கமும், அடேல் பாலசிங்கமும் சென்னை வளசரவாக்கத்தில் மாடிக்குடியிருப்பில் தங்கியிருந்தனர். கீழ்மாடியில் போராளிகள் தங்கியிருந்தனர். போராளிகள் அடல் அம்மையாரை ஆண்ட்டி என்று அன்புடன் அழைத்தார்கள். அதே சமயத்தில் உமா மகேசுவரனும் சென்னையில் பெருஞ்சித்திரனார் இல்லத்தில் தங்கியிருந்தார். உமா மகேசுவருனும் பிரபாகரனும் பாண்டிபஜாரில் நேருக்கு நேர் மோதிக்கொண்டனர். பிரபாகரனும் ராகவனும் சென்னை காவல்துறையால் கைது செய்யப்பட்டார்கள். பிரபாகரனை கைது செய்த ஒரே போலிஸ்காரர் பாண்டிபஜார் இன்ஸ்பெக்டர் நந்தகுமார் அவர்களே. சென்னையில் கைது செய்யப்பட்ட தகவல் ஜெயவர்த்தனே மகிழ்ச்சியின் உச்சத்திற்கே போனார். தமிழக காவல்துறைக்கு 10லட்சம் பரிசை அறிவித்தார். தமிழக அரசின் அழுத்தத்தாலும் எதிர்க்கட்சியாக இருந்த திமுக டெல்லியிலிருந்த காங்கிரசு அரசுக்கு அழுத்தம் கொடுத்ததாலும் அவர்களை சிங்கள அரசிடம் ஒப்படைக்க தமிழக காவல்துறை மறுத்துவிட்டது. பிரபாகரனை காக்கும் பொருட்டு தந்தை செல்வாவின் மகன் சந்திரஹாசன் கலைஞரை சந்தித்தார். பழ.நெடுமாறனும் அதற்கான முயற்ச்சியில் ஈடுபட்டார். போராளிகளுக்குள் சண்டையிட்டுக்கொள்வது அவர்களுக்காக ஆதரவு திரட்டுபவர்களை சங்கடப்படுத்துகிறது என்று பிரபாகரனையும் கண்டித்தார். தொடர்ச்சியாக அனைத்துக்கட்சி கூட்டத்தை ஒருங்கிணைத்தார். அதில் போராளிகளை நாடு கடத்தக்கூடாது என்று தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. ஆகஸ்ட் மாதம் 6ம் தேதி சென்னை நீதிமன்றம் அவர்களுக்கு நிபந்தனை ஜாமீன் வழங்கப்பட்டது. பிரபாகரன் மதுரையில் பழ.நெடுமாறன் வீட்டில் ஏறத்தாழ 7 மாதங்கள் தங்கியிருந்தார். அவர்கள் குடும்பத்தில் ஒருவராகவே அங்கு தங்கியிருந்தார். பழ.நெடுமாறனுக்கும் பிரபாகரனுக்குமிடையேயான நெருக்கத்தை நாம் புரிந்து கொள்ளவும், ஈழப்போரின் இறுதியில் சிங்கள அரசால் பரப்புரை செய்வது போல் பிரபாகரன் இறக்கவில்லை என்று பழ.நெடுமாறன் சொல்வதன் நம்பகத்தன்மையும் புரிந்து கொள்ளலாம்.

உமா மகேசுவரனுக்கும் பிரபாகரனுக்கும் சமரசம் செய்ய அமிர்தலிங்கம் இலங்கையில் இருந்து வந்தார். பெருஞ்சித்தரனார் இல்லத்தில் சமரச பேச்சு நடந்தது. இறுதியில் புலிகள் அமைப்பும் உமா மகேசுவரனின் புளோட் அமைப்பும் ஒருவருக்கொருவர் அவர்களின் பாதையில் குறுக்கிடுவது இல்லை என்றும் உமா புலிகள் அமைப்பிற்கு உரிமை கோருவதில்லை என்றும் முடிவானது.

1981மே இறுதியில் மாவட்ட அபிவிருத்தி சபைத் தேர்தல் நடைபெற்றது. யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் ஓரிரு இடங்களையாவது கைப்பற்ற வேண்டும் என்று சிறில் மேத்யூ மற்றூம் காமினி திசநாயகவை யாழ்ப்பாணத்திற்கு அனுப்பி வைத்தார். மே31ல் நடைபெற்ற பொதுக்கூட்டத்தில் நடைபற்ற கலவரத்தை தொடர்ந்து கோவில்களுக்கும் யாழ்ப்பாண மார்க்கட்டுக்கும் தீவைத்தனர். அடுத்த நாள் மிகக்கோராமான இனவழிப்பு சம்பவம் நடந்தது. ஆசியாவின் மிகச் சிறந்த நூலகமான யாழ் நூலகம் ஜூன் 1ம் தேதி தீக்கிரையாக்கப்பட்டது. தமிழர்களின் பண்பாட்டை பிரதிபலிக்கும் பல அரிய நூல்களையும், தொகுப்புகளையும் உள்ளடக்கிய 97000 புத்தகங்களும் எண்ணிலடங்கா கைப்பிரதிகளும் தீக்கிரையாக்கப்பட்டன. இந்த நூலக எரிப்பு மிகப்பெரிய கலாச்சார அழிப்பு நிகழ்ச்சியாக வரலாற்றின் பக்கங்களில் கருமையாக பதிவானது. நூலக எரிப்பைத் தொடர்ந்து திருவள்ளுவர், ஒளவையார், ஆறுமுகநாவலர் ஆகியரோது சிலைகளும் சிரச்சேதம் செய்யப்பட்டன. இதிலிருந்து இது ஒரு திட்டமிட்ட இன அடையாள அழிப்பாக புரிந்த கொள்ள இயலும். தமிழர் பண்பாட்டு சுவடுகளை அழிப்பதை ஒரு கொள்கையாகவே சிங்கள இனவெறி அரசு கொண்டிருந்தது. 1977ல் ஈழவேந்தனின் பிரத்யோக நூலகமும், 1983ல் சிவசிதம்பரத்தின் நூலகமும், 1984 பருத்தித்துறை ஹார்ட்லி பல்கலைக்கழகத்தின் ஆறாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட நூல்கள் தீக்கிரையாக்கப்பட்டது.

1982ஆம் ஆண்டு இரண்டாவது முறையாக ஜெயவர்த்தனே அதிபராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார், அந்த தேர்தலின் போது புலிகளின் தாக்குதலில் இருந்தும் அவர் தப்பியிருந்தார். தேர்தல் முடிந்த ஒருவாரத்தில் சாகவகச்சேரி காவல்நிலையம் சீலன் என்ற சார்லஸ் ஆண்டனி தலமையில் தாக்குதல் நடத்தப்படது. அந்தக்குழுவில் சங்கர், புலேந்திரன், மாத்தையா, சந்தோசம் உள்ளிட்ட எட்டுபேர் ஈடுபட்டிருந்தனர். இதில் காயம்பட்டிருந்த சீலனுக்கு யாழ் பல்கலைக்கழக விரிவுரையாளர் நித்தியானந்தனும் அவரது மனைவி நிர்மலாவும் தங்கள் வீட்டில் அடைக்கலம் கொடுத்தனர். சீலன் சிகிச்சைக்காக இந்தியா கொண்டு செல்லப்பட்டார். அவர் பத்திரமாக சேர்ந்த செய்தியை சொல்லவந்த சங்கர் ராணுவத்தினரால் சுடப்பட்டார். மூன்று கிலோமீட்டர் காயத்துடன் ஓடிச்சென்று பாதுகாப்பான இடத்தில் தனது கூட்டாளியிடம் துப்பாக்கியை தந்துவிட்டு மூர்ச்சையானர் சங்கர். இறக்கும் போதும் கூட எதிரிகளிடத்தில் ஆயுதம் சிக்கக்கூடது என்பது புலிகளின் மந்திரம். மூர்ச்சையான சங்கரை படகில் போட்டுக்கொண்டு தமிழகம் கொண்டு சென்றனர். பயிற்சிமுகாமிலிருந்த பிரபாகரன் செய்தி கேட்டு மருத்துவமனைக்கு சென்றார். அங்கு அவரின் மடியில் தம்பி தம்பி என்று சொல்லிக்கொண்டே உயிர்நீத்தான். அவரது நினைவுதினமே புலிகளினால் மாவீரர் தினமாக கடைபிடிக்கப்படுகிறது. சில ஆங்கில புரட்டு ஏடுகளும், சிங்களமும் சொல்லுவது போல் பிரபாகரனின் பிறந்த தினம் மாவீரர் நாளாக கடைபிடிக்கப்படுவதில்லை. சங்கரின் மரண தினமே மாவீரர் தினமாக கடைபிடிக்கப்படுகிறது.

தந்தை செல்வா இருந்தவரை இலங்கையின் சுதந்திரதினமான பிப்ரவரி 4 துக்க நினைமாக கடைபிடிக்கப்பட்டது. அவரின் அரசியல் வாரிசாக இருந்த அமிர்தலிங்கம் செல்வாவின் மரணத்திற்கு அடுத்த ஆண்டில் அவ்வாறாக கடைபிடிக்கவில்லை.அதை விடுத்து அவர் செவ்வனே நாடாளுமன்ற பணிகள் ஆற்றிக்கொண்டிருந்தார். சற்றொப்ப தந்தை செல்வா கடைபிடித்த எல்லாவற்றையும் மறந்தவராக அரசியல் சந்தர்ப்பவாதியாக மக்கள் மத்தியில் செல்வாக்கு இழந்தவராக மாறத்தொடங்கியிருந்தார்.

1983 மார்ச் மாதம் அதுலத் முதலி இலங்கையின் பாதுகாப்பு அமைச்சராக ஜெயவர்த்தனே நியமித்தார். இஸ்ரேல் பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராக பணியாற்றீ இருந்த அவர் இஸ்ரேலுடன் நெருக்கமான உறவை வளர்த்து இலங்கை ராணுவத்தை வளமக்கினார். அதே போல் யாழ்ப்பாணத்தில் தேசிய பாதுகப்பு மாநாடு ஒன்றிற்கு ஏற்பாடு செய்தார். அமிர்தலிங்கத்தை கலந்து கொள்ள வைப்பதற்காக அப்பகுதிகளுக்கான உள்ளாட்சி தேர்தலை நடத்துவதாகவும் அறிவித்தது. தேர்தலைப் புறக்கணிக்குமாறு போராளிக்குழுக்கள் குறிப்பாக புலிகள் எச்சரிக்கை விடுத்திருந்தனர். அவர்களின் மிரட்டலுக்கு பணிந்து பெரும்பாலானோர் தேர்தலிலிருந்து விலகிக்கொண்டனர். மீறி நின்ற இரண்டு ஐக்கிய தேசியக்கட்சி வேட்பாளர்கள் இருவர் புலிகளால் கொள்ளப்பட்டனர். போராளிக்குழுக்கள் இந்த தேர்தலை எதிர்ப்பதற்கு முக்கியமான காரணங்கள் உண்டு. கண்துடைப்புக்காக நடத்தப்படும் இந்தத் தேர்தல்களின் மூலம் சர்வதேச சமூகத்தில் தமிழர்களுக்கு நல்லாட்சி வழங்குவதாக காண்பித்து நிதியுதவி பெற்று அதன் மூலம் ராணுவத்தை பலமாக்கி தமிழ் மக்கள் மீதே தாக்குதல் நடத்துவதை எதிர்க்கவே இவ்வாறான அறைகூவல் விடப்பட்டது. அமிர்தலிங்கம் இதற்கு ஒப்புக்கொள்ளவில்லை மாறாக தம்பிமாருக்கு சவால் விடுகிறேன், தேர்தல் புறக்கணிப்பை மக்களிடம் விடுவோம் அவர்கள் தீர்மானிக்கட்டும் என்று. மொத்தம் 2 சதவீத வாக்குகளே பதிவாகின. பருத்தித்துறையில் 0.75 சதவீத வாக்குகளே பதிவாகின. தந்தை செல்வாவின் சீடராக இருந்தாலும் மக்களின் உணர்வை புரிந்து கொள்ளத்தவறிய அமிர்தலிங்கம் மக்களால் முற்று முழுதாக நிராகரிக்கப்பட்டார்.

கறுப்பு ஜீலை - இனவெறிக் கோரத்தாண்டவம்
சீலன் என்கிற சார்லஸ் ஆண்டணியின் மரணம். சீலன் இலங்கை ராணுவ அதிகாரி உடையில் ஜூலை 6ம் தேதி காங்கேசன் துறை அரசு சிமெண்ட் தொழிற்சாலைக்குள் நுழைந்து எக்ஸ்புளோடர்களை எடுத்துச் சென்றார். அதிர்ச்சி அடைந்த சிங்கள ராணுவம் அதே பாணியில் அவரை பிடிக்க முயற்சி செய்தது. அப்போது நடைபெற்ற சண்டையில் சீலன் படுகாயமுற்றார் அவரோடு சென்ற அருணாவும் காயம்பட்டார். இனி தப்பிக்க இயலாது என்ற சூழலிலே அருணாவிடம் தன்னைச் சுடுமாறு ஆணை பிறப்பிக்கிறார். புலிகள் அமைப்பில் இரண்டாம் இடத்தில் இருக்கும் சீலனை எப்படிச் சுடுவது என்ற யோசனையில் அருணா தயங்க ஆயூதம் எதிரியின் கையில் சிக்கிவிடக்கூடாது என்ற இயக்கத்தின் கொள்கைக்காக தன் உயிரை எடுக்கும் பொறுப்பை தன் தோழனுக்கே தந்தார். அருணாவும் அவரைச் சுட்டுவிட்டு தப்பிச்சென்றார். சீலன் மாவீரனுக்குரிய மரியாதையுடன் நல்லடக்கம் செய்யப்பட்டார்.
முப்பதே பேர் இருக்கும் இயக்கத்தில் அடுத்தடுத்து மூன்று முக்கியமானவர்களை இழந்ததற்கு பதிலடியாக சிங்கள அரசிற்கு பாடம் புகட்ட புலிகள் தீர்மானித்தனர். அதற்காக ஜூலை 23ம் தேதி மத்தகல் ராணுவமுகாமைச் சேர்ந்த ராணுவ ரோந்து வண்டிக்கு குறி வைக்கப்பட்டது, திருநெல்வேலி சந்திப்பில் நிலக்கண்ணிவெடி வைக்கப்பட்டது. இந்த தாக்குதலில் செல்லக்கிளி,பிரபாகரன், கிட்டு, விக்டர், புலேந்திரன், சந்தோசம், அப்பையா உட்பட 14பேர் ஈடுபட்டனர். அந்த தாக்குதலில் செல்லக்கிளி இறந்து போனார், இதே செல்லக்கிளிதான் பாஸ்தியம்பிள்ளையை கொன்று ஆயுதப்போராட்ட வரலாற்றில் முக்கியமான நிகழ்வை தொடங்கியிருந்தார். இதற்கான பதிலடியாக சிங்கள அரசு செய்ததே வரலாற்றின் கருப்புப்பக்கங்களில் ரத்தக்கறை படிந்த கறுப்பு ஜூலை கோரத்தாண்டவம்.

அந்த தாக்குதலில் இறந்து போன 13வீரர்களையும் சவப்பெட்டியில் எடுத்து வருவதற்கு பதிலாக ரத்தமமுறைந்த போன பாலிதீன் பைகளில் கட்டி எடுத்து வந்து அதிக என்ணிக்கியில் குவிந்திருந்த சிங்கள மக்களுக்கு காட்டி வெறியூட்டும் ஈனச் செயலை இலங்கை ராணுவம் செய்தது. மேலும் அவர்களது இறுதிச் சடங்கு கொழும்பில் நடைபெறாது என்று அவர்களின் இனவெறியை மேலும் தூண்டியது. செய்தி கேள்விப்பட்டதும் சிங்கள வெறியர்கள் கொழும்பு நகரம் முழுவதிலும் வன்முறையில் ஈடுபட்டனர், 209 இடங்களுக்கு தீவைப்பு 49 தமிழர்கள் படுகொலை என அந்த இனவழுப்பு வெறிச்செயல் தொடங்கியது. இதை எதிர்பார்த்து ஏராளாமன சிங்களர்களை ஜெயவர்த்தனே அரசு முன்கூட்டியே கொழும்புவிற்கு வரவைத்திருந்தது. இந்த வன்முறையின் ஊடாக அதிக பாதுகாப்புமிக்க சிறையான வெளிக்கடைச் சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த 53தமிழ்க்கைதிகளை கொல்வதற்கும் திட்டமிடப்படு இருந்தது. அதற்காக ஜெயவர்த்தனே அரசு தேர்ந்தெடுத்திருந்தத முன்னாள் கைதி கோனவாலா. 14வயது பாலியியல் பலாத்காரம் செய்த குற்றத்தின் பேரில் சிறையிலடைக்கப்படிருந்த அவன் ஜெயவர்த்தனேயின் இரண்டாவது அதிபர் தேர்தல் வெற்றியின் பின்பு மன்னிப்பு அளிக்கப்பட்டு விடுவிக்கப்பட்டு இருந்தான். தங்கள் இனவெறியை தீர்த்துக்கொள்வதற்காக எவ்வளவு கீழ்த்தரமாகவும் நடந்து கொள்ள ஜெயவர்த்தனே தயங்கியது இல்லை. கோனாவாலா தலைமையில் 300-400வரையிலான கும்பல் சிறைக்குள் புகுந்தது. அவர்களுடன் அங்கிருந்து சிங்களக் கைதிகளும் இணைந்து கொண்டனர். மிகக்கொடுரூரமான ஆயுதங்களுடன் உள்நுழைந்த அந்த இனவெறிக்கும்பல் 35தமிழ் அரசியல் கைதிகளை கொன்று குவித்தது. சிறைச்சாலை வளாகத்திலிருந்த புத்தரின் சிலை முன் இந்த 35அரசியல் கைதிகளும் பிணங்களாக குவிக்கப்பட்டனர். கைது செய்தி சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த குட்டிமணியின் கண்களைத் தோண்டியெடுத்தும் அவரது ஆண்குறியை அறுத்தும் வெறியாட்டம் நடத்தினர். தன் மரணத்திற்கு பிறகு தன் கண்கள் தானம் செய்யப்பட வேண்டும் அதனூடாக மலரும் தமிழீழத்தை காண வேண்டும் என்று சொல்லியிருந்த குட்டிமணியின் கண்கள் புத்தரின் முன்னால் தோண்டியெடுக்கப்படு அழிக்கப்பட்டது. கொடூரமாக கொல்லப்பட்ட 35 அரசியல் கைதிகளின் உடல்களை அவர்களின் உறவினரிடம் கொடுக்காமல் ஒட்டுமொத்தமாக பெட்ரோல் ஊற்றி எரித்தது ஜனநாயக ஜெயவர்த்தனே அரசு. சிறை அதிகாரிகளின் ஒத்துழைப்புடனே இச்சம்பவம் நடந்தது என்பதை BBC நிரூபித்திருந்தது.

இந்தக்கலவரம் பற்றிய செய்திகள் வெளிவரக்காரணமாக இருந்தவர் அனிதா பிரதாப் அவர்கள். கொழும்பில் நடந்த இவ்வன்முறை வெறியாட்டாம் தாய்த்தமிழகத்தை உணர்ச்சிப்பிழம்பாக்கியது. அரசியல் வேறுபாடுகளை மறந்து தமிழகம் ஒட்டுமொத்தமாக எழுச்சியுற்றது. தமிழகக் உச்சக்கொதிநிலை அடைந்தது. இலங்கை உடனான ராஜாங்க உறவுகளை இந்தியா துண்டிக்க வேண்டும் என்று தமிழக நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் வலியுறுத்தினர். வன்முறை தொடர்ந்து கொண்டிருந்த நேரத்தில் இலங்கை அதிபர் ஜெயவர்த்தனாவை இந்தியப்பிரதமர் இந்திராகாந்தி அம்மையார் தொடர்பு கொண்டார், தொடர்ச்சியாக இந்திய வெளியுறவுத்துறை அமைச்சராக இருந்த முன்னாள் பிரதமர் நரசிம்மராவ் கொழும்பு சொன்றார். இந்திய வெளியுறவுத்துறை அமைச்சர் இலங்கை பிரதமர் பிரேமதாசாவால் வெகுநேரம் காக்க வைக்கப்பட்டார். இவை எல்லாம் அப்போது இந்தியத்தூதுவராக இருந்த J.N.தீக்சத் அவர்களின் புத்தகத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது.

ஆகஸ்ட் பதினைந்து செங்கோட்டையில் கொடியேற்றி வைத்து உரையாற்றூகையில் இலங்கையில் தமிழர்களுக்கு எதிராக திட்டமிட்ட இனப்படுகொலை நடைபெறுகிறது அதைப்பார்த்துக்கொண்டு இந்தியா சும்மா இராது என்று எச்சரித்தார். இந்திய சுதந்திர தின விழாவிற்கு சிறப்பு அழைப்பாளர்களாக அமிர்தலிங்கம் அழைக்கப்பட்டிருந்தார். வழக்கமாக பிற நாட்டு அதிபர்களையோ. பிரதமர்களோயோ சிறப்பு அழைப்பாளார்களாக அழைக்கும் இந்தியா சின்னத்தீவின் எதிர்க்கட்சி தலைவரை அழைத்ததிலிருந்து இந்திராகாந்தியின் ஈடுபாடு புரிந்து கொள்ளத்தக்கது. அதே சமயம் அணிசேரா நாடக இருந்த இந்திய அமெரிக்க சோவியத் பனிப்போரில் சோவியத்தின் பக்கம் இருந்தது. ஆனால் ஜெயவர்த்தனா முழுதாக அமெரிக்க ஆதரவாளராக இருந்ததை உணர்ந்த இந்திரா தமிழ் போராளிக்குழுக்களை ஆதரிக்கவும் அவர்களுக்கு ஆயுதப் பயிற்சி அளிக்கவும் முடிவு செய்தார். இந்திராவின் கண்களுக்கு இனப்படுகொலையாக தெரிந்தது அவர் பெயரால் இன்று கட்சி நடத்தும் சோனியாவிற்கும் அவரது காங்கிரசு அரசிற்கு மனிதாபிமான மீட்பு நடவடிக்கையாக தெரிந்தது வரலாற்றூ சோகம் மட்டுமல்ல இந்தியாவின் வரலாற்றுத்துரோகமும் கூட.

இனப்படுகொலையின் காரணமாக கடும் அழுத்தத்தைத் சந்தித்த ஜெயவர்த்தனா அதற்கு மாற்றாக ஒரு வேலை செய்தார். இந்து மத வளர்ச்சித்துறை என்று புதிதாக ஒரு துறையை உருவாக்கி ராசதுரை என்ற தமிழரை அதற்கு அமைச்சராக நியமித்தான். இந்தியாவில் இருக்கும் பாசிச வெறி அமைப்புகளான பாஜக, விசுவஹிந்த் பரிஷத் மற்றூம் காஞ்சி சங்கராச்சாரியாரையும் சந்திக்க வைத்தான். உலக இந்து சமயமாநாடு என்று கொழும்பில் ஏற்பாடு செய்ய இங்கிருக்கும் இந்துத்துவ பாசிச அமைப்புகள் அதில் கலந்து கொண்டன. இதை இங்கு குறிப்பிட முக்கியக்காரணம் இன்று இந்துத்துவ அமைப்புகள் போடும் ஈழ ஆதரவு முகமுடியை புரிந்திகொள்ளச்செய்திடவே. பாசிசவெறியர்களுக்கு மதம் ஒரு தடையே கிடையாது என்பதைத்தான் அங்கு நடைபெற்ற இந்து சமய மாநாட்டில் கலந்து கொண்ட இங்கிருக்கும் இந்துத்துவ அமைப்புகள் நிரூபித்தன. உலகமே ஜெயவர்த்தனாவிற்கு எதிராக குரல் எழுப்பிய தருணத்தில் இந்துத்துவவாதிகளின் இந்த சிங்கள ஆதரவு என்பதை தமிழுக்கு எதிரான அவர்களின் மரபார்ந்த எதிர்ப்பின் வெளிப்பாடேயாகும். ஈழத்தமிழர்களை அவர்களின் தமிழகத்து தமிழர்களின் நீட்சியாகவே பார்த்ததுமே இதன் காரணிகளாக இருக்கக்கூடும். அவர்களின் புராணா இதிகாசங்களின் படி ஈழத்தமிழர்கள் ராவண வம்சத்தினர். அதனாலேயே எந்த தயக்கமுமின்றி சிங்களரோடு சங்கமிக்க முடிகிறது. இதன் தொடர்ச்சியாக சிங்கள ரத்னா ராமையும் நாம் இணைத்துப்பார்க்கலாம். காஞ்சி சங்கராச்சாரி கைதுசெய்யப்பட்ட உடன் ஆந்திர எல்லைக்கு கார் எடுத்துக்கொண்டு சென்ற ராமிற்கான ஈழ எதிர்ப்பின் பின் இருக்கும் இந்துத்துவ கூறுகளும் புலப்படும்.

இந்திராவின் மரணம் – ராஜீவின் தவறான வெளியுறவுக்கொள்கை, அமைதிப்படை அக்கிரமங்கள், ராஜீவ் மரணம் புலிகளின் போர் வெற்றிகள், சறுக்கல்கள் அடுத்த பகுதியில்

பிரபாகரன் – ஒரு வாழ்க்கை - செல்லமுத்து குப்புசாமி

2009-11-27T16:41:00.004+04:00

தாய்நாடமைக்க தம்மை ஈந்த மாவீரர்களின் ஈகைக்கு கண்ணீருடன் வீர வணக்கங்கள்

பிரபாகரன் - ஒரு வாழ்க்கை

நீண்ட நாட்களுக்கு முன்பே வாசித்திருந்தாலும் நண்பர் செல்லமுத்து குப்புசாமியின் பிரபாகரன் குறித்தான எண்ணப்பகிர்வை வெளிப்படுத்தாது ஒத்தி வைத்திருந்தேன். அதற்கு முழுமையான காரணம் நண்பர் திருவள்ளுவரின் ஈழம் இனப்படுகொலை நூலை வாசித்த பின்பே எழுத வேண்டும் என்று தீர்மானித்து இருந்தேன். எதனால்? இரண்டு புத்தகங்களும் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய புத்தகங்கள். செல்லமுத்து குப்புசாமியின் புத்தகம் ஐம்பதுகள் தொடங்கி இரண்டாயிரம் ஆண்டுவரையிலான ஈழப்போராட்டத்தினை விரிவாக பதிவு செய்கிறது. திருவின் புத்தகம் இரண்டாயிரங்களில் இருந்து இன்றைய காலம் வரையிலான ஈழப்போராட்டத்தின் சிக்கல்கள் பின்னடைவுகள், சர்வதேச வலைப்பின்னல்களை மிக விரிவாக எடுத்துரைக்கிறது.

பிரபாகரன் - ஒரு வாழ்க்கை

ஒரு சாதாரண மனிதனிலிருந்து தமிழீழத்தின் தேசியத்தலைவராக பரிணிமத்தது வரையிலான காலப்போக்கை, அதன் காரணிகளை, போராட்ட வாழ்வினை, வெற்றிகளை தோல்விகளை, சந்தித்த இடர்களை மிக விரிவான தளத்தில் பதிவு செய்கிறது இந்தப் புத்தகம். இது பிரபாகரனின் புகழ்பாடும் புத்தகம் அல்ல, மாறாக ஈழப்போராட்ட வரலாற்றில் பிரபாகரனின் நுழைவும், பங்களிப்பையும் அதனூடாக விடுதலைபுலிகள் இயக்கத்தின் வளர்ச்சியையும் எடுத்துரைத்திருக்கிறது. குறிப்பாக போராட்ட நிகழ்வுகளுனூடாகவே பிரபாகரன் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறார். நூலின் முதல் நான்கு அத்தியாயங்கள் வரை பிரபாகரன் பற்றிய செய்திகள் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாகவே வருகிறது. சிலோன் தீவு ஆங்கில ஆதிக்கத்திலத்திலிருந்து விடுபட்டதிலிருந்து பல்வேறு காலக்கட்டங்களில் தமிழர்கள் சந்தித்த இன்னல்களும், அதுனூடாக வளர்ந்த போராட்ட இயக்கங்களுக்கும் பல இடங்களில் ஒன்றாகவும், முரண்பட்டும் நிற்கிறது. ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் ஒரு விதமான தலைமைகள் உருவாவதும் பின்பு அவை தடம் புரள்வதும், அதனால் விரக்திக்கு தள்ளப்படும் இளைஞர்களும், ஆயுத போராட்டமாக மாறுவதும் தொடர்ச்சியாக நடைபெறுகின்றது.

இந்திய ஊடகங்களால் கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கும் ஈழம் தொடர்பான, பிரபாகரன் தொடர்பான அவதூறூகளை முறியடித்திருக்கிறது. அவற்றில் முக்கியமான ஒன்று பிரபாகரன் இந்தியாவிலிருந்து சென்றவர் என்பதாகும். வல்வெட்டித்துறையில் வேலுப்பிள்ளை-பார்வதி தம்பதியருக்கு நான்காவது மகனாக பிறக்கிறார் பிரபாகரன். சின்னஞ்சிறு வயதிலேயே அவர்கண்ட தமிழர்களுக்கு எதிரான அடக்குமுறைகள் அவரின் வாழ்க்கையின் போக்கையை மாற்றிவிடுகிறது. நான்கு வயதான போது 1958 கலவரத்தில் பாதிக்கப்பட்டு முகம் எரிக்கப்பட்ட அவரது அத்தையை கண்ட போது தமிழர்கள் மீதான அடக்குமுறையின் கோரமுகத்தை மிக அருகாமையில் உணர்வதற்கான வாய்ப்பு அமைந்துவிடுகிறது.

தமிழர்கள் கட்சிகளும் - அதன் போக்குகளும்.
ஈழப்போராட்ட வரலாற்றில் தந்தை செல்வநாயகத்தின் பங்கும் அவரது தமிழரசுக் கட்சியின் பங்கும் மிக முக்கியமானது.மலையகத்தமிழர்கள் உரிமைகள் தொடர்பாக எழுந்த கருத்து வேறுபாட்டின் அடிப்படையில் ஜிஜிபொன்னம்பலத்திடம் இருந்து பிரிந்து வந்து 1949ல் தமிழரசு கட்சியை தொடங்கினார். அடிப்படையில் காந்தியவாதியான செல்வநாயகம் இந்தியாவைப் போன்றே காந்திய வழியில் தமிழர்களின் உரிமைகளை மீட்டெடுக்க முடியும் என்பதில் உறுதியான நம்பிக்கை கொண்டிருந்தவர். கூட்டாச்சி முறையில் தீர்வு காணலாம் என்பதே தந்தை செல்வாவின் எண்ணமாக இருந்தது. இந்திய விடுதலைப்போராட்ட வரலாற்றில் காங்கிரசு கட்சி வகித்ததொரு பாத்திரத்தை தந்தை செல்வாவின் தமிழரசுக்கட்சி வகித்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும். தமிழீழ போராட்டத்த்தின் அனைத்து குழுக்களும் மதித்த ஒரே தலைவர் தந்தை செல்வநாயகம் என்பது குறிப்பிடத்தகுந்தது. ஆனால் சிங்களப் பேரினவாதிகளின் தொடர்ச்சியான சூழ்ச்சியினால் தொடர்ச்சியாக ஏமாற்றப்பட்டார். சாலமன் பண்டராநாயகே, டட்லி சேனநாயக, ஜெயவர்த்தனா என ஒவ்வொரு சிங்கள அரச தலைவர்களோடு உடன்படிக்கை செய்து கொண்டார். ஆனால் தேர்தல்கள் முடிந்த பின் சிங்களர்கள் அந்த ஒப்பந்தங்களை காற்றில் பறக்கவிட்டதும் தொடர்ச்சியான நிகழ்வுகளாகும்.1972ல் தான் தனித் தமிழீழமே இனப்பிரச்சனைக்கு தீர்வு என்ற நிலைப்பாட்டிற்கு தந்தை செல்வா வருகிறார். அதையே வாக்குறுதியாக வைத்து 1975ல் காங்கேசன் துறை பாராளுமன்ற தொகுதியில் அவர் வென்றது தமிழீழ தேசத்திற்கான ஆணையை தமிழ் மக்கள் வழங்கிய நிகழ்வாகும்

தனி ஈழம், ஆயுத போராட்டங்களுக்கான தொடக்கப்புள்ளி.
தனி ஈழமே தீர்வு என்பதை வலியுறுத்தியவர்களில் முதன்மையானவராக சுந்தரலிங்கமும், நவரத்தினமும் ஆவர். தந்தை செல்வா போன்றதொரு ஆளுமைக்கு மத்தியில் சிறிய குரலாக இருப்பினும் தனி ஈழத்தின் தொடக்கப்புள்ளி இங்கேதான் தொடங்குகிறது, பல இளைஞர்களின் மனதில் ஈழத்திற்கான விதை விதைக்கப்பட்டது. அதன் ஒரு பொறியே வேணுகோபால் மாஸ்டர்.இவரிடம்தான் பிரத்யோக வகுப்பிற்காக பிரபாகரன் போய்ச்சேர்ந்தார். ஏறத்தாழ 7 ஆண்டுகள் இந்த தொடர்பு நீடித்தது. நிராயுதபாணிகளான தமிழர்களுக்கெதிராக ஆயுதத்தை பிரயோகிக்கும் சிங்கள இனவெறி அமைப்பினை ஆயுதம் கொண்டே எதிர்க்கமுடியும் என்பதில் தீர்க்கமான நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார்.

யாழ்ப்பாணத்திலிருந்த மூன்று ஆதிதிராவிடப்பள்ளிகளை சிங்கள பவுத்த பள்ளிகளாக மாற்றும் நிகழ்விற்கு வருகை தரும் அப்போதய கல்வி அமைச்சர் இரியகோலாவிற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்க தமிழரசுக்கட்சியின் இளைஞர் பிரிவினர் தீவிரமாக இருந்தனர். காவல்படை குவிக்கப்பட்ட சூழலில் போராட்டத்தை கைவிடும்படி முண்ணனி தலைவர்கள் கேட்ட்குக்கொள்ள இளைஞர்கள் விரக்திக்குள்ளாகிறார்கள். சிறு சிறு குழுக்களாக வெளியேறுகிறார்கள், அவர்களில் முக்கியமானவர்கள் குட்டிமணி தங்கதுரை. அறுபதுகளில் சாதாரண உணர்வாளர்களாக இருந்த பலர் எழுபதின் மத்தியிலும் எண்பதுகளிலும் ஈழப்போராட்டத்தின் தவிர்க்கமுடியாத அடையாளாமாக மாற்றம் அடைகிறார்கள். இந்தக்கட்டத்தில் இருந்த துடிப்பான இளைஞர்களில் முக்கியமானவர்கள் பெரியசோதி, சின்னசோதி, தனபால சிங்கம், சிவக்குமாரன், சிறிசபாரத்தினம், பிரபாகரன். இவர்களில் வயதில் மிகவும் இளைய்வர் பிரபாகரன். அதனாலேயே தம்பி என்றும் அழைக்கப்பட்டவர். தம்பி என்னும் சொல்லுக்கு தமிழர் மத்தியில் பிரபாகரன் என்ற அர்த்தம் உண்டு. தம்பியுடையான் படைக்கஞ்சான் என்ற பழமொழியை மெய்ப்பிக்க வந்தவர் போலும்.

தரப்படுத்துதல் சட்டம்- மாணவர் எழுச்சி.
1970ஆம் ஆண்டில் சிறிமாவோ பண்டாராநாயக அரசில் கல்வி அமைச்சராக இருந்த பதியுதீன் கொண்டுவந்த தரப்படுத்துதல் சட்டம் தமிழர்கள் மத்தியில் குறிப்பாக இளைஞர் மத்தியில் பெரும் கோவத்தை தூண்டிவிட்டது. இங்கேதான் சிங்கள இனவாதத்தின் நயவஞ்சகத்தை நாம் உணர வேண்டும். பதியுதீன் தமிழர் மற்றும் முஸ்லீம். தமிழருக்கு எதிரான ஒரு சட்டத்தை தமிழரைக் கொண்டே நிறைவேற்றினார்கள். தமிழர்களை பிளவுபடுத்த இஸ்லாமியர்களை ஒரு கருவியாக பயன்படுத்தும் யுக்தி அப்போதே தொடங்கிவிட்டது, ஈழத்தின் ஒரு பெரும் அவலம் இந்தத் துரோகம் அன்றிலிருந்து இன்று வரை தொடர்கிறது. ஆட்கள் மட்டுமே மாறுகிறார்கள். இனவெறி அடக்குமுறையை தமிழர் மீது பிரயோகிக்க ஒரு ஆயுதமாக மதப்பிணக்கை சிங்களம் கையாண்டு வருகிறது. இந்த தரப்படுத்துதல் சட்டத்திற்கு தமிழரசுக் கட்சியிலிருந்த இளைஞர்கள் எதிராகத்திரண்டார்கள். பொன்னுதுரை சத்தியசீலன் தலைமையில் ஒன்று திரண்ட அவர்கள் அந்த ஆண்டு நவம்பர் மாதம் தமிழ் மாணவர் பேரவை என்ற அமைப்பைத் துவங்கினார்கள். சிவக்குமாரன் அதன் தலைவரானார். இந்த சிவக்குமாரனே தமிழீழ விடுதலைப்போரில் முதற் தற்கொடையாளியாவார். அவரின் மரணதினம் விடுதலைப்புலிகளால் மாணவர்தினமாக கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வருகிறது. தமிழ் மாணவர் பேரவைக்குப் போட்டியாக அமிர்தலிங்கத்தால் தமிழ் இளைஞர் பேரவை உருவாக்கப்பட்டது.

தரப்படுத்துதல் சட்டத்தை அரசியலைப்பில் இணைப்பதற்காக அமைச்சவரவை உருவாக்கப்பட்டு அதன் அமைச்சராக கோல்வின் டி சில்வா நியமிக்கப்பட்டார். இவர்மீது தமிழரசுக்கட்சியினருக்கு மரியாதை இருந்தது. அவர் முன்பு நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்த போது ஒரு நாடு இரு மொழி அல்லது இரு நாடு ஒரு மொழி என்று முழங்கியிருந்தவர் ஆவார். இந்த அரசியலமைப்பு மாற்றத்தில் கூட்டாச்சி தத்துவத்தை இடம் பெற வைக்க முடியும் என்று தமிழரசுக்கட்சியினர் உறுதியாக நம்பினர். அதற்கேற்றார் போல் டட்லி சேனநாயகவின் அமைச்சரவையில் இடம்பெற்றிருந்த திருச்செல்வத்திடம் தமிழர்களுக்கு சில சலுகைகள் வழங்கப்படும் என்றும் ஆசை காட்டப்பட்டது. தமிழரசுக்கட்சியில் தந்தை செல்வாவிற்கு அடுத்த இடத்தில் இருந்த அமிர்தலிங்கத்திடம் இது குறித்து முறையிடப்பட்டது. இன்னொருமுறை சிங்கள இனவாத அரசால் ஏமாற்றப்பட்டால் அது தமிழ் மக்கள் தமிழரசு கட்சியின் மீது வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையை தகர்ப்பதாக அமையும் என்று கூறப்பட்டது. அதற்கு தாங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று பிறர் கூறத்தேவையில்லை என்று அமிர்தலிங்கம் சொல்லிவிட்டார். இது தமிழ்க்கட்சிகள் தொடர்ச்சியாக சிங்கள இனவாதத்தின் வலைக்குள் மீண்டும் மீண்டும் விழுவதை உணர்த்துகிறது.

அரசியல் அமைப்பு திருத்தம் தொடர்பாக விவாதிப்பதற்காக ஒரு குழு அமிர்தலிங்கம் தலைமையில் அமைக்கப்பட்டு கூட்டாச்சி சட்டவரவு ஒன்றும் தயாரிக்கப்பட்டது. அதன்படி அயல்நாட்டு உறவுகள், பாதுகாப்பும் சட்ட ஒழுங்கும், குடியுரிமை, குடிவரவு, சுங்கம், அஞ்சல், தொலைத்தொடர்பு, ரயில் மற்றும் வான் வழிப்போக்குவரத்து, மின்சாரம் கல்வி மற்றூம் சுகாதாரக்கொள்கைகள், நிதிக்கொள்கை உட்பட அனேக அதிகாரங்கள் மத்திய அரசின் கையில் இருக்கும் என்று கூறியது. கிட்டத்தட்ட எல்லா உரிமைகளும் மத்திய அரசுக்கு, அதாவது சிங்கள அரசுக்கு, இந்த்தியாவிலாவது மாநிலங்களிடத்தில் சட்டம் ஒழுங்கு, காவல் மாநில அரசுகளிடம் உண்டு.

சிங்களமும் தமிழும் தேசிய மொழிகளாக இருக்கும் வட கிழக்கில் நீதிமன்றம் தமிழில் இயங்கும் ஏனய பகுதிகளில் சிங்களத்தில் இயங்கும் என்றும் கூறப்பட்டது. ஆனால் சிங்கள பெரும்பான்மையினர் இதை முற்றாக நிராகரித்துவிட்டனர். அரசியல் நிர்ணய சபை கூட்டாச்சி தத்துவத்தை நிராகரித்துவிட்டு அதிகாரம் குவிந்த ஒற்றை அரசாங்க அமைப்பை 1971மார்ச்சில் நிறைவேற்றியது. புதிய அரசியலமைப்பின் சட்டத்தின் படி புத்தமதம் அரசாங்க மதமாக்கப்பட்டது.

1972ஆம் ஆண்டு மே 14 திருகோணமலையில் கூடிய தமிழ்க்கட்சிகள் ஒன்று கூடி தமிழர் கூட்டணியை (TUF) ஏற்படுத்தினர். அதன்படி புதிய அரசியலைமைப்புச் சட்டத்தினை முழுதாக நிராகரிப்பது ஏன்று தீர்மானிக்கப்பட்டது. அந்த அரசியலைமைப்புச் சட்டம் அமுலுக்கு வரும் தினமான மே22யை துக்கதினமாக கடைபிடிக்கப்பட்டது. கூட்டணியின் சார்பில் மாபெரும் எதிர்ப்புப்போராட்டமும் நடைபெற்றது. தமிழ் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் 20 பேரில் 15 பேர் அந்த நிகழ்வை புறக்கணித்தனர்.ஐந்து பேர் மட்டும் நாடாளுமன்றத்தில் கலந்து கொண்டார்கள்.ஐவரில் ஒருவரான அருளம்பலத்தின் நண்பர் குமரகுலசிங்கத்தை குட்டிமணி-தங்கத்துரை குழு கொன்றது. இளைஞர்களை கட்டுப்படுத்தும் பொறுப்பு அமிர்தலிங்கத்திற்கு தரப்பட்டது.. புதிய அரசியலைப்புச்சட்டத்தின் படி பதவிப்பிரமாணம் எடுக்க வேண்டாம் என TUF தலைவர்களை இளைஞர்கள் கேட்டுக்கொண்டனர். ஆனால் அதை நிராகரித்துவிட்டு பதவிப்பிரமாணம் எடுத்துக்கொண்டார்கள். எதை எதிர்த்தார்களோ அதையே ஏற்பதாக அறிவித்துவிட்டு பதவிப்பிரமாணம் எடுத்துக்கொண்டார்கள். நாடாளுமன்ற அவைக்குள் உள்நுழைந்து தமிழர் உரிமைகளை பெற்றுவிடலாம் என்று மறுபடியும் தமிழர்களை ஏமாற்றினர்.
தமிழ்க்கட்சிகளின் தொடர்ச்சியான தவறுகள் இளைஞர்களை ஆயுதப்பாதைக்கு திருப்பியது. அப்படிப்பட்ட பல ஆயுதக்குழுக்களில் ஒன்றுதான் பிரபாகரனின் குழுவும்.

அது புதிய தமிழ்ப்புலிகள் Tamil New Tigers (TNT) என்ற பெயரில் தொடங்கப்பட்டது. இந்த காலகட்டத்தில் பல்வேறு ஆயுதக்குழுக்களுக்கு இடையே நெருக்கமான உறவும் இருந்து வந்தது. யாழ்ப்பாண துரையப்பா மைதானத்தில் நடந்த விழா ஒன்றில் பிரபாகரன் குண்டுவீசினார், யாருக்கும் காயம் ஏற்படவில்லை என்றாலும் இளைஞர்களின் கொதிநிலையை அது உணர்த்துவதாக இருந்தது. இளைஞர்களின் கோரிக்கைக்கு ஏற்று தந்தை செல்வா தனது காங்கேசன் துறை நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பதவியை ராஜினாமா செய்தார். துரையப்பா மைதான குண்டுவெடிப்பு தொடர்பான சந்தேகம் குட்டிமணி தங்கத்துரையின் மீதும் தமிழ் மாணவர் பேரவையின் மீதும் திரும்பியது. பலர் கைது செய்யப்பட்டனர். தீவிரவாத இளைஞர்களை ஒடுக்கும் பணி இன்ஸ்பெக்டர் பாஸ்தியம்பிள்ளைக்கு கொடுக்கப்பட்டிருந்தது. தான் ஏற்படுத்தியிருந்த வலுவான உளவு அமைப்புகளுடன் துணையுடன் தீவிரவாத இளைஞர்களை வேட்டையாடத்துவங்கினார் பாஸ்தியம்பிள்ளை. சந்தேகம் பிரபாகரன் மீதும் திரும்பியதும் அவர் வீடு தேடிச்சென்றார் ஆனால் அவர் வரும் முன்பே பிரபாகரன் அங்கிருந்து வெளியேறிவிட்டார். அதன் பிறகு அவர் வீடு திரும்பவே இல்லை என்பது வரலாறு.

தனிநாடு கோரிக்கையை வலியுறுத்தி தமிழ் இளைஞர் மன்றத்தால் கட்சி அலுவலக்ம் முன்பு போராட்டம் ஈழவேந்தன் மற்றும் உமா மகேசுவரன் தலைமையில் நடைபெற்றது. தமிழ் மாணவர் பேரவைக்கு போட்டியாக அமிர்தலிங்கத்தால் உருவாக்க்கப்பட்ட அமைப்பு போராடியது அவருக்கு மிகுந்த தர்மசங்கடத்தை தோற்றுவித்தது. ஆனாலும் அவர் இளைஞர்களை அமைதிப்படுத்தினார் தனிநாடு கோரிக்க்கையில் இருந்து தாங்கள் பின்வாங்கப் போவதில்லை என்பதிலும் உறுதியளித்தார். 1973 ஆண்டு ஜூலையில் நடந்த கட்சி மாநாட்டில் தனிநாடு குறித்தான தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. இளைஞர்கள் விடுதலைப்போராட்டத்திற்காக தயாராக வேண்டும் என்று அறைகூவல் விடுக்கப்பட்டது. இளைஞர்கள் உற்சாகத்தோடு திரும்பினர். தனிநாடு கோரிக்கைக்காக உண்ணாவிரதம் என்ற அளவோடு நிறுத்திக்கொள்ள இளைஞர்கள் மேலும் விரக்தி அடைந்தனர். ஆயுதக்குழுக்கள் பல இருந்தாலும் அவைகள் யாவும் தமிழரசுக்கட்சியையும், தந்தை செல்வாவையும், அமிர்தலிங்கத்தையும் மிக உயர்வாக மதித்திருந்தனர். தலைவர்களின் வார்த்தைகளுக்கு கட்டுப்பட்டும் இருந்தனர். போராளிக்குழுக்கள் இந்த சமயத்தில் அடிக்கடி தமிழகம் வருவதும் போவதுமாக இருந்தனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது .

யாழ்ப்பாணத்தில் நடந்த நான்காவது உலகத்தமிழ்மாநாடு சிங்கள காவல்துறை அதிகாரி சந்திரசேகரா வின் வருகைக்குப் பிறகு ரத்தக்களறியாக மாறியது. மொத்தம் ஒன்பது உயிர்களைப் பலிவாங்கிய அந்த துயரச் சம்பவத்தை சிறிமாவோ கண்டுகொள்ளவே இல்லை மாநாட்டில் கலந்துகொண்ட தமிழ் அமைச்சர் குமரசூரியர் வருத்தம் தெரிவிக்கும் அடிப்படை நாகரீகமற்றவராகவே இருந்தார். இனத்துரோகிகளான மேயர் ஆல்பிரட் துரையப்பா, குமரசூரியர், சந்திரசேகாராவை தீர்த்துக்கட்ட இளைஞர்கள் முடிவு செய்தனர். ஆல்பிரட் துரையப்பாவை பிரபாகரன் கொலை செய்தார். அதற்கு முன்பே சிவக்குமாரன் முயற்சி செய்திருந்தும் துரையப்பா தப்பிவிட்டார். கோப்போ வங்கிக்கொள்ளியில் ஈடுபட்டு தோல்வியுற்ற சிவக்குமாரன் காவல்துறையின் கையில் சிக்கிவிடாதிருக்க சயனட் குப்பியைச் சுவைத்து முதல் த்ற்கொடையாளியானார். ஈழவரலாற்றில் முதல் அரசியல் கொலை இது. அன்று தொடங்கியது பல ஆண்டுகாலம் தொடர்ந்தது. பிரபாகரனோடு இணைந்திருந்த மற்ற மூவர் காவல்துறையிடம் சிக்கிக்கொள்ள பிரபாகரனின் பெயரும் அவரது புதிய புலிகள் அமைப்பும் வெளிச்சத்திற்கு வந்தன.

துரையப்பாவின் கொலையைத் தொடர்ந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட போராளிகளுக்கு பயிற்சியளிக்கும் முகாம் வவுனியாக்காட்டுக்குள் பூந்தோட்டம் என்னும் பகுதியில் தொடர்ந்தது. பயிற்ச்சிக்குத் தேவையான பணத்தட்டுப்பாட்டை போக்கவும் சிங்கள அரசாங்கம் வரியாக வசூலித்து சிங்கள் நலனுக்கே பயன்படுத்தப்படும் பணத்தை கொள்ளையடிப்பதற்காக வங்கிக்கொள்ளைக்கு திட்டமிடப்பட்டது, அது வெற்றிகரமாகவும் நிறைவேற்றப்பட்டது. ஆயுதக்குழுவாக விளங்கிய போதும் சுதந்திரத்தமிழ் இன உணர்வு பெயரிலும் பிரதிபலிக்க வேண்டும் என்று பிரபாகரன் தன் இயக்கத்திற்கு தமிழீழ விடுதலைப்புலிகள் என்று பெயர் மாற்றம் செய்தார். விடுதலைப்புலிகள் இயக்கம் 1976ஆம் ஆண்டு மே 5ம் தேதி துவங்கப்பட்டது. விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பிற்கான சின்னத்தையும் கொடியையும் வடிவமைக்கும் பொருட்டு பிரபாகரன் தமிழகம் வந்தார், ராஜபாளயத்தை சேர்ந்த ஓவியர் பிரபாகரனின் எண்ணத்திற்கு வடிவம் கொடுத்து அதை அமைத்துத்தந்தார். அந்த ஓவியர் முள்ளிவாய்க்கால் இனப்பேரழிவுற்கு சில காலத்திற்கு பின் மரணம் அடைந்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இயக்கத்திற்கான கொள்கைகளும் வரையறுக்கப்பட்டன. புகை பிடித்தல், மது அருந்துதல், உடலுறவு வைத்துக்கொள்ளுதல் ஆகியவற்றை அறவே தவிர்க்க வேண்டும், குடும்பத்துடனான உறவை முறித்துக்கொள்ள வேண்டும் அதை விட முக்கியமாக இயக்கத்தை விட்டு வெளியேறுபவர் புதிய இயக்கம் காணக்கூடாது என்பது மிக்கியமாகும். இவைகளை தன் இயக்கத்தின் கட்டுப்பாடாக பிரபாகரன் கொண்டுவருவதற்கு காரணமும் இருந்தது. இலங்கை அரசுக்கெதிரான ஆயுதப்போராட்டாத்தில் ஈடுபட்ட ஜேவிபியினர் தங்களது சக தோழர்களின் தங்கைகளோடு உறவு கொண்டதும் அதன் காரணமாக நடந்த கருக்கலைப்புகளுமே.

விடுதலைப்புலிகளின் கட்டுப்பாட்டிற்கு எடுத்துக்காட்டாக இந்திய அமைதிப்படை இலங்கையிலிருந்த சமயத்தில் செய்தியாளராக இருந்த அனிதா பிரதாப் அவர்களின் கூற்றை கூறலாம். கிட்டத்தட்ட 20 இளைஞர்களுடன் ஒரு இரவு முழுவதும் இருந்த போதும் ஒரு நொடிப்பொழுது கூட நான் ஒரு பெண்ணாக பாதுகாப்பின்மையை உணரவில்லை என்றும் டெல்லி மேல்வர்க்கத்தினுர்டன் இயங்கும் போது அத்தகைய பாதுகாப்பின்மையை உணர்ந்ததாகவும் தெரிவித்திருந்தார்.

தமிழீழ விடுதலைப்போராட்ட வரலாற்றில் 1977ம் ஆண்டு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஆண்டாகும் அந்த ஆண்டு தொடக்கத்தில் ஈழத்தந்தை செல்வா மரணம் அடைந்திருந்தார். தனிநாடு கோரிய வட்டுக்கோட்டை தீர்மானத்தை முன்னிறுத்தி தேர்தலைச் சந்தித்த தமிழர் விடுதலைக்கூட்டணி இரண்டாவது பெரிய கட்சியாக உருவெடுத்தது. தனி ஈழக்கோரிக்கையை ஒத்திவைத்தால் எதிர்க்கட்சி தலைவராகும் வாய்ப்பு அமிர்தலிங்கத்துக்கு வந்தது. அவரும் பயன்படுத்திக்கொண்டார், எதிர்க்கட்சித்தலைவர் ஆனார். இது அமிர்தலிங்கத்தின் இரண்டாவது தவறாகவும் தனது நிலைப்பாட்டில் அவர் தெளிவற்றராகவும் சந்தர்ப்பத்திற்கேற்ப தன்னை மாற்றிக்கொள்ளும் மனிதராகவும் அடையாளம் காணப்பட முக்கியமானதொன்றாகிப்போனது. இறுதில் அது அவரது கொலையில் முடிந்தது.

யாழ்ப்பாணத்தில் புற்றுநோய் மருத்துவமனை கட்டுவதற்காக நிதி திரட்டும் நோக்கத்தில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட கலைநிகழ்ச்சி புனித பேட்ரிக் கல்லூரியில் நடைபெற்றது. அந்த சமயத்தில் சீருடை இல்லாமல் சென்ற காவல்துறையினர் உள்நுழைய முயன்ற போது டிக்கெட் வாங்குங்கள் என்று அமைப்பாளர்களால் தடுக்கப்பட்டனர். மறுநாள் அவர்கள் போதையேற்றிக்கொண்டு வந்து தகறாறு செய்த போது மக்களால் விரட்டியடிக்கப்பட்டனர். இதற்கு பழிவாங்கும் முகமாக யாழ்ப்பாணக்கடைகள் தீவைத்துக்கொளுத்தப்பட்டன, கலவரமாக உருவெடுத்தது. இந்தக்கலவரம் இனக்கலவரமாக அங்கு படித்துவந்த சிங்கள மாணவர்களே காரணாமாகும். இந்தக் கலவரம் தலைநகர் கொழும்புவிற்கும் பரவியது. சிங்கள இனவாத நரி ஜெயவர்த்தனேவின் அனல் கக்கும் பேச்சின் விளைவாக தமிழர் உடமைகள் அடித்து நொறுக்கப்பட்டன, 112 தமிழர்கள் கொல்லப்பட்டனர். வாக்காளர் பட்டியலை கையில் வைத்துக்கொண்டு தமிழர்கள் தேடிப்பிடித்து அழிக்கப்பட்டனர். அந்த வகையில் குஜாராத் கலவரத்திற்கும் மோடிக்கும் முன்னோர்களாக ஜெயவர்த்தனாவும் அவரால் வெறியூட்டப்பட்ட சிங்கள இனவாதிகளும் இருந்தனர்.

தமிழர் விடுதலைக்கூட்டணி சார்பில் போட்டியிட்டு வென்ற பொட்டுவில் தொகுதி நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் கனகரத்தினம் ஜக்கிய தேசியக்கட்சியில் இணைந்தார். ஜெயவர்தனே தமிழர்களுக்கு நல்லது செய்வார் என்றும் கிழக்கு பிராந்தியமக்கள் தமிழர் கூட்டணிக்கு வாக்களித்தாலும் அது தனி ஈழத்திற்கான வாக்காக கருதக்கூடாது என்றும் தன் துரோகத்தை பறைசாற்றினார். அவரை அப்புறப்படுத்தும் பணி பிரபாகரனுக்கும் உமாமகேசுவரனுக்கும் வந்தது. இருவரின் தாக்குதலில் தப்பித்தாலும் பின்பு சிறிது காலத்திலே அவர் மரணமடைந்தார். கொலையாளிகளை கண்டுபிடிக்கும் பொறுப்பு பாஸ்தியம்பிள்ளைக்கு வந்தது. கண்டிக்கருகே மறைவாக பயிற்சியில் ஈடுபட்டிருந்த போராளிகளை பிடிப்பதற்காக பாஸ்தியம்பிள்ளை வந்தார். அங்கு அவர் செல்லக்கிளியின் நொடிநேர துப்பாக்கித் தாக்குதலில் பலியாகிப்போனார். அவரிடம் இருந்த சப் மிசின்கன்னும்போராளிகளால் கைப்பற்றப்பட்டது. இந்தக்கொலைக்கும், ஆல்பிரட் துரையப்பாவின் கொலைக்கும் தமிழீழ விடுதலைப்புலிகள் பொறுப்பேற்பதாக அறிக்கைவிடப்பட்டது. அறிக்கையை தட்டச்சு செய்தவர் ஊர்மிளா, இவர் விடுதலைப்புலிகளின் முதல் பெண் உறுப்பினர், விடுதலைப்புலிகளிக்கிடையே முதல் பிளவு உண்டாகவும் காரனமாக அமைந்தவர். ஊர்மிளாவுடன் திருமணத்திற்கு அப்பாற்ப்பட்ட பாலியல் உறவில் உமா மகேசுவரன் ஈடுபட்டிருந்தார். அதனால் அவர் இயக்கத்தில் இருந்து நீக்கப்பட்டர்.

தான் நீக்கப்பட்டதை ஏற்காத உமா மகேசுவரேன் தன் தலமையில் இருப்பதே உண்மையான இயக்கம் என்றும் கூறினார். அவரது ஆதரவாளர் சுந்தரம் பெருமளவு ஆயுதங்களை மறைத்து வைத்துவிட்டார். எஞ்சியதை பிரபாகரன் கைப்பற்றினார்.

விடுதலைப்புலிகள் இயங்கிவந்த காலத்தில் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் இயங்கிய மற்ற போராளிக்குழுக்கள் உமா மகேசுவரனின் PLOTE குட்டிமணி தங்கத்துரையின் தலமையிலான TELO, சங்கர்ராஜு, அருளர், ரத்தினசபாபதி ஆகியோர் லண்டனை மையமாக கொண்டு இயங்கிய EROS, அவர்களிடம் இருந்து பிரிந்து EPRLF பெயரில் பத்மநாபா, டக்ளஸ் தேவானாந்தா ஆகியோர் தலைமையில் இயங்கினர்.

போராளிக்குழுக்களும் - தமிழகமும்:
பிரபாகரனால் தாய்த் தமிழக உறவுகள் என்று குறிப்பிடப்படும் தமிழகத்திற்கு ஈழ விடுதலைப்போராட்டத்தில் முக்கியப்பங்குண்டு. பல நேரங்களில் போராளிகளுக்கு சரணாலயமாக தமிழகம் விளங்கியது என்பது மறுக்கவியலாத ஒன்றாகும். தமிழகத்தினுடனான தொடர்பு ஈழப்போராட்டத்தின் ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் முக்கியமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தி வந்திருக்கிறது. பிரபாகரனின் ஆளுமையும், ஒப்பற்ற தேசப்பற்றும் வெளிப்பட்ட நிகழ்வுகள் தமிழகத்திலும் இந்தியாவிலும் நடந்திருக்கின்றன. அவை மிகவிரிவாக விவரிக்கப்பட வேண்டியவை.

அவை அடுத்த பகுதிகளில்

பின்குறிப்பு:
இந்த எண்ணப்பகிர்வை ஒரே கட்டுரையாகவே எழுத வேண்டும் என்று நினைத்தேன், ஆனால் ஒரு கட்டுரைக்குள் சுருக்குவிட முடியவில்லை ஈழப்போராட்டத்தையும், பிரபாகரனையும். எண்ணத்தைச் சுருக்குவதை விட பகுதிகளாக எழுதுவதே முறையானதாக இருக்கும் என்பதால் அடுத்த பகுதியில் மிகுதியை எழுதுகிறேன். இதுவரை எழுதியிருப்பது புத்தகத்தின் ஒரு பாதி வரையிலான நிகழ்வுகள் மட்டுமே. பிரபாகரன் பற்றி அதிகம் இல்லாதது போல் தோன்றினாலும் இந்த காலகட்டமே பிரபாகரனை வேலுப்பிள்ளையின் மகனிலிருந்து தமிழீழத் தேசியத்தலைவராக உயர்த்த உரமாக இருந்தது என்பதால் தான்.

சாந்தியும் சமாதானமும் தவழுது உடன்பிறப்பே

2009-11-21T17:19:00.005+04:00

சாந்தி தவழுது உடன்பிறப்பே
கைகளோடு உதிக்குது சூரியன்
தமிழர் வாழ்வு மலர மஞ்சள் துண்டு
கண்கள் பனிக்க
மஞ்சள் மின்வேலி அமைத்த
சகோதரன் பசிலின் நேசமிகு
பாசம் கண்டாயா

தவிக்கும் கண்கள் துயர் தணிக்க

முள்வேலியை பூவேலியாக்கி

தந்திடுவோம் இலவச வண்ணத் தொலைக்காட்சி

ஏதாவது பேசிவிடு உறவே

இல்லை என்றால்

மெளனவலி புரிவதெப்படி

உறவே! கொஞ்சம் பொறு!

விளம்பரதாரரிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம்

சுமூக உடன்பாடு எட்டி விடும்

விரைவில்

உலத்தொலைக்காட்சி வரலாற்றில்

முதன்முறையாக எடுத்துச் சொல்வோம்

உன் அவலம்

பிரைம் ஸ்லாட்டில்

இந்தியா எங்கள் ரட்சகர் - கோத்தபாயா

2009-11-16T14:04:00.004+04:00

காந்திய இந்தியா மனிதாபிமான மீட்பு நடவடிக்கை என்ற பெயரில் இனப்படுகொலை நிகழ்த்திய இலங்கைக்கு காவல் அரணாக விளங்கியதை கோத்தபாயா ராஜபக்சே உறுதி செய்திருக்கிறார். உண்மைகள் நீண்ட காலம் உறங்காது என்பதை காலம் மீண்டும் உணர்த்தி இருக்கிறது. அசோக சக்கரம் ஏறி அழித்த உறவுகளின் குருதிச் சகதிகள் அப்பிக்கிடக்கின்றன கொடியெங்கும்.

கோத்தபாயாவின் முழு உரை உங்கள் பார்வைக்கு

Full text of the oration titled 'Future Challenges Facing Sri Lanka: Security, Reconciliation and Development' delivered by Mr.Gotabaya Rajapaksa:
"I feel both proud and privileged to have been invited to deliver this year's Olcott Oration. This oration is one of the annual events organised to commemorate the founder of Ananda College, Colonel Henry Steele Olcott. As a result of Col. Olcott's vision to promote the English medium instruction of Buddhist students, Ananda College began its historic journey as the Buddhist English Schoolin Maliban Street, in 1886, under the able stewardship of Mr. C.W. Leadbeater. The founding of this school can be considered a key milestone in the nationalist revival that introduced our cultural values into the formal education system despite colonial rule. This revival was influential in our struggle for independence, and, considering the role of Ananda in moulding many of the key individuals in recent events, one could even say that it was instrumental in the recent national victory over terrorism.

As a result of this victory, I stand before you today at a pivotal stage in our country's history. Sri Lanka is emerging from the shadow of a terrorist war that affected every part of our lives for decades. During those years, a deep-seated sense of uncertainty affected our prosperity, our economy, and even our social and cultural values. There was an inescapable veil of fear cast over our day-to-day lives. Following the defeat of the LTTE and the elimination of its core leadership during our historic military success earlier this year, this sense of unease and this veil of fear have finally begun to lift.

With the dawning of peace, Sri Lanka has a historic opportunity to consolidate the security of the nation; to heal old wounds and strengthen ties between the communities; and to revive our economy and recapture the decades of lost opportunity. When we reflect on the years that terrorism plagued our nation, it's important to realise that the true victory is not just in defeating the LTTE, but in regaining what we have lost, passing down the benefit of peace to all our citizens, and guiding our nation to its proper place in the world. Instead of falling into the traps of complacency, petty rivalry, and divisive politics that have so often been our downfall, we must unite as a nation and build a better future together. It is only then that the true reward of our victory over terrorism will be fully realised.

"We have several challenges ahead of us today. We need to ensure that our country is secure from all future threats. Consolidating the peace that was achieved after so much sacrifice has to be a key priority. Similarly, we must use the window of opportunity granted by the end of terrorism to ensure reconciliation between our communities. Together with these goals, we must also engineer an economic revival that uplifts the standard of living of all our people. These challenges of security, reconciliation and development must be our focus from now on.
Although the LTTE has been defeated, it is important to note that it is mainly the military wing that has been dismantled. Their vast international network of sympathisers and criminal associates who funded and facilitated their separatist ambitions, as well as some of their military cadres, are still operating outside Sri Lanka. It is only when these elements have also been defeated that we can claim to have truly secured our nation. To prevent the LTTE raising its head again, we should act now and act decisively to bring about their defeat.

Bringing about the permanent defeat of separatism remains a top priority of His Excellency the President and the Government of Sri Lanka. Several initiatives have been taken in this regard. These include the strengthening of relationships with key foreign nations and the collaboration of our intelligence services with their counterparts in other parts of the world. These efforts enabled us to capture Kumaran Pathmanadan, the newly appointed leader of the LTTE, within two months of the defeat of the terrorists in Sri Lanka. We need to continue these initiatives if we are to destroy the LTTE's international network and ensure the confiscation of their assets.

From the very beginning, strengthening relationships with our key allies
remained a top priority of His Excellency the President. The relationship
developed over the past four years with our closest ally, India helped us in
many ways in our war against terrorism. Having their support greatly helped
reduce the pressure mounted by other nations, which allowed us to proceed with
our humanitarian operations unhindered. It is very important that we strengthen
this key relationship even further in the years to come.

Significant support was also received from other key allies due to the efforts of His Excellency the President and the Government to strengthen our longstanding bilateral ties. They, too, helped us withstand the pressure being directed by the international community to leave the war unfinished. These countries also provided us vital material assistance towards the war effort, when barriers were put in place that prevented our obtaining military hardware from our western allies.

Although it had been virtually ignored in the past, South East Asia was another region we focused on. The close ties we developed with this important region helped us counter and obstuct the LTTE's activities there. However, there is still a lot more to be done, and developing these relationships even further will be vital to our efforts to permanently dismantle the LTTE's international network.

If this task is to be achieved successfully, we also need to focus on countering the propaganda offensives still being launched by LTTE sympathisers around the world. This propaganda effort, together with the petty electoral politics of key western states, has distorted the view some counties have of our war against terrorism. It is essential that the west understands that Sri Lanka's war against terrorism is little different from theirs; the LTTE used many of the same networks as other international terrorist groups; they perfected the use of suicide attacks as a tactical tool; they operated extortion networks in other nations to fund their separatist ambitions. When taken together with their complete disregard for the lives of innocent civilians, it should be clear that there is little philosophical difference between terrorist groups the world over. Instead of accepting the propaganda offensive of terrorist sympathisers in their corridors of power, the countries that are still mounting pressure on Sri Lankashould understand that we all face similar challenges. Instead of criticizing our success, they should learn from it.
Strengthening our relationships with these countries and countering the efforts of the pro-terrorist lobbies there, is a significant challenge facing our nation today. This financial network of the LTTE was allowed to operate in some of these countries for far too long, and the funds they raised allowed the terrorists to equip themselves with large stockpiles of sophisticated weaponry-stockpiles that are still being discovered in our clearing operations today. Although we will make sure that the LTTE cannot raise its head again in Sri Lankathe continued existence of these financial networks is a danger to our country. Persuading western countries that they must help Sri Lanka more meaningfully to combat this threat requires us to unite as a nation and speak with one voice, instead of being weakened and divided by petty considerations.
In addition to taking care of the external threats that could arise from the LTTE's international network, the challenge of ensuring our security includes our taking preventative measures within Sri Lanka. The capabilities of our Defence Forces need to be further strengthened by maintaining high standards of professionalism and sophistication so that our service personnel can carry out their duties even more effectively. The surveillance and rapid response capabilities of the Sri Lanka Navy have to be enhanced to protect our entire coastline and make sure that no arms or personnel can infiltrate our territory. A key area that needed attention during the course of our operations, our intelligence services, needs to be further strengthened as we seek out and dismantle the LTTE's network within Sri Lanka. It is also very important that the terrorist cadres who surrendered or were detained are rehabilitated so that their thinking changes and they see the propaganda they were fed by the LTTE for the lies they were. This rehabilitation will allow them to re-enter society as productive citizens in the long term.

Finally, we need to make sure that the unsafe areas in the North are cleared swiftly, and that the former victims of the LTTE's regime are resettled in their villages as soon as possible. Once normalcy returns, and these people see the far higher quality of life and opportunities available to them following the LTTE's defeat, we will be able to win their hearts and minds. This is a critical challenge that needs to be successfully met if we are to fully secure the peace we have won. Reconciliation between the communities is vital, as is the establishment of a democratic framework and institutions in those areas formerly under the LTTE's occupation.

There is a lot of agitation in the international community as well as within Sri Lankaregarding the situation of the internally displaced. This range from well-meaning concern to absurd conspiracy theories directed against the Government by pro-LTTE lobbyists in the west. I want to make it very clear that we are doing the best we can to speed up the processes involved. However, it would be an irresponsible act to resettle the IDPs in unsafe areas. When the LTTE defeated, they strewed landmines over vast areas, hoping to make them unsafe for years if not decades. Through the concentrated effort of the Government together with assistance from allied nations, we are confident that these areas can be de-mined and made safe for people much sooner than that. As more areas are cleared, the displaced will be resettled in their towns and villages; already almost half the IDPs have been sent back.

There are other responsibilities of the Government involved here, apart from mine clearing and resettlement. During the last three decades, although the Government continued to provide normal services including electricity, water, health and education to the North, there was not enough development there. The LTTE did not use these resources properly, and the Non Governmental Organisations that were supposed to be engaged in development work were ineffective. As a result, the infrastructure of this region, including its road networks, electricity grids, telecommunication networks, irrigation channels etc. are underdeveloped. A lot of attention needs to be paid to upgrading this infrastructure if the region is to prosper. Agriculture, which has been ignored for so long despite its high potential, is another area that needs a great deal of work. Therefore, together with our demining programmes, these efforts to develop infrastructure, facilitate economic growth and raise the standard of living in this region are of the utmost importance.

There is another pressing requirement that needs to be discussed as far as the liberated areas are concerned, and that is the return of democracy. Under the LTTE's occupation, the people in these areas lived under a brutal fascist dictatorship. Their lives were not their own. They had no freedom. Their children -- often as young as thirteen or fourteen -- were abducted from their classrooms, conscripted as soldiers, and robbed of their innocence. No one had the ability to protest. The people could not speak freely, and they had no one to speak up on their behalf. Over the years, most of the moderate Tamil voices, most of the progressives and the humanists, had been silenced by the LTTE. The parallel state that it tried so hard to display, with its so-called judicial system and its so-called police force, was an illusion designed to hide the brutality of their de facto rule. To usher the victims of the LTTE to a true democracy is another critical challenge for the Government today. Facing it successfully will be essential as far as both reconciliation and national security are concerned.

Some of those looking at the present situation in Sri Lanka are quick to criticize the Government for not acting quickly enough. They expect change to happen overnight, and they ignore the hard facts of reality that have always shown us that true change is only possible with wise planning, diligence, hard work, and time.

A good example of what is possible is the Eastern Province. At that time it was liberated, despite the clear intention of the Government to return it to normalcy as soon as possible, there were complaints by the diaspora and the international community that not enough was being done soon enough. There were over a hundred and fifty thousand internally displaced people waiting to be resettled. There were armed paramilitary groups on the streets and there was talk of children being conscripted by them. There were complaints regarding restrictions on fishing, and complaints about restrictions on movement. There were allegations of abductions and human rights violations. There was criticism saying there weren't enough policemen who could speak Tamil in the region. All this was just two years ago. But if you go to the Eastern Province today, as thousands of local and foreign tourists do on a daily basis, you will see that each and every one of these problems have been overcome.

All the paramilitary groups carrying weapons have been disarmed; they no longer have military offices in the towns or armed personnel on the streets. Instead, encouraged by His Excellency the President's determination to restore democracy as soon as possible, they are working towards a better tomorrow through peaceful, democratic means. Their military offices have become political offices; several former cadres are representatives of various local political organisations; and there is representation through the offices of the Chief Minister, the Provincial Council, Local Government and Municipal authorities. The child conscripts have been handed over to UNICEF and are now being rehabilitated. There are no more complaints of abductions or human rights violations; the Sri Lanka Police and the Defence Forces have restored law and order. Tamil speaking policemen have been recruited, trained, and are now active in the police stations. Freedom of movement has been established; people go about their day-to-day lives without fear. Even the security checkpoints and roadblocks have been reduced to a minimal level.

In addition to overcoming the problems that existed, the Government has worked very hard to bring about economic development in the East. The infrastructure has improved tremendously: there are brand new roads, bridges and communication networks; there is proper electricity, water supply, drainage and sewerage. The Government has helped the fisheries industry, even assisting the fishermen to buy boats; it has launched important initiatives to develop agriculture. Very recently, His Excellency the President opened a large school in Vakarai, built with the help of UNICEF. Normalisation has not only set in but the Eastern Province has transformed into a vibrant part of Sri Lanka rich with the promise of future growth. All of this was achieved in just two years. That is the track record of our Government, and examining this, instead of engaging in wild speculation should be the order of the day.

We are confident that the same result can be obtained in the North, and that reconciliation and national unity will be achieved in due course. Admittedly, there is still a lot that needs to be done to heal the wounds of the past and regain the trust that has been shaken, and we are aware that progress will not always be smooth. But we can be encouraged by the progress made in terms of national reconciliation in the South over the last several years; particularly in the Western Province and in Colombo, which is a shining example of communal harmony.

Despite all the propaganda to the contrary by the LTTE and the separatist forces, the majority of Tamils in Sri Lanka live outside the North and East. Colombo is a thriving multicultural commercial hub where all the communities live in harmony; it has a large Tamil population that has produced many of Sri Lanka's leading professionals and businessmen. They lead lives of distinction in a supportive multicultural environment where there is no communal tension. We are very confident that this multicultural harmony can be achieved throughout all of Sri Lanka. As our nation emerges from the shadow of terrorism into the bright light of peace and prosperity, this is the reality that will prevail.

Another very important step remains to be taken as we embark on this journey. That is the revival of our economy on a scale that enables our prosperity through rapid growth and development; a resurgence that uplifts the standards of living of each and every Sri Lankan. It is vital that the rural masses as well as the urban populace reap the full benefit of the pence we have achieved; economic development must reach every city, town and village. The Government is doing its part by developing the infrastructure and the facilities that are needed for this resurgence to take place. It is also investing in areas where the private sector has not yet ventured. The domestic private sector, from small businesses and entrepreneurs to large diversified groups, must invest in all sectors of our economy. The recent instruction of His Excellency the President for the State Banks to lower interest rates is another step towards encouraging investment and facilitating this revival. We also need to invite the tourists back and bring in foreign investment. We need our educated expatriates, who leftSri Lankayears ago to seek prosperity elsewhere, to return and work for the betterment of their motherland.

For these things to happen, it is essential that we all unite at this pivotal stage in our history, and speak with one voice to say that the uncertainty is no more; to say that we are safe; to say that we are ready to create a bright and prosperous future for all our people, irrespective of race, religion or politics. I said at the start of this speech that the true victory against terrorism is not just the defeat of the LTTE, but reaping the true rewards of peace by recapturing what was lost during the conflict. Making maximum use of peace to unite as a nation, to bring about the development and prosperity that this country richly deserves, and to reap the rewards of peace, is the responsibility of all our citizens. That is why, in closing, I wish to invite all patriotic Sri Lankans to come together, to put their differences aside, and work towards this resurgence as one people. This is our duty to our motherland, and we must not let her down."

செய்தி மூலம்: http://www.defence.lk/new.asp?fname=20091115_06

மறுவாழ்வு என்ற போர்வையில் தமிழர்கள் சித்தரவதை செய்யப்படுகிறார்கள்: ஐநா மாநாட்டில் திருமாவளவன் பேச்சு

2009-11-14T21:36:00.002+04:00

நன்றி - நக்கீரன்

ஜெனீவாவில் நடந்த சிறுபான்மையினர் பிரச்சனைகள் குறித்த ஐநா மாநாட்டில் பேசிய விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சித் தலைவரும், சிதம்பரம் எம்.பி.யுமான தொல். திருமாவளவன்,

தமிழ்நாட்டிலிருந்து இந்திய பாராளுமன்றத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு உறுப்பினர் நான். இந்த வாய்ப்பை எனக்கு அளித்ததற்காக என் மனமார்ந்த நன்றியை தெரிவித்துக்கொள்கிறேன். சிறுபான்மை மக்களின் அரசியல் பங்கேற்பை அதிகரிக்கும் நோக்கோடு இந்த வரலாற்று சிறப்புமிக்க மாநாட்டை கூட்டியமைக்காக இந்தியாவில் இருக்கும் தலித் மக்களின் சார்பிலும், சிறுபான்மையினர் மக்களின் சார்பிலும் உங்களையும் திருமதி கே. மெக்துகால் அவர்களையும் நான் பாராட்டுகிறேன்.

இந்தியாவில் தலித்துகள், மதச்சிறுபான்மையினர், பெண்கள் ஆகியோர் எதிர்கொள்ளும் தடைகளைப் பற்றிய விவரங்களை இந்த அவையின் கவனத்துக்கு கொண்டுவர விரும்புகிறேன். கல்வி, பொருளாதார மற்றும் அனைத்துவிதமான வளங்களிலிருந்தும் இவர்கள் சாதியின் பெயராலும், மதத்தின் பெயராலும், இனத்தின் பெயராலும் அவர்கள் செய்யும் தொழிலின் அடிப்படையிலும், பாலின ரீதியாகவும் விலக்கி வைக்கப்படுகிறார்கள். இதனால் இவர்களின் அரசியல் பங்கேற்பு தடைபடுகிறது. தொழில் மற்றும் பிறப்பின் அடிப்படையிலான பாகுபாடுகளை களைவதற்கு ஐநா மன்றம் வகுத்துள்ள கோட்பாடுகள், வழிகாட்டு நெறிமுறைகள் ஓரளவு இந்த தடைகளை நீக்கியிருக்கிறது. இந்த மாமன்றம் தீர்வுகாணவேண்டிய சில பிரச்சினைகளை நான் இங்கே முன்வைக்க விரும்புகிறேன்.

சாதியம் என்பது ஆசியாவிலும், ஆப்பிரிகாவின் சில பகுதிகளிலும் காணப்படுகிற ஒரு விஷயமாகும். அது மதம், அரசியல், வர்த்தகம், தொழில்நுட்பம் என வாழ்வின் எல்லா தளங்களிலும் ஊருடுவி நாட்டின் வளர்ச்சியையே பாழாக்கி வருகிறது. தலித்துகளும், சிறுபான்மையினரும், பெண்களும் சமூக பொருளாதார நிறுவனங்களில் தலைமை பாத்திரத்தை வகிக்கமுடியாதபடி இந்த சாதியம் ஒரு மனோபாவத்தை உருவாக்கிவிடுகிறது. இது ஆராயப்படவேண்டும். இதை களைவதற்கான வழிவகைகள் காணப்படவேண்டும்.

ஆசிய நாடுகள் சிலவற்றில் தலித்துகளுக்கு அரசியல் ரீதியான இடஒதுக்கீட்டு உரிமை வழங்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இஸ்லாத்தையும், கிறித்தவத்தையும் தழுவிய தலித்துகளுக்கு இந்த உரிமை அடிபட்டுவிடுகின்றது. இது ஒரு மோசமான மனித உரிமை மீறலாகும். இந்த பாகுபாட்டை இம்மாமன்றம் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டும்.

தலித் பெண்கள் அரசியல் தளத்தில் பங்கேற்கும்போது அவர்கள் தமது அதிகாரத்தை பயன்படுத்தும்போதும் அவர்கள் மீது வன்முறை ஏவப்படாமலும் அவர்கள் பாகுபாட்டுக்கு ஆளாகாமலும் பாதுகாக்கப்படுவதற்கான நடவடிக்கைகளை நாம் மேற்கொள்ளவேண்டும். பெண்களுக்கு சொத்துரிமையை உறுதிப்படுத்துவதோடு அவர்களின் அரசியல் பங்கேற்பை உத்தரவாதப்படுத்த அனைத்துவிதமான நடவடிக்கைகளும் எடுக்கப்படவேண்டும்.

ஒரு நாட்டில் சிறுபாண்மையின மக்கள் எந்த அளவுக்கு உரிமை பெற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள் என்பதை வைத்துத்தான் அந்த நாட்டை உலகம் மதிப்பீடு செய்யும். இலங்கையில் உள்ள தமிழ்ச்சிறுபான்மையினரின் உரிமைகளுக்காக ஐநா மாமன்றம் பல்வேறு நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளது. தமிழர்களின் பிரச்சினைக்கு அரசியல் தீர்வு காண்பதற்கு பதிலாக ராணுவ ரீதியாக மேற்கொள்ளப்பட்ட நடவடிக்கைகள் மனித உரிமைகளை மீறியது மட்டுமின்றி எண்ணற்ற தமிழர்களின் உயிரிழப்புக்கும் காரணமாகிவிட்டது. இந்த ஆண்டு அக்டோபர் மாதத்தில் இலங்கைக்குச் சென்ற பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் குழுவில் இடம்பெறும் வாய்ப்பை நான் பெற்றேன். அங்கு ராணுவத்தால் நிர்வகிகக்கப்படும் இடைத்தங்கல் முகாம்களில் தமிழ்ச்சிறுபான்மை மக்கள் அனுபவித்து வரும் கொடுமைகளை நான் பார்த்தேன். அந்த முகாம்களில் இன்னும் இரண்டு லட்சம்பேர் வைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். மறுவாழ்வு அளிக்கிறோம் என்ற போர்வையில் அவர்கள் ராணுவத்தால் சித்தரவதை செய்யப்படுகிறார்கள். அங்கே வதை முகாம்களில் வைக்கப்பட்டு துன்புறுத்தப்படும் தமிழர்கள் குறித்து சர்வதேச சமூகம் இன்னும் போதுமான அளவில் விழிப்புணர்வை பெறவில்லை. மனித குலத்திற்கு எதிரான இந்த வன்முறையை அது கண்டிக்கவும் இல்லை. அங்கு வாழும் சிறுபான்மை தமிழர்களும், இஸ்லாமியர்களும் இன ரீதியான சிறுபான்மையினர் என்று அங்கீகரிக்கப்படவேண்டும். அவர்களுக்கு அரசியல் ரீதியான சுயநிர்ணய உரிமை வழங்கப்படவேண்டும்.

தலைவர் அவர்களே, தலித்துகள் மற்றும் சிறுபான்மையினரின் உரிமைகளுக்காக போராடிய புரட்சியாளர் அம்பேத்கர் அவர்களின் வார்த்தைகளை கூறி என் உரையை முடிக்க விரும்புகிறேன். "இந்த ஜனநாயகத்தில் நாம் அரசியல் சமத்துவத்தை அடைந்திருக்கிறோம். ஆனால் தீண்டாமை என்னும் கொடுமை தொடர்வதால் சமூக பொருளாதார தளங்களில் ஏற்றத்தாழ்வும் தொடர்ந்து கொண்டு இருக்கிறது. இந்த முரண்பாட்டை விரைவில் நாம் தீர்த்தாகவேண்டும் என்றார

சிங்களத் தீவினுக்கோர் காவல் புரிவோம்

2009-08-10T12:50:00.007+04:00

இலங்கை தரை மற்றும் கடல் பகுதிகளை கண்காணிப்பதற்காக சென்னையைச் சேர்ந்த ''Banaras International Private Limited'' நிறுவனத்துடன் 30மில்லியன் இலங்கை ரூபாய் மதிப்பிற்கு ஒப்பந்தம் செய்துள்ளது. இந்த பனராஸ் நிறுவனம் இதற்கான உபகரணங்களையும் தொழில்நுட்ப உதவிகளையும் இலங்கை அரசிற்கு வழங்கும். இந்த நிறுவனம் தமிழக கவர்னர் சுர்ஜித் சிங் பர்னாலாவின் மகன் ஜசித் சிங் பர்னாலாவும் அவரது நண்பர் நஜூமுதினும் இணைந்து நடத்தும் நிறுவனமாகும். இது குறித்து இலங்கையின் டெய்லி மிரர் பத்திரிக்கையில் வந்திருக்கும் செய்தி

Barnas International Private Limited, which has bagged a 30 million Sri
Lankan rupee contract to provide surveillance solutions in the Sri Lankan
capital, will also take up similar projects in the island's northern regions
that had recently been wrested from the LTTE, company sources here told The
Times Of India.

Under the project, the entire Sri Lankan coast will come under a
specially- designed surveillance system with sophisticated thermal-imaging
cameras and a software that can detect the nature of the moving object.

"Thermal-imaging cameras, unlike conventional ones, are so powerful
that they can pick up images from distances nearly 20 km into the sea. A
specially-designed software will analyse the nature of the images and sound out
an alarm in the central control centre when a boat or ship approaches the
coast," Barnas vice-president Sivaji Rao, who is taking care of the Sri Lankan
operations, told TOI.

He said the Sri Lankan government had realised the difficulty of
monitoring the entire coast manually and gone in for an unmanned surveillance
system. Sivaji Rao said the Sri Lankan government was worried about the security
situation and had embarked on the project of enhancing its surveillance systems
on a war footing.

"Apart from providing coastal security, all sensitive areas will be
brought under strict surveillance under the project. We are not using
conventional cameras and digital video recorders here but are using highly
sophisticated and specially-designed equipment and software. All the cameras
involved will be internet-enabled and can be monitored by senior officials even
when they are on the move through cell phones and laptops," Sivaji Rao
added.
The company will also be taking up similar projects in the war-ravaged
northern parts. Although the control of these provinces had been wrested from
the Tigers, the Sri Lankan government is not yet ready to rule out a possible
comeback by the LTTE and is keen on nipping any extremist activities in the bud,
the sources added.

இவர்கள் இருவர் மீதும் அவ்வப்போது சர்ச்சைகளும் ஊழல் முறைகேடுகள் குறித்தான செய்திகள் தொடர்ச்சியாக வருவதுண்டு. இலங்கையின் முன்னாள் துணைத்தூதுவர் அம்சாவும் நஜீமுதினும் நெருக்கமானவர்கள் என்பதும் இங்கு கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். தமிழனுக்கு எதிரான வலை மிகத் தெளிவான திட்டமிடல்கள்ளோடே நடைபெற்று வருகின்றன. இதன் மூலம் சிங்கள அரசிற்கு உதவும் பணியில் நம் தமிழ் மென்பொருளாளர்களும், தொழில்நுட்ப வல்லுனர்களும் பயன்படுத்தப்படுவார்கள். சிங்களவன் வர்த்தக ரீதியான வீசியெறியும் எச்சில் துண்டுகள்ளுக்கு இது ஒரு மாதிரிதான். இது போன்று இன்னும் பல எச்சில் துண்டுகளை நம் தமிழகத்தை நோக்கி வீசியெறியக்கூடும். நாம் விழிப்புணர்வோடு இவைகளை அடையாளம் கண்டு எதிர்த்து போராடுதல் வேண்டும். இல்லையேல் பாரதி பாட்டை சிங்களத் தீவினுக்கோர் காவல் புரிவோம் என்று மாற்றிப் பாட வேண்டியதுதான்.

கலைஞருக்கு நன்றி -வணங்காமண் கப்பலுக்கு இலங்கை அனுமதி

2009-06-25T10:18:00.003+04:00

ஈழத்தில் அவலப்படும் உறவுகளுக்காக புலம்பெயர் தமிழர்களால் அனுப்பப்பட்ட வணங்காமண் நிவாரண கப்பலை அனுமதிக்க இலங்கை அரசு சம்மதித்து இருக்கிறது. இதற்காக துரித முயற்சி எடுத்த தமிழக முதல்வர் கலைஞருக்கும் ஏனைய தலைவர்களுக்கும் நன்றி.

''பிண'' 'நாயக' முற்போக்கு கூட்டணி

2009-05-04T17:25:00.002+04:00

இலங்கைக்கு ராணுவ தளவாடங்கள் அனுப்ப முயற்சி - கோவையில் உணர்வாளர்கள் வழிமறிப்புப் போராட்டம்

2009-05-02T16:06:00.004+04:00

கோவை வழியாக கொச்சி துறைமுகத்திற்கு 82 லாரிகளில் ஆயுதங்களை இலங்கை இன அழிப்புப் போருக்கு இந்தியா அனுப்ப முயற்சி. கோவைக்கருகே பெரியார் திராவிடர் கழகத்தினர் வழிமறித்து போராட்டம். 5 லாரிகளிலிருந்த ஆயுதங்கள் சேதம் என்று நக்கீரனில் செய்தி வந்திருக்கிறது. கோவையில் இருக்கும் நண்பர்களை தொடர்பு கொண்டு கேட்ட போது போராட்டம் கடுமையாக நடந்து கொண்டிருக்கிறது என்று தெரிவித்தனர். பதிவர் ஓசை செல்லாவிடம் பேசிய போது போராட்டத்தை பதிவு செய்த சன் தொலைக்காட்சி செய்தியாளர் அவினாசி லிங்கம் ராணுவத்தினரால் தாக்கப்பட்டு மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கிறார் என்று தெரிவித்தார்.

தமிழர்களே நாம் உறக்கம் களைக்க வேண்டிய நேரமிது. நம் மண் வழியாகவே நம் தொப்புள் கொடி உறவுகளை கொல்ல அனுப்படும் ஆயுதங்களை முற்றுகையிட்டு தடுக்க வேண்டும்

லங்க ரத்னா 2009

2009-04-25T02:19:00.003+04:00

வாக்களிப்பீர் காங்கிரசுக்கு!!

2009-03-27T12:06:00.000+04:00

சோனியாவின் முந்தானையில் தொங்கும் தேசிய பாதுகாப்பு, இறையாண்மை மற்றும் உலகத் தமிழினத் தலைவர்

2009-03-16T09:26:00.003+04:00

பள்ளியில் படிக்கும் போது சமூக அறிவியல் பாடத்தின் மீது தனிப்பட்ட ஒரு ஈடுபாடு இருந்தது, இந்திய உலகின் மிகப்பெரிய ஜனநாயக நாடு என்று படிக்கும் போது ஒரு இனம்புரியாத பூரிப்பும் பெருமித உணர்வும் இருந்து வந்தது. அவை அனைத்தும் திணிக்கப்பட்ட ஒரு போலியான நம்பிக்கை என்பதையே காலம் உணர்த்தி வருகிறது. ஜனநாயக நாட்டின் அடிப்படையான சுதந்திரம் இங்கு ஆளும் அரசுகளை கேள்வி கேட்காத வரைக்கும் மட்டுமே அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கும் உணர்வென்பதை ஏற்றுக்கொள்ள சிரமமாக இருந்தாலும் உண்மை அதுவென்பதே வருத்தத்திற்கு செய்தியாகும். கருத்துச் சுதந்திரம் என்பது பரவலாக்கப்படவில்லை என்பதும் அவை கேள்வி கேட்காத மந்தைகளுக்கு மட்டுமே உரியது என்பதுமே எதார்த்தமான சூழலாக இருக்கிறது.

இந்திய தேசியக் கட்டமைப்பில் தமிழர்களின் நலன் குறித்தான பார்வை எப்படி இருக்கிறது? சந்தேகத்திற்குரிய, கூடுதலான விசாரணைக்குட்படுத்தப்பட்ட ஒரு இனமாகவே தொடர்ந்து கண்காணிப்பிலே வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. தமிழனது சுதந்திரமான சுயமான சிந்தனைகளை பிரிவினைவாதம் என்ற ஒற்றைச் சொல்லாடலுக்குள் முடக்கும் போக்கே தொடர்ந்து நடந்து வருகிறது. தேசிய ஒருமைப்பாடை புதைத்துவிட்டு திமிருடன் நடக்கும் பல மாநிலங்களை விட மிக நேர்மையான ஈடுபாட்டோடே தமிழகம் இருந்து வந்த போதுலும் இந்த கண்காணிப்பு வளையத்தை விட்டு தமிழகமும் தமிழரும் விடுபட்டதாக தெரியவில்லை.இந்திய அரசியல் அமைப்பின் அனைத்து உறுப்புகளும் தமிழர் தொடர்பான விடயங்களில் மறைமுகமாகமான சில நேரங்களில் வெளிப்படையாகவே எதிரான நிலைப்பாட்டை எடுத்து வருகிறது.

இந்திய தேர்தல் ஆணையம் என்பது இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் படி மக்கள் தங்களுக்கான பிரதிநிதிகளை தேர்ந்தெடுக்க உதவும் ஒரு சுயேச்சையான அமைப்பு என்று நமக்குச் சொல்லப்பட்டிருந்தாலும் எதார்த்ததில் எவ்வாறு இருக்கிறது? நமக்குச் சொல்லப்பட்ட யாவும் போலியானதே என்பதை உறுதி செய்யும் வகையிலே இந்திய தேர்தல் ஆணையத்தின் அண்மைய சுற்றறிக்கை அமைந்து இருக்கிறது. இந்திய அரசின் பார்வையில் இலங்கைத் தமிழர் என்று அழைக்கப்படும் ஈழத்தமிழர்களுக்கு நேரும் பேரவலத்தை மக்கள் மன்றத்தின் முன் தெரிவிக்க கூடாது என்று ஆணையிட்டுருக்கிறது. இலங்கைத் தமிழர்கள் பிரச்சனை குறித்தான பதாகைகளோ, விளம்பரங்களையோ அச்சகங்கள் அச்சடிக்ககூடாது என்றும் அவ்வாறு செய்பவர்கள் மீது காவல்துறை நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தி இருக்கிறது. இது அப்பட்டமான அதிகார வரம்பு மீறலாகும். முழுக்க முழுக்க ஆளும் காங்கிரசு கட்சிக்கு சாதகமான ஒரு தலைப்பட்சமான அதிகார வரம்பு மீறலை அடக்குமுறையை தமிழர்களின் மீது துணிச்சலாக ஏவியிருக்கிறது.

தேர்தலை நடத்தும் சுயமான அமைப்பு எனும் நிலையிலிருந்து விலகி சோனியாவின் எண்ணத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக தின்ற எச்சில் துண்டிற்காக நன்றி செய்யத் துடிக்கும் ஒரு எடுபிடியாக மாறி இருக்கிறது. தேர்தல் தேதி அறிவிக்கப்பட்டதால் அவர்கள் சர்வாதிகாரிகளாக மாறிவிட முடியாது, மாறவும் அனுமதிக்க முடியாது. இது வன்மையாக கண்டிக்கத் தக்கது. அரசு இயந்திரங்களின் வாயிலாக அடக்குமுறைகள் தொடர்ந்து வரும் போதும் தேர்தல் சமயத்தில் தேர்தல் ஆணையத்தின் அதிகாரம் என்பது வானளாவியது. அவர்களை எந்த வித நீதிமன்ற விசாரணைக்கு தேர்தல் முடியும் வரை உட்படுத்த முடியாது என்ற சிறப்புச் சலுகையை ஆளும் காங்கிரசு கட்சி மிகத் தெளிவாக உபயோகிக்கிறது. மக்கள் எதைச் சிந்திக்க வேண்டும் எதைச் சிந்திக்க கூடாது என்பதை தீர்மானிக்க தேர்தல் ஆணையத்திற்கு எந்த உரிமையும் கிடையாது. மீறி அதை திணிப்பார்களேயானால் அவர்களது அதிகார ஏவல்களை, அரசியல் அமைப்பை மலம் துடைக்கும் காகிதமாக மட்டுமே பயன்படுத்த முடியும். தேர்தல் ஆணையத்தின் இந்த அடக்குமுறையை முற்றிலுமாக நிராகரித்து அவர்களின் அதிகார முகத்தில் கரியைப் பூசுவதே சரியானதாக இருக்கும்.

ஆட்சியதிகாரத்துக்கு வரும் வரைக்கும் சுத்தத் தமிழராகவும் ஆட்சிக்க வந்தவுடன் முழுமையான இந்தியனாக கூடு மாறும் வித்தையைத் தெளிவுற கற்றுணர்ந்தவர் தமிழக காங்கிரசுக் கட்சியின் புதிய செயல்தலைவரும் சோனியா காந்தியின் தமிழக காங்கிரசுப் பொறூப்பாளருமான முதல்வர் கருணாநிதி அவர்கள். திராவிட இயங்கங்களுக்குப் பங்களித்தது போதுமென்று நினைத்து விட்டு தேசிய இயக்கமான காங்கிரசுக்கு தன் சேவையைத் தொடங்கியிருக்கிறார். கலைஞர் மீது இப்படியொரு குற்றச்சாட்டை முன்வைப்பது பலருக்கு அதிர்ச்சியாக இருக்கக்கூடும் அவரது சறுக்கல்களை சகித்துக் கொண்டு அவரை ஆதரித்தவர்களையும் அவரின் செயல்பாடுகளை இந்த எல்லையை நோக்கி நகர்த்தி இருக்கிறது என்பதை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.

கலைஞர் ஆட்சியிலிருப்பதால் நாம் குறைந்தப்பட்சம் போராடவாவது முடிகிறது மேலும் கலைஞர் எதிர்ப்பு என்பது நமது எதிரியான ஜெயலலிதாவிற்கு ஆதரவாகவே முடியும் என்பது வறட்டுத்தனமான சப்பைக் கட்டாகவே முடியும். ஆட்சியதிகாரத்துக்கு வந்தப்பின் அடக்குமுறையில் ஜெயலலிதாவிற்கும் கலைஞருக்கும் எந்த வேறுபாடும் இல்லை, ஜெயலலிதா தன் வன்மத்தை நேரடியாக வெளிப்படுத்துவார், கலைஞர் வார்த்தை விளையாட்டு விளையாடி அனைத்திலும் தன்னை முன்னிலைப்படுத்தி வஞ்சத்தை தீர்த்துக் கொள்வார். இதுதான் வித்தியாசம் என்ன அடக்குமுறை கொஞ்சம் ஜனநாயக முறைப்படி நடக்கும்.

ஈழத்தமிழர்களுக்கு ஆதரவான போராட்டத்தை நீர்த்துப் போகச் செய்யும் பெரும் பணியில் இப்போது தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டிருக்கிறார். அவரது சொக்கத்தங்கமான ‘’சோனியாகாந்தி’’ அம்மையாரை நோக்கி யாரேனும் கேள்வி கேட்டால் உள்ளம் பதறித்துடித்து காவல்துறையை ஏவி அவர்களை சிறையிலடைத்து தன் சேவக விசுவாசத்தை வெளிப்படுத்தி வருகிறார். ராஜீவ் காந்தியோ, சோனியா காந்தியோ விமர்சனத்திற்க்கு அப்பாற்பட்ட புனிதர்களோ கடவுளோ கிடையாது. ராஜிவ் காந்தியின் மரணத்திற்காக ஒப்பாரி வைக்கும் காங்கிரசுகாரர்கள் எவரும் அவரோடு சேர்ந்து ஏன் மரணிக்கவில்லை? சொல்லி வைத்தாற்போல் அத்தனை பேரும் அங்கில்லாது போனது எப்படி? சுய சிந்தனை உள்ள எவனுக்கும் இந்த கேள்வி மனதில் உதிக்கும். அந்த கேள்விகள் எல்லாம் எப்படி தேச விரோதமானது? ராஜீவ் மரணம் என்பது சந்தேகத்திற்குரியது அதுகுறித்தான அனைத்து சந்தேகங்களும் பதில் சொல்லப்பட வேண்டும் இல்லை என்றால் கேள்விகள் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கும்.

சீமானும், கொளத்தூர் மணியும், இன்று தேசியப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தில் கீழ் சிறையிலடைக்கப்பட்டி இருக்கிறார்கள். அவர்கள் செய்த தேச விரோத செயல்கள் என்ன? சிந்திப்பதும் சிந்திப்பதை பேசுவதும் எப்படி தேச விரோதமாகும். தேசப் பாதுகாப்புக்கு ஊறுவிளைவிப்பதில் ஆளும் வர்க்கங்களின் தவறாக கொள்கை முடிவுகள்தான் முக்கியப்பங்கு வகிக்கிறது. இன்று இலங்கையில் ஈழத்தமிழர்களுக்கு எதிரான இனப்படுகொலைக்கு இந்திய அரசாங்கம் உதவி செய்து வருவதையும், ராஜிவின் போபர்ஸ் ஆயுத ஊழலை அம்பலப்படுத்தி பேசிவந்ததால்தானே தேச விரோதமாக பார்க்கப்படுகிறது, என் இன மக்கள் அங்கு கொத்து கொத்தாக கொன்றழிக்கப்படும் போது அதற்கு இந்திய அரசும் மறைமுகமாக உதவிக்கொண்டிருப்பதை எப்படி கேள்வி கேட்காதிருக்க முடியும், குஷ்புக்காக கருத்துச் சுதந்திரத்தை காக்க கருத்துக் காவலர்களாக உதித்த கனிமொழி அம்மையார் இப்போது வேற்றுக் கிரகத்தில் இடம்பெயர்ந்து வசிக்கிறாரோ என்னவோ? தமிழர்கள் தங்கள் எதிர்ப்பைத் உக்கிரமாகத் தெரிவித்துக் கொண்டிருக்கும் போதே தமிழகம் வழியாகவே நூற்றூக்கணக்கான பீரங்கிகள் அனுப்பப்பட்டதே அது எதை உணர்த்துகிறது நீங்கள் எமது அடிமைகள் என்பதைத்தானே?

தன்னைத் தமிழினத்தலைவராக பறைசாற்றிக் கொள்ளும் முதல்வர் தமிழின அழிப்பிற்கு எதிராக செயல்பட்ட வேகத்தையும், தம் மக்களுக்காக செயல்பட்ட வேகத்தையும் நாம் கவனித்தே ஆக வேண்டும். குறைந்த பட்சம் தனது எதிர்ப்பை, தமிழக மக்களின் உணர்வை, கொந்தளிப்பை, எழுச்சியை அவர்களின் முதல்வராகவாவது அழுத்தமாக பதிவு செய்தாரா? இல்லையே .. முடிந்த வரை போராட்ட உணர்வை நீர்க்கச்செய்யும் பணியை கோட்டையிலிருந்த போதும் மருத்துவமனையில் இருந்த போதும் தொடர்ந்தாரே?? பிரணாப் முகர்ஜிக்கு தூயவர் என்று பரிவட்டம் கட்டி பூரித்தாரே? இன்னும் எம்.கே.நாரயணன், சிவ சங்கர மேனன், மகிந்த ராஜபக்சேவுக்கும் செயல்வீரர், சமாதானப் புறா, புனிதர் என்ற பட்டங்களும் உலகத்தமிழினத் தலைவர் சூடி உவகை அடைவார், தமிழுணர்வார்கள் எந்தக் கேள்வியும் கேட்காது அவருக்கு உறுதுணையாக இருப்பதுதான் நம் எதிரியான ஜெயலலிதாவை ஆட்சியதிகாரத்துக்கு வரவிடாது தடுக்கும் பெரும் பணி என்று சொல்ல இருக்கவே இருக்கிறார் வீரமணியார்.

தமிழர்களுக்கெதிரான இனப்படுகொலையை கண்டிப்பது உலகமெங்கும் மாந்த நேய உணர்வாக இருக்கும் போது இந்திய இறையாண்மைக்கும் தேசப்பாதுகாப்புக்கும் எதிரானதாக நமக்கே தெரியாமல் முதல்வருக்கும் காங்கிரசுக்காரர்களுக்கும் மட்டும் தெரிந்தவாறு அரசியலமைப்பு இந்திய இறையாண்மை பற்றியான வரையறை எப்போதிருந்து மாறியது? ஒருவேளை மாறி இருக்கலாம். மன்மோகன் என்னும் பொம்மையை வைத்து அரச பொம்மலாட்டத்தை நடத்திக் கொண்டிருக்கும் வீராங்கனையின் சாதனைகளுல் ஒன்றாகவும் அது இருக்கக்கூடும்.

பேச்சு என்னும் பேராயுதத்தைப் பயன்படுத்தி சமூக மாற்றத்தையும் புரட்சியையும் ஏற்படுத்திய பெரியாரும் ஆட்சி அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிக் காட்டிய அண்ணாவின் வழிவந்தவர் ஆட்சியில் பேச்சுரிமைக்கு கல்லறை கட்டத்துடிப்பது ஏன்? தொப்புள் கொடி உறவைக் காக்க முடியாத போது எதற்கு பதவி? எதையும் செய்ய முடியாமல் இருக்கும் போது ஜெயலலிதா ஆண்டால் என்ன கலைஞர் ஆண்டால் என்ன? பழைய வரலாறுகறுகளும் சாதனைகளும் எதுவும் இன்றைய துரோகத்திற்கு அனுமதிச் சீட்டாக பயன்படுத்திக் கொள்ள எந்த வகையிலும் அனுமதிக்க முடியாது. கலைஞரின் எல்லாச் சாதனைகளுக்கும் முத்தாய்ப்பாய் இன்றைய துரோகம் அமைந்து விட்டது என்பதுதான் வரலாற்றுச் சோகம். பெரியார் இன்றிருந்தால் துரோக மற்றும் துரோக முன்னேற்ற கழகங்களுக்கு எதிராகத்தான் இயக்கம் கண்டிருப்பார்.

சோனியாவின் முந்தனை நுனியில், தேசிய பாதுகாப்பும் இறையாண்மையோடு தனது மஞ்சள் துண்டோடு தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறார் உலகத் தமிழினத் தலைவர் காங்கிரசை தனது தோள்களில் சுமந்தபடி

இந்திய -இலங்கை ஒருநாள் போட்டியை கண்டுகளிக்க பிரணாப் கொழும்பு விஜயம்

2009-01-27T15:41:00.002+04:00

நாளை முதல் தொடங்க இருக்கும் இந்திய இலங்கை அணிகளுக்கு இடையேயான ஒருநாள் தொடரை கண்டுகளிக்க இந்திய விளையாட்டுத்துறை அமைச்சர் பிரணாப் முகர்ஜி கொழும்பு விரைகிறார். துடுப்பாட்டம் குறித்த ஆலோசனைகளை அணித்தலைவர் மகி க்கு அளித்துவிட்டு திரும்பும் போது அவருக்கு சென்னைத் தீவுத்திடலில் உலகின் ஒரே தமிழின தலைவர் தலைமையில் வரவேற்பு நிகழ்வுக்கும் கவியரங்கிற்கும் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது.

இந்திய தமிழர்களே தமிழனின் பிணங்களின் மீதமர்ந்து கண்டு களியுங்கள்!

ஈழம், கலைஞர், திருமாவளவன் போராட்டம்,சீமான் விடுதலை,

2009-01-20T00:26:00.006+04:00

கடந்தமாதம் ஈரோட்டில் நடந்த பொதுக்கூட்டத்தில் விடுதலைப்புலிகளை ஆதரித்து பேசியதாகக்கூறி கைது செய்யப்பட்ட இயக்குநர் சீமான், பெரியார் திராவிட கழகத்தலைவர் கொளத்துர் மணி, தமிழ்த் தேசிய பொதுவுடைமைக்கட்சியின் செயலாளர் பெ.மணியரசன் அவர்களுக்கு சென்னை உயர்நீதிமன்றம் இன்று பிணை வழங்கியிருக்கிறது. சீமான் பிணைக்கு விண்ணப்பித்ததை ஏளனம் செய்த இந்த தேசத்தின் முழுமுதன்மையான தேசபக்தர்கள் ஒன்றைப் புரிந்து கொள்வதில்லை. அவர்கள் உயிரினும் மேலாக மதிக்கும் இந்திய தேசியத்தின் அரசியலைமைப்பு தன் குடிகளுக்கு வழங்கியுள்ள சட்ட உரிமைகளுள் ஒன்றுதான் பிணைக்கு விண்ணப்பிப்பது. அதே போல ஈழ விடுதலைக்காக உள்ளப்பூர்வமாக கொடுப்பவர்களின் நேச உணர்வு என்பது அரசின் சலுகைக்குட்பட்டு வரையறுக்கப்பட்ட உணர்வல்ல. அது தன் இனத்தின் மீதான பற்றின் காரணமாக வெளிப்படும் உணர்வு. ஈழ விடுதலைக்காக குரல்கொடுத்தால் அடக்குமுறைகளுக்கு உட்பட நேரிடும் என்பதைக் கூட அறியாத சிந்தனைத் திறனற்றவர்கள் அல்ல. இந்திய தேசியத்தின் ஏமாற்று முகத்தை தன் உரையின் வாயிலாக கிழித்தெறிந்த சீமான் அதன் விளைவுகளை நன்கு அறிந்தவரே. அதனால் அவர்கள் யாரும் பரிதாபத்திற்குரியவர்கள் அல்ல. ஊடகங்களின் வெளியிடும் செய்திகளை படித்துக்கொண்டு சீமான் போன்றவர்களும் அவ்வாறே எண்ணுவார்கள் என்று முடிவு செய்து கொள்வது சிலருக்கு மகிழ்ச்சியைத் தந்தாலும் உண்மை அதுவல்ல.

இந்திய நாட்டை ஆண்ட, ஆளும் தலைவர்களில் எண்பது விழுக்காடுகளுக்கும் மேல் பிணைகளில் வெளிவந்திருப்பவரே. கொலைக்குற்றச்சாட்டுக்கு உள்ளான சங்கரச்சாரியே பிணையில் இருக்கும் போது சீமான் பிணைக்கு விண்ணப்பத்தது என்பது அச்சத்தின்பால் ஏற்பட்டது இல்லை. பிணையில் வந்தாலும் மறுபடியும் ஈழ விடுதலைக்காக அவரது குரல் ஒழித்துக்கொண்டுதான் இருக்கும். சிறைச்சாலை சீமான் போன்றவரை சிதைக்காது, செதுக்கும்.

ஈழத்தில் அழிவின் விளிம்பில் இருக்கும் 5 இலட்சம் மக்களைக் காக்க வேண்டுமென்று சாகும் வரை உண்ணாவிரத போராட்டத்தை தொடங்கிய திருமாவளவன் அவர்களை நன்றி பெருக்கோடு உணர்வுள்ள தமிழர்கள் காண்கிறார்கள். உலகம் எங்கும் விரிந்திருக்கும் ஈழத்தமிழர்களுக்கு அவரது உண்ணாவிரதம் ஒரு வித நம்பிக்கையுணர்வைத் தந்திருக்கும். உண்ணாவிரதத்தை பாதியிலே முடித்துக்கொண்டாரே, சாகவேயில்லையே எல்லாம் நாடகம் என்றும் அவரது கோரிக்கைகள் எதுவும் நிறைவேறவில்லையே ஏன் முடித்துக்கொண்டார் என்று பரிவோடு கேட்பவர்கள் அதைச் செய்ய மறுக்கும் மத்திய அரசின் மீது மட்டும் மாறப்பற்று கொண்டிருப்பதேன்?? திருமாவளவனால்தான் செய்யமுடியவில்லை என்று ஏளனம் செய்பவர்களே, செய்யக்கூடிய அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களை நோக்கி கேள்விகளைத் திருப்புங்கள்.

திருமாவளவன் என்பவர் ஒற்றை மனிதர் அல்ல, ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தின் ஒரு அடையாளம், அவர்களின் முன்னேற்றத்திற்கு அவரது பங்களிப்பு மிக முக்கியமான ஒன்றாகும். ஆகையால் அவர் போராட்டத்தின் நியாயங்களை ஏற்றுக்கொண்ட அனைவரும் அவரது உயிரின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்தே போராட்டத்தை கைவிட வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டனர். போராட்டம் தொடர்ந்திருந்தால் பாவம் இந்திய தேசியம் பூசிக்கொண்டிருக்கும் அகிம்சை அவதாரம்தான் அம்மணமாகிப் போயிருக்கும். அகிம்சை தேசத்து முகமுடி களையப்படாதிருக்க உதவிதான் செய்திருக்கிறார். இந்த போராட்டம் குறித்த இன்னொரு நகைச்சுவை பகுஜன் சமாஜ் கட்சியின் வளர்ச்சியினால் அதிர்ந்துதான் இப்போராட்ட யுக்தியையே கையில் எடுத்தாரான்பது. இந்திய அளவில் மாயாவதின் எழுச்சி என்பது வரவேற்கக்கூடிய ஒன்று. சிறுத்தைகளிலிருந்து பிரிந்து சென்ற செல்வப்பெருந்தகை அவர்களுக்கு மிகப்ப்பெரிய பிம்பத்தை தருவதைக் கண்டால் சிரிப்பாகத்தான் வருகிறது. செல்வப்பெருந்தகையுடன் இருப்பது செல்வமே அன்றி சிறுத்தைகளல்ல!

ஈழ பிரச்சனையில் கலைஞரின் தொடர்ச்சியான மெளனம்தான் மிகவும் ஏமாற்றமளிக்கும் ஒன்றாகும், இன்னும் எதற்காக காத்திருக்கிறார் என்பதும், காங்கிரஸ் கட்சிக்கு அளவுக்கதிமாக வளைந்து கொடுத்துப் போவதும் ஏனென்றுதான் புரியாத புதிராக இருக்கிறது. ஈழமக்களே இல்லை அவர்கள் எல்லாம் இலங்கை மக்களே என்றுரைக்கும் ஜெயலலிதா இருப்பதால்தான் கருணாநிதியை ஆதரிக்க வேண்டி இருக்கிறது. காங்கிரஸின் துணை இல்லாமல் ஆட்சியைக் காப்பாற்ற்க் கொள்ள அவர் அதிகம் சிரமப்ப்பட வேண்டி இருக்காது. மத்திய அரசுக்கான ஆதரவை விலக்கிக் கொண்டாலும் அவர்கள் கவலைப்படப் போவதில்லை. ஆனால் தமிழினத்தின் எதிரிகளை அடையாளப்படுத்தி அவர்களை அரசியல் ரீதியாக தனிமைப்படுத்தி மக்கள் துணையோடு புறக்கணிக்க செய்வதே அவரது அரசியல் வாழ்விற்கான தலைமையான சாதனையாக இருக்கும். மாநில சுயாட்சிக்காக போராடிய இயக்கத்தின் தலைவராக இருப்பவர் டெல்லியின் இனவழிவுப்புக்கு துணை போவது என்பது மன்னிக்க முடியாத துரோகமாகும்.

காங்கிரஸ் உடனான உறவை முறித்துக்கொண்டால் அவர்கள் அதிகபட்சமாக அதிமுகவுடன் கூட்டணி அமைப்பார்கள். தமிழின எதிரிகளை ஒன்றாய் வெல்வதற்கு அதைவிட வேறு அற்புதமான வாய்ப்பொன்று அமையாது, அதற்காக தேர்தலுக்கு முன்பே பாரதிய ஜனதா கட்சியுடன் கூட்டுச் சேர வேண்டும் என்ற தேவையில்லை, அவர்களினால் தேர்தல் களத்தில் சிலநூறு வாக்குகளை தவிர வேறெந்த ஆதாயமும் இல்லை. தமிழின எதிர்களை வென்று கணிசமான நாடளுமன்ற உறுப்பினர்களோடு டெல்லி சென்றால் தேவையானதொரு, நாம் விரும்பும் அழுத்தத்தை புதிய அரசாங்கத்தின் மீது செலுத்த முடியும் அது எந்த கட்சியாக இருந்தாலும் சரி, தன் நலனுக்காக கூட்டணிகளை மாற்றிக்கொண்ட வரலாற்றை கொண்டவருக்கு தன் இன நலனுக்காக மாற்றிக்கொள்வதில் எந்தத் தவறும் இல்லை. காங்கிரஸ் கட்சியின் இருப்பை அவர்களுக்கு புரிய வைக்க இதைவிட சிறந்த தருணம் வேறெதுவுமில்லை.

இறுதியாக

கடைசித் தமிழன் இருக்கும் வரை ஈழ விடுதலைப் போராட்டம் ஓயாது. நிச்சடன் வீழாது எம்தமிழினம்! இன்றைய மிகக் கடினமான துயரச் சூழலையும் தாண்டி மீண்டு வரும் தமிழினம் வரலாறாக!!!

வாழ்த்துகள் சீமான், அமீர்

2008-10-24T18:49:00.006+04:00

முதுகிற்புண் படாதவன் தமிழன் - போர் எனில்

மொய்குழல் முத்தமென் றெண்ணுவான்

மதிப்போடு வாழ்பவன் தமிழன்

வாழ்வதற்கென்று வாழ்பவன் அல்லன்

தேசியப் பூச்சாண்டிகள்

2008-10-24T10:02:00.004+04:00

அய்யகோ பிரிவினைவாதம் பேசுகிறார்கள்! தேசத் துரோகிகள் நடமாடுகிறார்கள் என்ற கவலையோடு தீடிரென பெருக்கெடுத்து ஓடுகிறது சிலருக்கு நாட்டுப்பற்று. புவியியல் எல்லைக்கோடுகள் என்பது காலத்தின் மாற்றத்தோடும், அதிகாரப் போராட்டத்தோடும், இன உணர்வுகளோடும் நெருங்கிய தொடர்புடையது என்பதை புரிந்து கொள்ள இயலாத, வரலாறுகளை பற்றிய எந்தவிதப் பார்வையுமில்லாதவர்கள் அல்லது வரலாற்றினை ஏற்க மறுத்து தன் விருப்பம்தான் அனைவரும் ஏற்க வேண்டிய ஒன்று என்று எண்ணிக் கொள்பவர்கள் எல்லாம் இன்றைக்கு தேசபக்தர்களாக அவதாரம் எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

குறைந்த பட்சம் இந்த உன்னத தேசபக்தர்கள் இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை ஒருமுறையாவது வாசித்துவிட்டு இக்கூக்குரலை எழுப்புவார்களாயின் அதில் அர்த்தம் இருக்கும். இந்திய யூனியன் இதுதான் நம் அரசியலைப்புப்படி குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் வார்த்தை. பல்வேறு இனக்குழுக்கள், தேசியத் தன்மைகள், சமூக பழக்க வழக்கங்கள், மொழிகள் எனத் தத்தமது தனித்தன்மைகள் கொண்ட மக்களின் ஒருங்கிணைவே இந்தியா. இந்த அடிப்படையே புரியாமால் இந்திய குடியரசு ஒற்றைத் தன்மையுடையது என்று எவரேனும் சொல்வாராயின் அவரின் மூளை வளர்ச்சியை பரிசோதனைக்குள்ளாக்கதான் வேண்டும். இந்தியா பன்முகத் தன்மையுடையது. 'இந்து'யா தான் ஒற்றைத் தன்மை உடையது.

இன்றைய இந்தியாவின் ஒரு அங்கம் தமிழ்நாடு! 1947லிருந்து மட்டுமே அது இந்தியாவின் அங்கம். அத்ற்கு முன்பாக அதற்கென்று தனித்த வரலாறு உண்டு. இது தமிழகத்திற்கு மட்டுமல்ல மற்ற மாநிலங்களுக்கும் பொருந்தும். இவை அனைத்தும் பாடபுத்தகங்கள் வழியாக இந்திய அரசாங்கமே ஒத்துக்கொண்ட விசயங்களாகும். அதனால் தமிழ்நாடு என்பதன் அடையாளம் இந்தியாவின் ஒரு பகுதி என்பதோடு முடிவதல்ல. அதற்கென்று கடந்த கால வரலாறுகள் உள்ளன. அரசுகள் இருந்திருக்கின்றன, ஆட்சியமைப்பு இருந்திருக்கிறது. அந்த நிலையிலிருந்து இன்று இந்தியாவின் பகுதியாகி இருக்கிறது. இது கால, அரசியல் சூழல்களின் விளைவினால் ஏற்பட்ட ஒன்றாகும். இது ஒரு தொடர்ச்சியான இயக்கவியல் நிலை.

எந்த ஒரு அரசோடும் இணக்கமாக இருக்கவும் பிணக்கங்கள் தோன்ற காரணமாக இருப்பது அந்த அரசு தன் அதிகாரத்திற்குட்பட்ட குடிகளை நடத்தும் விதத்தை பொருத்தே அமைகின்றது. சம உரிமைகள் அளிக்கப்பட்டிருக்கின்ற வரை இணக்கம் மிகுந்து இருக்கும், ஏற்றத்தாழ்வுகளுக்கு உள்ளாக்கப்படும் போதும், ஒடுக்குமுறைக்கு உள்ளாக்கப்படும் போதும் அது இணக்கத்தின் தன்மையை குறைக்கத் தொடங்கும், அடக்குமுறைகள் அதிகரிக்கும் போது அது எதிர்ப்பினை நோக்கி இட்டுச் செல்லும். எதிர்ப்பவனை அந்த சூழலலுக்கு இட்டுச் செல்வது அரசுகளே அன்றி மக்கள் அல்ல.

மாற்றுக் கருத்தை வெளியிடவே கூடாது!
உணர்வுடையவனாக இருக்க கூடாது!
ஒடுக்குமுறையை எதிர்க்க கூடாது!
கேள்வி கேட்கக்கூடாது!
தவறான அணுகுமுறையினை விமர்சிக்க கூடாது!
எம் மக்களை சமமாக நடத்து என்று கேட்கக்கூடாது!

கூடாதுகளின் கூடாரமே ஜனநாயகம் என்ற கூப்பாடு வேறு

சாதிப் பிரிவனையால் பிளந்தே கிடக்கிறது தேசம்! பக்தர்கள் அதை உணரவில்லையோ!

ஓ! அதுதான் உம் தர்மமன்றோ!

பிரிவினைவாதிகள் என்று பட்டம் சூட்டும் முன்பு அவர்கள் சொல்ல வருவது என்று கொஞ்சம் புரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்யுங்கள் பெருஞ் ஜனநாயக விழுது வேர் கம்புகளே!

பிரச்சனைகளை விவாதிக்க வாருங்கள், அனுமதியுங்கள் இல்லையேல் சர்வாதிகாரம் செய்கிறோம் என்று அறிவித்து விடுங்கள்.

அப்புறமா காட்டலாம் பூச்சாண்டி

கர்நாடக அல்வா

2007-11-19T17:54:00.000+04:00

ஆசையே துன்பத்திற்கு காரணம்.

கல்விக்கு உதவுங்கள் - மென்பொருள் துறை நண்பர்களே

2007-09-18T12:07:00.000+04:00
இணையத்து தமிழ் நண்பர்களே! வணக்கம். MCA Final Yearபடிக்கும் தந்தையை விபத்தில் இழந்த ஒரு கிராமத்துத் தமிழ்ப்பெண்ணுக்கு FREE Project work செய்ய Chennai based மென்பொருள் நிறுவனத்தில் வாய்ப்பு தரும்படி வேண்டி இந்தப் பதிவிடுகிறேன்.

குவைத்தில் நான் பணிபுரியும் நிறுவனத்தில் வேலை செய்த தொழிலாளி திரு.அழகேந்திரன் ராஜபாளையத்தைச் சார்ந்தவர். கடந்த ஏப்ரல் மாதம் குவைத்தில் ஒரு கோரமான சாலைவிபத்தில் அழகேந்திரன் பயணித்த ஜீப்பின் மீது மணல் ஏற்றி வந்த லாரி மோதி விழுந்து நசுங்கியதில் இதர இரு பயணிகளோடு தானும் அகால மரணமுற்றார்.

அழகேந்திரன் சொற்ப சம்பளத்தில் பணிபுரிந்தாலும் கல்வியே அடுத்த தலைமுறையை மேம்படுத்தும் என அறிவுறுத்தியததை ஏற்று தனது மகளை தம் சமூக வழக்கத்தை மீறி உயர் கல்வியான MCA படிப்பில் சேர்த்துப் படிக்கவைத்தார்.

ஏப்ரல் மாதம் MCA தேர்வுகள் நடந்து கொண்டு இருக்கும் நேரத்தில் தந்தை இறந்த நிலையிலும் படிப்பைத் தொடருகிறார். திருவில்லிபுத்தூரில் MCA படிக்கிறார். படிப்பில் 76% மதிப்பெண் இதுவரை பெற்றிருக்கிறார். இவரது MCA படிப்பைத் தொடர என்னால் இயன்ற நிதி உதவியைச் செய்திருக்கிறேன்.

இப்போது இவர் இறுதியாண்டு MCA படிக்கிறார். இறுதியாண்டில் MCA படிப்பின் அங்கமாக Project Work டிசம்பர் 2007 முதல் ஜூன் 2008 வரை கட்டாயமாக முடிக்க வேண்டும். சென்னையில் இருக்கும் ஏதாவது ஒரு மென்பொருள் நிறுவனத்தில் FREE project work ஆக J2EE அல்லது .Net platformல் தனது Project workஐச் செய்து முடிக்க விரும்புகிறார்.

05அக்டோபர் 2007 க்குள் ஏதாவது ஒரு மென்பொருள் நிறுவனத்திடம் இருந்து MCA Course final semester - Acedamic Project work செய்ய அனுமதிக்கும் கடிதத்தை இவர் MCA படிக்கும் கல்லூரியில் சமர்ப்பிக்கவேண்டும்.

தமிழ் இணையம் முழுதும் கணிணித்துறையில், பல்வேறு கணிணி, மென்பொருள் நிறுவனங்களில் பணிபுரியும் இளகிய நெஞ்சங்கள் நிறைந்திருப்பதை உணர்ந்திருக்கிறேன்.

தந்தையை இழந்து தவிக்கும் நிலையிலும் தன் தந்தையின் கனவான MCA படிப்பைப் பூர்த்தி செய்ய விழையும் இந்த கிராமத்துத் தமிழ்ப்பெண்ணுக்கு FREE Project work செய்ய Chennai based மென்பொருள் நிறுவனத்தில் வாய்ப்பு தரும்படி வேண்டுகிறேன்.

மேல் விபரங்கள், Resume , MCA கல்வித் தகவல்களுக்கு harimakesh@gmail.com எனும் எனது முகவரிக்கு இமெயில் அனுப்பவும்.

அன்புடன்,

ஹரிஹரன்
http://harimakesh.blogspot.com/2007/09/175-mca-project-work.html
****************************************************************
தேன்கூடு திரட்டியை பார்த்தபோது கண்ணில் பட்ட பதிவு இது. கல்வித்தேவைக்காக என்பதால் என் பதிவில் மீள்பிரசுரமாக இடுகிறேன்.மென்பொருள் துறையில் இருக்கும் நம் வலை நண்பர்கள் இந்த பெண்ணின் கல்விக்காக உதவி செய்யுங்கள்.

அன்புடன்
முத்துகுமரன்

''ரகுநாத்திற்கு'' பாராட்டுக்கள்

2007-09-11T12:32:00.000+04:00
இன்று கூகுள் சாட்டில் உரையாடிக்கொண்டிருந்த போது திரு.கோவி கண்ணன் ஒரு அருமையான இணைப்பை வாசிக்க தந்தார். அது நம் தமிழ்மணம் திரட்டும் கேளீர் வழியாக கிடைத்திருக்கிறது.

Is Samskrutha harmful to Kannada??? என்னும் தலைப்பில் மொழி குறித்தான ஒரு ஆழமான உரையாடலை வாசிக்க கிடைத்தது. சமஸ்கிருதத்தை தூக்கிப்பிடித்த ஒரு கன்னடியருக்கு( HIFi) சக கன்னடியரான திரு ரகுநாத் கொடுத்த விளங்கங்களை வாசிக்க இங்கே செல்லுங்கள்.

சமஸ்கிருதத்தை உயர்வினைச் சொல்லவும் அதே சமயம் கன்னட மொழியின் வளர்ச்சிக்கு பாடுபடுவதாகவும் காண்பித்துக் கொள்ளும் பிரதிநிதியின் அனைத்து போர்யுக்திகளையும் அவை முறியடிக்கப்படும் கருத்து செறிவுள்ள உரையாடலை இங்கு காணலாம்.

அவர்கள் உரையாடலில் சில...
HiFi:
Kannada's "Bittu bidu" becomes "vuttudu" in Tamil! This is how they have simplified their language! Now you can tell Tamil is greater than Kannada! Because "Bittu bidu" has four letters (two words) and "Vuttudu" has three letters (single word!) Is it? Now you can get the clue from this one simple example that "Tamil" might have been derived from "Kannada" only! According to some scientific analogy, you may conclude that a word like "Bittu bidu" can transfer into "vuttudu" (through constant speaking for generations and also simplification process).
So whatever outsiders yell about India's history, is bullshit, and they are always biased about "Caste System" and "Sanskrit", and they want to use it as a weapon to discriminate and thus dismantle Indians.

Raghunath:
vuttudu is a ntaive tamil word.kannada words unwent change from v->b in late 10th century.It would be wrong to say that they have simplified like this.
What ever insiders tell is also not truth.No i don't believe in aryan invasion theory,but the language family theory is a very much proved.Its proved fact that sanskrit and kannada belongs to a complete different language families.

HiFi
These are some of the "Samskrutha" words that are available in "Kannada":

Prakruthi
Sambandha
Prema
Sathkaara
Santhosha
Sukha
Samyama
Kaanthi
Naveena

etc, etc.

Now do you feel "Kannada" can sustain the exit of all such words? Do you want "Kannada" to become another "Tamil"?

Raghunath:
Again assumptions....

When did i say that tamil actually deserves classical status?This is your assumption.When did you analyse tamil words to say that they are very unscientific and illogical? Again guessing... I have not accepted their complete removal of sanskrit words.They have a huge problem in their writting system,even they have a scope for improvemnet where askannada has a scope for simplification.

I think you understand what i meant in last sentence.

HiFi:
Any human being surviving on earth should have seen "Sun" right from their beginning. (Without "Solar Energy", any living species can't survive! Also even the early-man would have seen "Sun" daily! If Kannada & Kannadigas are even as old as "early man", then they should definitely have a word for "Sun") Right? Now tell me what is the "pure" Kannada word for "Sun"? (Soorya, Ravi, Adhithya... anything else?) Also, more importantly tell me the "pure" Tamil word for Sun, to clarify our doubts exactly! (probably they might have created a new pure Tamil word for it in the 16th century! Who knows!)

Raghunath:
ha ha ha....

Surya - nesara
chandra - tingaLu
vaayu - gALi
manushya- ALu(refer any linguist if you have doubt on this word)
shrungaara - samantha
uccharanne - uli
Akaasha - mugilu

HiFi:
And don't give that rubbish example of Tamil. They are one scrap set of people on earth! I don't think their intention behind chopping Samskrutha words was anything to do with "improving" their language. It was only some crap "caste" issue and also some administrative issue. In that way they wanted to feel superior over some sect of people. A proper linguist will prove that the chopping of Samskrutha words from Tamil and finding ragged alternatives for the same, was totally "illogical" & "unscientific".

Raghunath,

One thing that I want to convey you… With all these issues, I’m only trying to prove that “Kannada” has a history of at least 5,000 years (if not more), and also that “Kannada” had the potential to grow much stronger than what it is today! And also that “Kannada” did not born after “Sanskrit”, but still “Sanskrit” was older than Kannada and it influenced Kannada under unavoidable circumstances! How?

But before that I need to know your inputs about “religion”. I’m really interested at that… We will take up about “technicalities” later…

Raghunath:
HiFi,

As usual same sarcastic bullshit.Neenu tipparalaga hakkadru kannada 5000 varsha haLeyadhu antha torisokke agolla.

Instead of such bullshits,why don't you argue on some logical stand.

Firstly without knowing much about history of Classical music you write lengthy post about it which are plain bullshit.

when questioned you try to divert the question.

Secondly you write sanskrit's usage in technology aspects,which again are just plain imaginations by few sanskrit scholars(forget Outside world scholars) which is not even a approved analogy.

Again when asked about it,no replies.

HiFi,I will come to your favourite religion Issue itself.

Let me ask you one question,Please refer any history books and try to list the dominating religion-time map wrt kannadigas.

Let me know how much you have understood the growth path of Hinduism in karnataka and also relation of kannada with hinduism.

****************

Hifi பதில் சொல்ல திணறிய பொழுது உதிர்த்த ஒரு தன்னிலை விளக்கம் மட்டும் டிஸ்கியாக
//FYI, I'm not any Brahmana or other so-called high-caste person! Before you instigate any such thing, I want to make it clear (Because you are the only person here who aggressively talked about "caste" issues and felt proud of your caste and opened topics on that) So my this thread has nothing to do with "caste-related" issues. Coming from an inferior-caste (inferior to your so-called "caste"), I should actually have become a Cosmo OR Brahmin/Samskruth/Indian Culture hating person.

So my this argument is purely based on "technical" basis...//

பாராட்டுக்கள் திரு.ரகுநாத்.

பி.கு: ரகுநாத்தின் மொத்த உரையாடலில் சில இடங்களில் எனக்கு கருத்து வேறுபாடு உள்ளது என்பதையும் குறிப்பிட விரும்புகிறேன்
நன்றி:
திரு.கோ.வி.கண்ணன்

சிவாஜி - விமர்சனம்

2007-07-11T10:37:00.000+04:00

புகைப்படத்திற்கு நன்றி: www.sivaji-the-film.com

''சிவாஜி''க்கு தோல் கொடுத்த பெண்

2007-07-05T09:56:00.000+04:00
சமீபத்தில் மின்னஞ்சலில் வந்த படம். சிவாஜி ரசிகர்களுக்காக.
Secret behind Rajini's colour

If you have watched Sivaji..You have observed the fair complexion of Rajinikanth in the song Oru koodai Sunlight.Everyone thought it was make-up that made Superstar Rajinikanth look like a European in that song, but the secret is about a year of computer graphics.

"We used cutting edge grafting technology and it was Shankar's brain child," revealed the film's cinematographer KV Anand. "For the first time grafting technology has been used for an Indian film which was made possible by a Chennai based company Indian Arts who had worked in Shankar's earlier films," he said. One of the dancers, Jacky, was chosen by Shankar and Rajini's skin tone was matched with her's. The six and a half minute song was shot in Spain.

"Each shot of Rajni's in the song was once again shot with Jacky and was sent to Indian Arts. Since the lighting varies in indoor and outdoor, to match the skin tone, expressions, lip and body movements of the two was a challenging task," explained Anand. A total of 6700 frames were been for post production. Rajinikanth himself was amazed after watching the song.

சிவாஜி பற்றிய என்னுடைய விமர்சனம் கொஞ்ச நாளைக்கு பிறகு வரும் :-)

நதிநீர் இணைப்பு எனும் ஏமாற்று வேலை

2007-06-12T01:45:00.000+04:00
தேர்தல் அரசியலின், அரசியல்வாதிகளின் அடிப்படைத் தத்துவம் மக்கள் அல்லலுறும் பிரச்சனைகளுக்கு தீர்வு காணாது அதை நீர்க்கச் செய்தலே! அலாவுதீன் விளக்கிலிருந்து புறப்பட்டு வரும் பூதம் போல அவ்வப்போது வரும் ஒரு குரல் தேசிய நதிநீர் இணைப்பு. கேட்பதற்கு தேன் போன்று இனித்தாலும் ஆண் குழந்தை பெறுவது எப்படி சாத்தியமற்றதோ அதேபோலத்தான் இந்த நதிநீர் இணைப்பும். இந்தியா என்று ஒரு குடையின் கீழ் வாழ்ந்தாலும் முரண்களால் சூழப்பட்ட பல்வேறு இனக்குழுக்களின் கூட்டுத் தொகுப்பு என்பது நதிநீர் பங்கீட்டு பிரச்சனையில் அப்பட்டமாக தெரிகிறது.

இயற்கையாகவே இணைக்கப்பட்டிருக்கும் நதிகளின் நீர் பங்கீட்டிலே இந்திய தேசிய ஒற்றுமை என்பது பல்லிளித்துக்கொண்டிருக்கிறது. உற்பத்தியாவதாலே காவிரி முழுவதும் தனக்கே சொந்தம் என்று கொண்டாடும் கர்நாடகமும், அணையில் உரிய அளவு நீரைத் தேக்கினால் தங்கள் மாநிலத்திற்கு ஆபத்து என்று நீலிக்கண்ணீர் வடிக்கும் கேரளமும், பாலாற்றில் குறுக்கே அணை கட்டத் துடிக்கும் ஆந்திரமும் இயற்கையின் கொடையை பகிர்ந்தளிக்க மறுக்கும் போது ஆயிரக்கணக்கான கோடிகளை வாரியிறைத்து நதிநீர் இணைப்பு முயற்ச்சி என்பது விழலுக்கு இறைத்த நீராகவே முடியும். இந்தியாவின் தேசிய நதிகள் அனைத்தும் இணைக்கப்பட்டாலும் அது தண்ணீர் பிரச்சனையால் அவதிப்படும் மாநிலங்களுக்கு எந்த வித தீர்வையும் தந்துவிடாது.
கனவுகள் பலசமயம் சுவையாகத்தான் இருக்கும். ஆனால் அவை ஒரு போதும் நடைமுறைக்கு வந்துவிடாது. கனவு கண்டு கொண்டே இருக்கும் கோவணத்தையும் உருவும் வித்தைதான் அரசியல்வாதிகள் நடத்துவது.

நம்மிடையே இருக்கும் நீராதங்களை அழிக்கும் மணற்கொள்ளைகளைத் தடுக்காமலும், நீரினை முறையாக சேமிக்கும் திட்டங்களை செயல்முறைப் படுத்தாமலும், நீர் ஆதாரங்களை அந்நிய வணிக நிறுவனங்களுக்கு தாரைவார்த்துக்கொடுத்து மக்களை வஞ்சிக்கும் அரசியல், அதிகார பொருளாதார நிலைப்பாடுகள் மாறாத வரை எந்தத் தீர்வும் ஏற்பட்டுவிடாது. பிரச்சனைகளுக்கு நடைமுறைத் தீர்வு காண எந்தவிதமான முயற்சிகளையும் மேற்கொள்ளாமல் ஏமாற்று வேலையாக நதிகள் இணைக்கப்பட வேண்டும் என்பது அந்த பிரச்சனையை நீர்க்க செய்யும் வழிமுறையே ஆகும். நதிகள் இணைக்கப்பட்டாலும் அவை முறையாக பகிர்ந்தளிக்கபடுவதற்கான எந்த எதார்த்தமான சாத்தியதைகள் இல்லை என்பதே கண்கூடு. ஒவ்வொரு மாநிலங்களின் பிராந்திய நலன்கள் இந்த நதிநீர் இணைப்புக்கு மிகமுக்கிய இடையூறாக இருக்கிறது. இன்றைய சூழலில் வலுவான பிராந்தியங்களின் நலன்களை புறக்கணித்துவிட்டு மத்தியில் அரசியல் நடக்கக்கூடிய சூழல் இல்லை. மாநிலங்களுக்கு இடையேயான முரண்களை, வெறுப்புணர்வுகளை களைந்து அவர்களை சமநிலையில் அமர வைக்கும் யோக்கியதையோ, விருப்பமோ, பொறுப்புணர்வோ மத்தியில் ஆளும் எந்த அரசாங்கத்திற்கும் கிடையாது. அவரவரக்கு வரப்போகின்ற தேர்தல் சார்ந்த லாப நட்ட கணக்குகள்தான் இருக்கின்றதே தவிர மக்கள் நலன் என்பது எள்ளளவும் கிடையாது.

நதிநீர் இணைப்பு என்பது முழுமையாக நிறைவேற்றப்பட்டால் இந்தியா என்னும் ஒரு நாடு பல்வேறு நாடுகளாக பிரிந்து போகும் சூழலையே உருவாக்கும். அது இந்திய அரசியல்வாதிகளுக்கு நன்கு புரியும். அதனால்தான் நதிநீர் இணைப்பு எனும் கானல் நீரின் மீது அவர்கள் அரசியல் கப்பலை தெளிவாக ஓட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்,

**
விடைபெறும் முன்

அதிகரித்துவிட்ட பணிச்சூழலினால் பதிவுலகில் இயங்குவது மிகவும் குறைந்து போயிற்று. பதிவுகள் எழுதாவிடினும் தொடர்ச்சியான வாசிப்பாவது இருந்தது இப்போது அதுவும் குறைந்துவிட்டது. குறுவிடுப்பாக இந்தவார இறுதியில் சொந்த ஊருக்கு செல்வதால் அந்த அழுத்தங்களும் வேறு. அது பற்றிய விபரங்களோடு அடுத்த பதிவில் சந்திக்கிறேன்

என்றும் தமிழ்மணத்தோடு...

2007-04-24T18:50:00.000+04:00

***

சாக்கடை புழுக்களளால்
மனதமைத்துக் கொண்டு-

தமிழ் மலர்களால்
மணம் வீசும்
பூங்காவின் வசந்தம் தாளாது
தேசபக்த ஓலமிடுகின்றன

குரூர அழுகல் சிந்தையோடு
திண்ணையில் வளர்க்கப்படும்
திருவாளர் நாய்கள்.

**

அம்மாவுக்கு பிறந்தநாள்

2007-04-23T02:59:00.000+04:00

உன் முகம்
காண காத்திருந்த தருணம்
என் இரண்டாம் கருவறைக் காலம்.

ஒட்டாத எதிர் வாழ்முறையில்
நாமிருந்தாலும்
கறை களைந்து,
கனம் மறந்து
தாய்மையோடு
ஒவ்வொரு நொடியும்
சுமக்கிறாய் என்னை
மழலையாய்.

என் சொந்தப் பெயர்போலவே
இனிக்கிறது
என்னை நீ அழைக்கும்
உன் தெய்வத்தின் பெயரும்.

வானமாய் விரிந்திருக்கும்
உன் அன்பை
சொற்களில் சிறைபிடித்திடாமல்
சொல்கிறேன்.

அம்மா உனக்கு
பிராத்தனைகளோடு
என் பிறந்தநாள் வாழ்த்து

அம்மாவுக்கு பிறந்தநாள் வாழ்த்து......

2007-04-23T02:51:00.001+04:00

உன் முகம்
காண காத்திருந்த தருணம்
என் இரண்டாம் கருவறைக் காலம்.

ஒட்டாத எதிர் வாழ்முறையில்
நாமிருந்தாலும்
கறை களைந்து,
கனம் மறந்து
தாய்மையோடு
ஒவ்வொரு நொடியும்
சுமக்கிறாய் என்னை
மழலையாய்.

என் சொந்தப் பெயர்போலவே
இனிக்கிறது
என்னை நீ அழைக்கும்
உன் தெய்வத்தின் பெயரும்.

வானமாய் விரிந்திருக்கும்
உன் அன்பை
சொற்களில் சிறைபிடித்திடாமல்
சொல்கிறேன்.

அம்மா உனக்கு
பிராத்தனைகளோடு
என் பிறந்தநாள் வாழ்த்து

தங்கமணியின் பெயரில் சில போலி பின்னூட்டங்கள்...

2007-03-29T12:50:00.000+04:00
நன்றி தேசபக்தி சீமான்களே என்ற என்னுடைய பதிவில் தங்கமணி அவர்களின் பெயரில் ஒரு பின்னூட்டம் வந்திருந்தது. மிகவும் புத்திசாலித்தனமாக செயல்படுவதாக நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் அந்த போலிக்கு ஆழ்ந்த அனுதாபங்கள்.

தமிழ்மணமும், பூங்காவும் இந்திய தேசியத்திற்கு எதிராகவும், பிரிவினைவாதத்திற்கு ஆதரவாகவும் இயங்குவது போன்ற தோற்றத்தை தர பலநாட்களாக முயற்சிகள் நடந்துவருவது தெரிந்த ஒன்றுதான். சமூகத்தின் மாற்றுக் குரல்கள் ஒலிக்கும் போது சிலருக்கு நெருடலாகத்தான் இருக்கும். அவை விவாதிக்கப்பட வேண்டியது.

இந்த சூழலில் பூங்கா பற்றி விமர்சித்து திரு. ஜடாயு அவர்கள் பதிவிட்டிருந்தார்கள். விமர்சிப்பது அவர் உரிமை. அதிலும் இந்த பின்னுட்டம் பிரசுரிக்கப்பட்டுள்ளது. பெயரிலி அவர்களின் பெயரிலும் ஒரு பின்னூட்டம் பிரசுரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. தங்கமணி பெயரில் பிரசுரிக்கப்பட்ட அதே பின்னூட்டம் எனது பதிவிலும் இடப்பட்டு இருந்தது

//தங்கமணி has left a new comment on your post "நன்றி தேசபக்தி சீமான்களே":

ஜடாயு பதிவில் நான் இட்ட பின்னூட்டம் இது.

உங்கள் பதிவு மட்டும் இந்திய தேசியத்திற்கு ஆதரவானதா? உங்கள் மனதில் கைவைத்துச் சொல்லுங்கள். பார்ப்பனர்களால் தலித்துகள் தங்கள் உரிமையை இழந்தார்கள், உடையை இழந்தார்கள். கஞ்சிக்கும் வழியின்றி பார்ப்பனர்களை அண்டிப் பிழைக்கும் ஒரு இழிந்த நிலைக்கு தள்ளப் பட்டார்கள்.

அப்படி வரலாற்றில் நடந்த உண்மைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு இங்கே சிலர் பதிவுகளை எழுதிகிறார்கள். அப்படியான உண்மைப் பதிவுகளை பூங்காவில் போடாமல் ஆர்.எஸ்.எஸ் ஒரு நற்பணிகள் செய்யும் மன்றம் என்று எழுதும் உங்களின் பதிவுகளையும் அரவிந்தன் போன்ற அடிவருடும் கும்பலின் பதிவுகளையுமா போடச் சொல்கிறீர்கள்?

பூங்கா என்பது இதழ். தமிழ்மணம் என்பது திரட்டி. இரண்டும் வெவ்வேறு என்கிறோம் நாங்கள், ஆனால் இரண்டும் ஒன்று என்கிறீர்கள் நீங்கள். எனவே உங்கள் வழிக்கே வருகிறேன், இரண்டும் ஒன்றுதான். எப்போது உங்களுக்கு பூங்காமேல் நம்பிக்கை இல்லையோ அப்போதே தமிழ்மணத்தில் இருக்க உங்களுக்கு தகுதி இல்லை.

நீங்களாக தமிழ்மணத்தில் இருந்து வெளியேறினால் மரியாதை. இல்லை என்றால் நாங்களாக கழுத்தைப் பிடித்து தள்ளி உங்களை வெளியேற்ற வேண்டி இருக்கும்.

நீங்கள் படித்தவர், புரிந்து கொள்வீர்கள் என்று நம்புகிறேன். மதியாதார் வாசல் மிதியாதே என்பதை கேள்விப்பட்டு இருக்கிறீர்களா? இந்த கடிதம் உங்களுக்கு மட்டும் இல்லை அரவிந்தனுக்கும் சேர்த்துதான்!

Publish this comment.

Reject this comment.

Moderate comments for this blog.

Posted by தங்கமணி to என் பார்வையில் at 11:06 AM, March 29, 2007
Anonymous has left a new comment on your post "நன்றி தேசபக்தி சீமான்களே": //

இந்த பின்னூட்டத்தை என் பதிவில் அனுமதித்ததே தங்கமணி பெயரில் தவறாக பின்னூட்டங்கள் இடப்படுகின்றன என்பதை தெரிவிக்கவே.

என் பதிவில் அரவிந்தன் நீலகண்டன் எதுவும் கருத்து தெரிவிக்கவில்லை. அவர் வேறு எங்கோ தெரிவித்த கருத்தை எடுத்துக் கொண்டு அதுக்கு பதிலாக மற்றொரு பின்னூட்டம் இடப்பட்டிருக்கிறது. இங்குதான் போலியாக இயங்கிய நபரின் புத்திக் கூர்மையும் வெளிப்படுகிறது. முகமும் வெளிப்படுகிறது.

அது கீழே

அரைவிந்தருக்கு தங்கமணி அவர்களின் எச்சரிக்கைக் கடிதம்:-

//காறி உமிழ்கிறேன்//

அரவிந்தன் நீலகண்டன்,

உங்களை மதித்து பதில் சொன்னேன். இன்னும் நீங்கள் திருந்துவதாக இல்லை. நான் தமிழ்மணத்தின் முக்கிய நிர்வாகிகளுள் ஒருவர் என்றாவது தெரியுமா? அதுவும் தெரியாதா?

இதுகூட தெரியாமல் நீங்கள் எல்லாம் வலைப்பதிவு எழுதி மக்கள் படித்து... என்ன கருமம் அய்யா இது?

தலித்துகளின் வீழ்ச்சிக்கு யார் காரணம்? அவர்களை கொத்தடிமைகளாக வைத்திருந்தது யார்? நான்கு வர்ணத்தை கண்டு பிடித்தது யார்? ப்ரம்மாவின் மும், தோள், தொடை, காலில் இருந்து பிறந்ததாக மக்களை வகைப்படுத்தியது யார்? குஜராத் கலவரத்துக்கு யார் காரணம்? பாதிரியார் கொலைக்கு யார் காரணம்?

பதிவுகளை தமிழ்மணம் சட்ட திட்டங்களுக்கு உட்பட்டு எழுதுவதாக இருந்தால் எழுதுங்கள். இல்லை என்றால் தாராளமாக விலகி விடுங்கள். கழுத்தைப் பிடித்து வெளியே தள்ளும் நிலைமைக்கு எங்களை தயவுசெய்து ஆளாக்க வேண்டாம்.

தாங்கள் என்னை ஆபாசமாக பேசியதற்கு தகுந்த விளக்கம் அளிக்க வேண்டும். இல்லை என்றால் தாங்கள் தமிழ்மணம் திரட்டியில் இருந்தும் முற்றாக நீக்கப்படுவீர்கள்.

இது முதல் எச்சரிக்கைக் கடிதம்.

அன்புடன்,
தங்கமணி.

தங்கமணி அவர்களின் பதிவுகளைப் படித்திருப்பவர்களுக்கு எளிதாகப் புரியும் இது அவருடைய எழுத்துகள் இல்லை என்று. இந்த விடயங்கள் தெரிந்தும் அந்த பின்னூட்டங்களை ஜடாயு அனுமதித்தாரா அல்லது தமிழ்மண நிர்வாகிகள் பாசிசத் தன்மையோடு நடக்கிறார்கள் என்பது போன்ற தோற்ற மயக்கத்தை தர பயன்படுத்திக் கொண்டாரா என எனக்குத் தெரியாது. போலிகளுக்குத் துணை போகின்றவர்கள் யார் என்பது அவரவர் மனசாட்சிக்கே தெரியும்.

இந்த போலிப்பின்னுட்டமிட்டவருக்காக வருந்துகிறேன். நல்ல மனநல மருத்துவரை அணுகி சுகமடைய முயற்சி செய்யுங்கள்.

நன்றி தேசபக்தி சீமான்களே

2007-03-29T09:53:00.000+04:00
பார்ப்பனிய முகமூடிகளை
சுட்டினாலே
இந்திய தேசிய எதிர்ப்பு

நன்றி தேசபக்தி சீமான்களே
உங்கள்
ஒப்புதல் வாக்குமூலத்திற்கு

ஐந்தில் அடங்குமா :-)

2007-03-26T19:13:00.001+04:00
மனித வாழ்வு என்பதே உறவுகளாலும் உணர்வுகளாலும் முன்னும் பின்னும் பிணைக்கப்பட்ட
ஒரு சங்கிலித் தொடர்பயணம்தான். எனவேதான் இந்த வடிவில் வரும் எந்த நிகழ்வும் இயல்பாக நம்மை கவர்ந்துவிடுகிறது.இணையத்திலும் நான்கு, ஆறு , சுடர், Tag என மீண்டும் மீண்டும் நம்மை வந்தடைந்து கொண்டிருக்கிறது. பெரும்பாலான நேரங்களில் இவைகள் உறவுச் சங்கிலியாக பரிணமித்துவிடுகின்றன. இன்று என்னையும் இந்த விளையாட்டில் தன்னடக்க செம்மல் தம்பியும்,
கிரிக்கெட் தேழர் பாஸ்ட்பவுலரும்,

இணைத்திருக்கிறார். அவருக்கு என் நன்றி. வித்தியாசமான அல்லது கிறுக்குத்தனமான எண்ணங்களை பகிர்ந்து கொள்ள அழைத்திருக்கிறார். ஒவ்வொரு மனிதனும் தனக்குள் ஒரு கிறுக்கனாகவும் வெளிப்பார்வைக்கு வித்தியாசமானவனாகவும் காட்சி தருகிறான். என்னைப் பற்றி நான் வித்தியாசமாக உணர்வதை இப்போது உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

நிழல்கள்-நிஜங்கள்:
சிறுவயதிலிருந்தே நான் உணரும் ஒரு பழக்கம் இது. நிழலான வடிவங்கள் மீதான ஈர்ப்பு. எந்த ஒரு பொருளையும், இடத்தையும், மனிதனையும் கற்பனையாக நான் விரும்பிய வண்ணம் உருவாக்கிக் கொள்வது. பார்க்காத ஒரு மனிதரைப் பற்றி பேசும் போது அவரைப் பற்றி பேசப்படும் செய்திகளை வைத்து அவரது தோற்றம் இப்படி இருக்கும், குரல் இப்படி இருக்கும், குணம் இப்படி இருக்கும் என்று எதிர்பார்ப்பது. மிகப்பெரும்பான்மையான நேரங்களில் இப்படி கற்பித்து கொள்வது எனக்குள் பெரும் மகிழ்ச்சியை தரும். இதே போலத்தான் இடங்களைப் பற்றியான கற்பனை. குறிப்பாக வீடுகளைப் பற்றியான கற்பனை. பலமுறை வீடு பார்த்துவிட்டு அப்பா சொல்லும் குறிப்புகளைக் கொண்டு ஒரு வீட்டை என் விருப்பப்படி வடித்துக் கொள்வேன். அநேகமாக எல்லா தருணங்களிலும் என் கற்பனைக்கு பொருந்தாமலே இருந்திருக்கிறது. எப்போதுமே நிஜமான நிழலை நான் உள்வாங்கவில்லை.

மறதி:
இன்னைக்கு வரைக்கும் இந்த குணம் என்னை விட்டுப் போகவில்லை. எங்க வீட்ல சொல்லுவாங்க உனக்கு கை மறதிடானு. எந்த பொருளானாலும் கையில் வைத்துக் கொண்டிருந்துவிட்டு அப்படியே எங்காவது மறந்துவிடுவேன். அதிகம் நான் மறப்பது சாவிகளே. பள்ளி கூட தருணத்தில் சைக்கிள் சாவியை தொலைத்துவிடுவேன். சைக்கிள் சாவியை சமயலறை, கழிவறை, பீரோ என இடம் பொருள் ஏவல் இல்லாமல் தேடுவேன். எனக்கு தட்டுப்படவே செய்யாது. அம்மா வந்துதான் எடுத்து கொடுப்பார்கள் ஒவ்வொரு முறையும். சில நேரங்களில் கண் எதிரே இருக்கும். அந்த ஒரு இடத்தைவிட்டு மத்த எல்லா இடங்களிலும் தேடும் பார்வை திறன் என்னுடையது. காலம் மாறி இருந்தாலும் பழக்கம் அப்படியே இருக்கிறது. சைக்கிள் சாவிக்கு பதில் சமயங்களில் அறைச்சாவி. கைபேசி, பர்ஸ் என தொடர்கிறது. என்ன ஒரு வசதி கைபேசியை மறந்துவிட்டால் எளிதாக கண்டுபிடித்துவிட முடிகிறது. இன்னொரு கைபேசியிலிருந்து அழைப்பு அனுப்பி:-). அதே போல பர்ஸ்க்கு ஏதேனும் வழி இருந்தால் கண்டறிய வேண்டும்.

புத்தகங்கள்(வாசிப்பு):
புத்தகங்கள் மீது எப்போதும் எனக்கு மிகுந்த பிரியம். எந்த நேரமானாலும் ஏதாவது ஒன்றை எடுத்து வாசித்துக்கொண்டிருப்பேன். ஆனந்தவிகடன், குமுதம் பொன்றவை எல்லாம் அரைமணி நேரம்தான். விறுவிறுவென வாசித்துமுடித்துவிடுவேன். அடுத்தவர் கையில் இருக்கும் புத்தகத்தை வாசிக்க ரெம்பபிடிக்கும். அவர்கள் இரண்டு பத்தி முடிப்பதற்குள் இரண்டு பக்கங்களை வாசித்திவிட்டு காத்துகிடப்பேன் எப்போ அடுத்த பக்கம் திருப்புவார்கள் என்று. வீட்டில் சாப்பிடும் போது கையில் ஏதேனும் ஒன்று வாசிக்க இருக்க வேண்டும். கதைபுத்தகங்கள் எதுவும் இல்லையென்றால் அப்பாவின் சேமிப்பில் இருக்கும் கம்யூனிச புத்தகங்களை வாசிப்பேன். சில நேரம் அப்பாவின் சங்க சம்பந்தமான துண்டறிக்கைகளை வாசித்து கொண்டிருப்பேன். அது பத்துவருட பழையதாக இருந்தாலும். சப்பாட்டு நேரத்தில் புத்தகத்தை பார்த்துகொண்டு தரையில் சோறு உண்ண முயற்சித்த தருணங்களும் உண்டு. என் தலைமாட்டில் புத்தகங்கள் வைத்துக் கொண்டு உறங்குவது மிகப் பிடித்தமான செயல். ஆனாலும் ஒரு சில புத்தகங்கள் தண்ணி காட்டிக் கொண்டுதான் இருக்கின்றன. முன்பு பாட புத்தகங்கள். இப்போது கவிதை புத்தகங்கள்.

காதல்:
அது என்னவோ தெரியாது எனக்கு காதலர்கள் என்றால் என் நெருங்கிய உறவைப் போல நினைத்துக்கொள்வேன். காதலிக்கிறார்கள் என்று தெரிந்தால் அவர்களோடு எப்படியாவது நட்பு வைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று துடிப்பேன். கல்லூரிக்காலத்தில் இந்த கிறுக்கு கொஞ்சம் அதிகமாகவே இருந்தது. ஆனால் இதனாலேயே அற்புதமான நண்பர்களும் எனக்கு கிடைத்தார்கள். காதலிப்பவர்களிடம் அவர்களின் கதை கேட்பது பிடித்தமான ஒன்று. தாந்தோன்றித்தனமாக சிலநேரம் அறிவுரை சொல்வதும், நான் சொல்வது போலவே நடப்பதும் பின்பு சொன்னவனுடன் இன்னும் நட்பு இறூகுவதும். கல்லூரிகால நினைவுகளை இப்போது நினைக்கும் போது எந்த அழுத்தத்தையும் போக்கும் புன்முறுவல் கிடைப்பது ஒரு சுகம்.

மரணத்திற்கு பின்:
என் மரணத்திற்கு பின் என்ன ஆவேன் என்பதை அறிய மிகுந்த ஆவலுண்டு.பலமுறை கனவாகவும் வரும். நான் இறந்து நாற்காலியில் கிடத்தி வைக்கப்பட்டீருப்பேன். உறவினர்கள் எல்லாம் அழுவார்கள். ஏன் இவர்கள் அழுகிறார்கள் என புரியாது. இறந்த பின்பு மனைவியோடு பேசிக்கொண்டிருப்பேன். நான் போறேன். நீ எல்லாத்தையும் பார்த்துகோ என்று சொல்லுவேன்.அதே சமயம் அப்படி இறந்தால் அதன் பின்பு எங்கு இருப்பேன். இந்த உடம்பு எங்க போகும். பிரபஞ்ச வெளியில் மிதப்பேனே? என்று யோசிக்க ஆரம்பிக்கும் போதே உடல் நடுங்க ஆரம்பித்துவிடும். உடனே எப்படியாவது தூங்க வேண்டும் என துடிப்பேன். மிகப்பிரியமானவரை நினைத்துக் கொண்டு அவர் பெயரை தொடர்ச்சியாக உச்சரித்து தூங்கிவிடுவேன்.

அப்பாடா!! எப்படியோ நானும் எழுதிவிட்டேன். சங்கிலித் தொடர் அறுபடாது இருக்க நானும் ஒரு ஐந்து பேரை கோர்த்துவிடுகிறேன்.
சிவபாலன்
குழலி
பாலபாரதி
லக்கிலுக்
பொன்ஸ்

அன்புடன்
முத்துகுமரன்

சமஸ்கிருத அறிஞர்கள் உதவுக...

2007-03-08T00:23:00.000+04:00
இந்து மதத்தினையும், வேதங்களை குறித்தும் ஒருவர் மாற்றுக் கருத்துகளையோ, விமர்சனங்களையோ செய்யும் போது சந்திக்கக்கூடிய முக்கியமான பிரச்சனை மொழி. பரந்து விரிந்த இந்துமதத்தின் வேதங்களும்,நீதிகளும் சமஸ்கிருதத்தில் இருந்துவிட கடைக்கோடி மனிதனுக்கு சிரமம்தான். ஓராண்டிற்கு முன் இங்கே ஒரு மந்திரத்தை முன் வைத்து நான் போட்ட பதிவின் போதே நான் தவறான மொழிபெயர்ப்பை வாசித்ததாக கடிந்து கொண்டார்கள். ஆகவே மீண்டுமொருமுறை அந்த தவறைச் செய்யமால், நான் வாசித்த சில சமஸ்கிருதச் சுலோகங்களுக்கு அல்லது மந்திரங்களுக்கான உண்மையான அர்த்தம் என்னவென்பதினை நண்பர்களிடம் விளக்கம் கேட்டு விடலாம் என்பதற்காகவே இந்தப் பதிவை இடுகிறேன். சரியான மொழிபெயர்ப்பு கிடைத்த பின்பே அவை தொடர்பான எனது கருத்துகளை சொல்வதையோ சந்தேகங்களை கேட்பதோ முறையானதாக இருக்கும் என்று நம்புகிறேன்.

இவைகளுக்குத்தான் எனக்கு சரியான மொழிபெயர்ப்பு வேண்டும்.

''வேதம்:ஸ்மிருதி:சதாச்சார்: ஸ்வஸ்ளச ப்ரிய மாத்மன:!''

''யோவமன்யேத் தே மூலே ஹேதுசாஸ்த்ராஅயத் த்விஜ:!
ஸ ஸாதுபிர்பஹிஷ்கார்யோ நாஸ்த்கோ வேதநிந்தக்:!!

''ஸ்ருதித்வைதம் து யத்ர ஸ்யாப்தத்ர தர்மாவுபெள ஸ்ம்ருதெள!''

''யா வேதபாஹ்யா: ஸ்ம்ருத்யோ யாஸ்ச காஸ்ச குத்ருஷ்:!
ஸர்வாஸ்தா நிஷ் வலா: ப்ரேத்ய தமோநிஸ்டா ஹித்: ஸ்ம்ருதா:!!''

''வேதாயத்வோபநிபந்திருதத் ப்ரமாண்ய ஹி மனோ: ஸ்ம்ருத்
மன்வர்த்தவிபரீதா து யா ஸ்மிருதி ஸா ந சஸ்யதே!!''

''புராண மாநவோ தர்ம: ஸாங்கோ வேத ஸ்சித்ஸித்!
ஆங்யாஸித்தானி சத்வாரி ந ஹந்தவ்யானி ஹேதுபி!!''

சமஸ்கிருதத்தில் புலமை பெற்ற, சமஸ்கிருதத்தை நன்கறிந்த இனிய வலை நண்பர்கள் இதற்கான சரியான காழ்ப்புணர்வற்ற தமிழ் மொழிபெயர்ப்பினைத் தந்துதவுமாறு அன்புடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

நண்பர் சாகரனுக்கு கண்ணீர் அஞ்சலி

2007-02-12T15:02:00.000+04:00

நேற்று மதி அவர்களின் பதிவில் நண்பர் சாகரன் மரணம் என்ற செய்தியைப் பார்த்து அதிர்ச்சியில் உறைந்தே போய்விட்டோம். திரும்ப திரும்ப இந்த செய்தி தவறானதாக இருந்துவிடக்கூடாத என்ற பதைபதைப்புடன் வாசித்தாலும் இழப்பை உனர்ந்தோம். மிகவும் அதிர்ச்சியானதாகவும், நம்ப இயலாததாகவும் இருக்கிறது.

துவக்கு இலக்கிய அமைப்பின் சார்பாக புதிதாக இணையதளம் தொடங்க எண்ணியபோது மனதில் தோன்றியவர் நண்பர் சாகரன். ஏற்கனவே தமிழ்மன்றம், முத்தமிழ் மன்றம் போன்ற களங்களில் ஏற்பட்ட பரிச்சயமும் நட்பும் அவரை தொடர்பு கொள்ள வைத்தது. நாங்கள் துவக்கு மாதிரி இதழ்கள் வெளியிட்டபோது வாழ்த்துகளையும், கருத்துகளையும் சொல்லி மிகுந்த உற்சாகத்துடன் எங்களின் முயற்ச்சிக்கு ஆதரவு கொடுத்ததுடன் எங்களுக்கான இணையதளத்தையும் உடனடியாக ஏற்படுத்தி தந்தார். தமிழின் மீதும் தமிழ் ஆர்வலர்களின் மீதும் அவர் கொண்டிருந்த மதிப்பும், நட்பும், அன்பும் மிகச்சிறப்பானது. தேன்கூடு என்ற வலைதிரட்டியின் மூலம் இணயத்தமிழுக்கு அவர் ஆற்றிய பங்கு குறிப்பிடத்தகுந்தது. ஆனால் நொடிப்பொழுதில் நம்மைவிட்டு பிரிந்துவிட்டார் என்பதை தாங்க இயலாததாக இருக்கிறது.

அவரின் மரணச்செய்தி எங்கள் இதயத்தை அறுக்கிறது. இந்த பெருந்துயரில் துவக்கு இலக்கிய அமைப்பு தங்களையும் இணைத்துக் கொள்கிறது. அவரின் ஆன்மா சாந்தியடைய எங்களது பிராத்தனைகளையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்.

துவக்கு இலக்கிய அமைப்பின் சார்பாக

இசாக், நண்பன், கவிமதி, முத்துகுமரன். ஆசிப் மீரான், சே.ரா. பட்டணம் மணி.

** நண்பர்களுக்கு எனது தனிப்பட்ட வேண்டுகோள்.

திரு சாகரன் அவர்களின் மறைவுக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் வகையிலும் அவர்தம் குடும்பத்தினர் இந்த பெருந்துயரிலிருந்து மீண்டு வருவதற்கான மனவலிமையை பெற்றிடவும் நம் இணைய நண்பர்கள் கூட்டுப்பிரார்த்தனை செய்யலாம். எண்ணற்ற இதயங்களின் ஆதரவு அவர்தம் குடும்பத்திற்கு மனவலிமையை தந்திடும். நேரம் பற்றி நண்பர்கள் சொல்லுங்கள்

காவிரியும் தமிழக விவசாயமும்

2007-02-06T20:02:00.000+04:00
காவேரியும் தமிழக விவசாயமும் - அர. செந்தில்குமரன்

காவிரி நடுவர் மன்றத்தை மாறியமைக்க வேண்டும் என்ற கர்நாடக அரசின் கோரிக்கையின் விளைவாக, காவிரி பிரச்சனை மறுபடியும் விஸ்வரூபம் எடுத்திருக்கிறது. நடுவர்மன்ற தீர்ப்பு இன்னும் இரண்டொரு மாதங்களில் வருகிற நிலையில் கர்நாடக அரசியல் கட்சிகளின் இந்த கோரிக்கை தமிழக விவசாயிகளையும், கட்சிகளையும் அதிர்ச்சியடைய வைத்துள்ளது.காவிரி பிரச்சனை இன்றுநேற்றல்ல... பல ஆண்டுகளாக தொடரும் பிரச்சனை...

அதற்கு முன்பு காவிரி பற்றியும் அதை சுற்றி நடந்த நிகழ்வுகள் பற்றியும் கொஞ்சம் தெரிந்துக்கொள்வோம்...மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகளில் உள்ள குடகு நாட்டில் காவிரி உற்பத்தியாகிறது. குடகு பிரதேசத்தில் வாழும் மக்கள் பேசும் மொழி துளு. இம்மொழி தமிழிலிருந்து உருவானது. அன்றைய ஆங்கிலேயர் ஆட்சியில் தனி சமஸ்தானமாக இருந்து வந்த இப்பகுதி 1956ல் மொழிவழி மாநிலங்கள் பிரிவினையின் போது கர்நாடகா மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. மலைகளும், காடுகளும் நிறைந்தது இப்பகுதி. காவிரி இங்குதான் உருவாகிறது சுமார் 800 கிலோ மீட்டர் நீளமுள்ள காவேரி நதி கர்நாடகா பகுதியில் 350 கி.மீ. தூரமும், தமிழகம் மற்றும் பாண்டிச்சேரி பகுதியில் 450 கி.மீ தூரமும் பயணம் செய்து வங்கக்கடலில் கலக்கிறது.

மேலும் கேரளாவில் உற்பத்தியாகும் 140 டி.எம்.சி. தண்ணீர் கபினி நதி மூலமாக காவிரியில் கலக்கிறது. ஆக கர்நாடகம், தமிழகம், கேரளம், பாண்டிச்சேரி ஆகிய நான்கு மாநிலங்களும் காவிரி சமவெளி மாநிலங்களாகக் கருதப்படுகின்றன. தமிழகத்தில் காவிரி விவசாயம் தொன்மை வாய்ந்தது. உலகிலுள்ள பெரிய நதிதீரங்களில் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே நடைபெறும் பழமை வாய்ந்த விவசாயங்களோடு ஒப்பிடத்தக்கதாகும். மேலும் தமிழக நிலப்பரப்பில் 34 சதவீதம் காவிரி சமவெளியில் இருக்கின்றது. கர்நாடகத்தில் 18 சதவீத நிலப்பரப்பும், கேரளாவில் 7 சதவீத நிலப்பரப்பும் காவிரி சமவெளியில் இருக்கின்றன. 1971ம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பின்படி தமிழ்நாட்டில் 28 லட்சம் ஏக்கர் பாசனப்பகுதி காவிரி நீரினால் பயன்பெற்றது. அன்றைய சூழலில் கர்நாடகா 7 லட்சம் ஏக்கர் பரப்பில்தான் காவிரி தண்ணீரை பயன்படுத்தி வந்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அன்றைய சூழலில் காவிரியில் உற்பத்தியாகும் தண்ணீரின் ஆண்டு சராசரி அளவு 671 டி.எம்.சி. ஆக இருந்தது.

தமிழ்நாட்டில் உற்பத்தியாகும் மொத்த அரிசியில் பாதிக்கு மேல் காவிரி டெல்டா பாசனப்பகுதியின் மூலமாகத்தான் விளைகிறது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.முதன்முதலாக கி.பி. 2ம் நூற்றாண்டில் கரிகால் சோழனால் காவிரி மீது கட்டப்பட்ட முதல் அணை கல்லணையாகும். உலகத்திலேயே மிகவும் பழமைவாய்ந்த அணையாக இது கருதப்படுவது சிறப்பாகும். காவிரி பிரச்சனை இன்று நேற்றல்ல... அன்றைய காலம்தொட்டே இருந்து வந்துள்ளது. ஆம் கி.பி. 11ம் நூற்றாண்டிலும், 17ம் நூற்றாண்டிலும் மைசூர் அரசு காவிரியை தடுத்து அணைகட்டி அன்றே தமிழர்களுக்கு சோதனை ஏற்படுத்த முனைந்தது. அப்போதெல்லாம் முதலில் இரண்டாம் இராஜராஜசோழன் பெரும் படையுடன் சென்று தடுப்புகளை தடுத்ததும், அதன் பிறகு 17ம் நூற்றாண்டில் −ராணி மங்கம்மாளும், தஞ்சையை ஆண்ட மராட்டிய மன்னரும் பெரும் படையுடன் சென்றதும் படை செல்லும் முன்பே கடும் மழையால் அணை உடைந்ததும் வரலாறு கூறுகிறது.

அதன்பின் ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக் காலத்தில் 1867ல் மைசூர் ஆட்சிக்குட்பட்ட பகுதியிலும், 1877ல் தமிழகம் அடங்கிய சென்னை மாகாணத்தில் ஏற்பட்ட பஞ்சத்தாலும் இலட்சக்கணக்கான மக்கள் மாண்டனர். இதை தடுக்கும் எதிர்காலத்திட்டத்துடன்தான் மைசூரில் 44 டி.எம்.சி. கொள்ளளவு உள்ள கிருஷ்ணராஜசாகர் அணையும், மேட்டூரில் 93 டி.எம்.சி கொள்ளவுள்ள அணையும் கட்டப்பட்டது. இதன் விளைவாக உருவானவைதான் 1892, 1924ம் ஆண்டுக் காவிரி நீர் ஒப்பந்தங்கள்.தமிழக, கர்நாடக நீர்வளம்தமிழகம் முழுவதும் ஒவ்வொரு ஆண்டும் சராசரி 1300 டி.எம்.சி. தண்ணீர் உற்பத்தியாகிறது. கர்நாடகா முழுவதும் 3300 டி.எம்.சி தண்ணீர் உற்பத்தியாகிறது. தமிழகத்தை விட கர்நாடகாவில் இரண்டரை மடங்கு அதிகமாக தண்ணீர் உற்பத்தியாகிறது.

தமிழ்நாட்டில் ஓடும் நதிகளில் காவிரி ஒன்றுதான் பெரியநதி. ஆனால், கர்நாடகாவில் காவிரியைவிட 3 மடங்கு அதிக நீர் வளம் கொண்ட கிருஷ்ணா நதியும் ஓடுகிறது. இந்நதி மூலம் மட்டுமே ஆண்டுக்கு 734 டி.எம்சி. தண்ணீர் (காவிரியில் உற்பத்தியாகும் நீரைவிட 63 டிஎம்சி அதிகம் கர்நாடகாவிற்கு கிடைக்கிறது) மேலும் இங்கு உற்பத்தியாகும் 2000 டிஎம்சி நீர் எதற்கும் பயன் இல்லாமல் நோக்கி ஓடி அரபிக்கடலில் கலந்து வீணாகிறது. இது மட்டுமன்று கேரளாவில் உற்பத்தியாகும் 140 டி.எம்.சி. தண்ணீர் கபினி நதி மூலமாக காவிரியில்தான் கலக்கிறது. இந்த அளவு நீரைதான் தமிழகத்தில் மழையில்லாத, ஜூன் முதல் செப்டம்பர் வரையிலான 4 மாதங்களில் காவிரி நீரை நம்பி பரம்பரையாகவே காலங்காலமாக பயிர்செய்யப்படும் குறுவை சம்பா சாகுபடிக்கு தேவையான கர்நாடகம் விட வேண்டிய நீரின் அளவு என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

காவிரிச்சிக்கல்1924ல் உருவான ஒப்பந்தம் 1974ல் முடியும் நிலையில் ஒப்பந்தமே காலாவதி ஆகிவிட்டதாக கூறியதோடு, மைசூர் சமஸ்தானத்துடன் செய்துக்கொண்ட ஒப்பந்தம் எங்களை கட்டுப்படுத்த முடியாது என்று கூறி காவிரியின் உபநதிகளான ஹேமாவதி, ஹாரங்கி, கபினி பகுதிகளில் அனுமதியின்றி அணைகளைக் கட்டி காவிரி தண்ணீர் முழுவதையும் அடைத்துக் கொண்டு காவிரி ஒரு பல மாநில நதி என்பதை மறந்து இயற்கை வழங்கும் நீரை தனியுடைமையாக்கியது கர்நாடாகா.

இதன் மூலம் காவிரி சிக்கல் விசுவரூபம் எடுக்க ஆரம்பித்தது.இதன் பொருட்டு தமிழக அரசு 1971 ம் ஆண்டு உச்சநீதி மன்றத்தில் வழக்கு தொடுத்து அப்போதைய பிரதமரின் தலையீட்டால் மீண்டும் தாக்கல் செய்யும் உரிமையுடன் வழக்கை திரும்பப் பெற்றுக் கொண்டது.

பிறகு 1983ல் தமிழ்நாடு காவிரி விவசாயிகள் நல உரிமை பாதுகாப்பு சங்கம், உச்சநீதி மன்றத்தில் ரிட் மனு தாக்கல் செய்து நடுவர் மன்றம் அமைக்கும்படி கேட்டது. அதன் பிறகு தமிழக அரசு 1986ல் மத்திய அரசிடம் நடுவர் மன்றம் அமைக்கும்படி விண்ணப்பித்தது. இதன்பிறகு உச்ச நீதிமன்றத்தின் வழிகாட்டுதலுடன் திரு. வி.பி. சிங்கின் மத்திய அரசு 02/06/90 ம் தேதி உத்தரவிட்டு காவிரி நடுவர் மன்றத்தை அமைத்தது. 1970 முதல் 1990 வரை தமிழக, கர்நாடக மந்திரிகள், முதல்வர்கள் போன்றோர் 21 முறை இப்பிரச்சனைக் குறித்து விவாதித்தும் எந்த முடிவும் எட்டப்படவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. மேலும் காவிரி நடுவர் மன்றமே கூட அன்றைய நிலையில் காங்கிரஸ் பாரதியஜனதா போன்ற பெரிய கட்சிகள் அன்றி வி.பி.சிங்கை பிரதமராகக் கொண்ட தேசிய முன்னணியின் முயற்சியால் தமிழக கோரிக்கையின்படி அமைக்கப்பட்டதாகும்.நடுவர் மன்றத்தீர்ப்பு 25/6/91 தேதியிட்ட இடைக்காலத் தீர்ப்பின் முக்கிய அம்சமாக தமிழகத்திலுள்ள மேட்டூர் அணைக்கு ஒவ்வொரு ஆண்டும் (ஜூன் மாதம் ஆரம்பித்து மே மாதத்தில் முடிவடையும்) 205 டி.எம்.சி. தண்ணீரை கர்நாடகா அனுப்ப வேண்டும் என்றும் (ஜூன் முதல் செப்டம்பர் வரை மட்டும் 137 டி.எம்.சி. தண்ணீர் அனுப்ப வேண்டும்) கர்நாடகா தனது பாசன பரப்பை 11.2 லட்சம் ஏக்கருக்கு மேல் விரிவுபடுத்தக்கூடாது என்றும் குறிப்பிட்டு இறுதித் தீர்ப்பு வரும்வரை இந்த இடைக்காலத் தீர்ப்பே அமலில் இருந்திடும் என்றும் உத்தரவிட்டது. இதன்பிறகு 25.11.91ல் இடைக்காலத் தீர்ப்பை எதிர்த்து கர்நாடகா மேல் முறையீடு செய்ததன் விளைவாக 3.4.92ல் நடுவர் மன்றம் விளக்கத் தீர்ப்பு ஒன்றை அளித்தது. இதில் போதிய அளவு தண்ணிர் உற்பத்தியாகாத ஆண்டுகளில் ஏற்படும் பற்றாக்குறையை சம்மந்தப்பட்ட மாநிலங்கள் பகிர்ந்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று குறிப்பிட்டிருந்தது.

கர்நாடகாவின் நயவஞ்சகம் இந்த விளக்கத் தீர்ப்பில் கூறப்பட்டுள்ள பற்றாக்குறை என்ற வார்த்தையை தனக்கு சாதகமாக பயன்படுத்திக் கொண்டு தமிழகத்திற்கு தண்ணீர் விடாமல் கர்நாடகா குழப்பி ஏமாற்றிக் கொண்டிருக்கிறது. கர்நாடக அணைகளில் நீர் நிரம்பி வழிந்தாலும் பற்றாக்குறை என்று கூறி வந்துக்கொண்டிருக்கிறது.1991ல் நடுவர் மன்றம் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்ட காலக்கட்டத்தில் 11.2 லட்சம் ஏக்கர் அளவிற்கு இருந்த கர்நாடக பாசனப்பகுதி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அதிகரிக்கப்பட்டு தற்போது 25 இலட்சம் ஏக்கருக்கு மேலும் பாசனத்தை பெருக்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

இது மட்டுமல்லாது கர்நாடகா அணைகளுக்கு கீழே உள்ள கர்நாடக பகுதிகளில் ஆயிரக்கணக்கான ஏரிகளை ஆழப்படுத்தி அணைகளில் நிரம்பி வழியும் நீரையும் அதில் தேக்கி வைப்பதன் மூலம் தமிழகத்திற்கு நீர் கிடைக்காமல் செய்ய முயல்கிறது. தமிழகத்தின் உயிர்நாடியான தண்ணீர் பிரச்சனை இன்று அரசியல் ஆக்கப்பட்டதுதான் வேதனை தரும் விஷயம். இடைக்காலத் தீர்ப்பு வந்தபோது கர்நாடகாவில் வாழும் தமிழர்களின் உயிருக்கும், உடமைக்கும் பாதிப்பு அதிகரித்தது மட்டுமல்லாமல், எப்போதெல்லாம் இப்பிரச்சனை வெடிக்கிறதோ அப்போதெல்லாம் கர்நாடகாவில் வாழும் தமிழர்கள் அச்சமுறும் வகையில் நிகழ்வுகள் அங்கு அரங்கேறுகின்றன. காவிரி: தமிழகத்திற்கு நேரிட்ட அரசியல் சிக்கல்கள்நடுவர் மன்றம் அமைப்பதற்கு முன்புவரை, அதுகாலம்வரை மத்தியில் ஆட்சி செய்துவந்த காங்கிரஸ் அரசு 'நடுவர்மன்றம்' என்பதையே அமைக்கவே முன்வரவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

1992ல் தமிழக அரசு உச்ச நீதிமன்றத்தில் தொடுத்த வழக்கின் விசாரணையில் 12/8/1998ல் உச்ச நீதி மன்றம் காவிரி நதிகள் ஆணையம் அமைக்க இறுதி வாய்ப்பு வழங்கிய நிலையில், உச்சநீதி மன்ற நெருக்கடியின் பேரில் அப்போதைய (1998) பாரதிய ஜனதா கூட்டணி அரசு உருவாக்கிய காவிரி ஆணையமோ, நடுவர் மன்றத் தீர்ப்பை செயல்படுத்த முறையான அமைப்பாக உருவாக்கப்படவில்லை. இதன் மூலம் உச்சநீதிமன்ற வழக்கும் முடிக்கப்பட்டது. இது முழுக்க முழுக்க கர்நாடகத்திற்கு சாதகமாகிவிட்டது. தமிழக முக்கிய அரசியல் கட்சிகள் (அ.தி.மு.க, தி.மு.க மற்றும் இதர தேர்தல் அரசியல் கட்சிகள்) இவ்விஷயத்தில் அதிகளவில் - டெல்டா விவசாயிகளின் உணர்வுகளை புரிந்துக்கொண்டதாக தெரியவில்லை. பிரச்சினை தீர்த்து வைப்பதில் காட்டும் ஆர்வத்தைவிட இவர்களின் யார் மக்களின் காவலன் என்கிறவகையான அறிக்கை போர்களில்தான் அதிகம் அக்கறை காட்டுகின்றனர்.அதுமட்டுமல்லாது மாற்றுப் பயிர் திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்துவதாகக் கூறி காவிரியில் பன்னெடுங்காலமாக நமக்கு உள்ள உரிமையை மறைமுகமாக நீர்த்து போகச்செய்கின்றனர்.

இவர்கள் மட்டுமல்ல, தேசிய கட்சிகளான காங்கிரசும் பாரதிய ஜனதாவும் கர்நாடகத்தில் செல்வாக்குள்ள கட்சியாக விளங்குவதால் அவை கர்நாடகத்திற்கு எதிராக செயல்பட தயங்குகிறது. தேசியக்கட்சிகள் என்று கூறிக்கொள்ளும் இவர்களது தமிழ்நாடு பிரிவு தண்ணீர் கேட்டும், கர்நாடக பிரிவு தண்ணீர் தரக்கூடாது என்று கூறியும் மக்களை ஏமாற்றி வருகின்றனர். தற்போது கூட காவிரி நடுவர் மன்றத்தையே மாற்ற வேண்டும் என்று கர்நாடக அனைத்துக் கட்சி கூட்டம் தீர்மானம் நிறைவேற்றியுள்ளது.காவிரி நீரை மறுப்பதில் கன்னடர்களுக்கு உள்ள ஒற்றுமை அதை பெறுவதில் தமிழர்களுக்கும், தமிழக ஆட்சியளார்கள், அரசியல்யர்களுக்கு இல்லை. அதனாலேயே மத்திய அரசு இதில் அதிக அக்கறை காட்டுவதில்லை. இந்நிலை தொடர்ந்தால் தமிழ்நாடு பாலைவனமாக ஆவதை யாராலும் தடுக்க முடியாது. இதை உணர்ந்து தமிழக மக்கள் அரசியலுக்கு அப்பாற்பட்டு அமைப்பாகி காவிரியை மீட்க முயல்வதோடு தென்னக நதிநீர் இணைப்பை நிறைவேற்ற ஆட்சியாளர்களுக்கு நெருக்கடியை கொடுக்க வேண்டும். இந்த நெருக்கடியானது மத்தியரசுக்கு அச்சத்தை ஏற்படுத்துமேயானால் காவிரி தீர்விற்கு அதுவே அச்சாரமாக அமையும்.

நன்றி: ஆறாம்திணை.காம்

போலி - டோண்டு

2007-02-06T15:20:00.000+04:00
இரண்டு நாட்களாக சூடு பறக்க விற்பனையாகிக் கொண்டிருக்கும் போண்டா மஹா உற்சவத்தில் நானும் கலந்துகிறேன். இரண்டு ஆண்டுகளாக போலிப் புராணம் பாடியவர் இன்று போலியாய் அம்பலப்பட்டு நிற்கிறார். இது எதிர்பாராதது மற்றும் அல்ல பெரும் ஏமாற்றத்தை தருகிறது. ஆனால் ஒன்று மட்டும் உறுதிப்பட்டு நிற்கிறது.

தமிழ்மணம் பின்னூட்ட மட்டுறுத்தலை கட்டாயமாக்கிய போது அதை தனது வெற்றியாக அறிவித்து கொண்ட திருவாளர் டோண்டு அவர்களே, உங்கள் யுத்தத்தை உங்களிடமே வைத்துக்கொள்ளலாமே, ஏன் பொதுவில் கொண்டு வந்தீர்கள். என்ன யோக்கியதை இருக்கிறது போலிகளைப் பற்றி பேச உங்களுக்கு. பதிவு பதிவாய் போய் எலிக்குட்டியையும், அனானி அதர் ஆப்சன்களை பற்றி நீட்டி முழக்கியது எதற்கு.

உங்கள் பதிவில் பின்னூட்டம் இட்டதற்காக ஆபாச அர்ச்சனைகளை பெற்றார்களே, அவர்கள் எல்லாம் எதற்காக உங்கள் பதிவில் பின்னூட்டம் இட்டார்கள்? நீங்கள் போலித்தன்மை இல்லாது இருப்பீர்கள் என்றூ நம்பித்தானே. ஊரான் வீட்டு நெய்யே என் பொண்டாட்டி கைய்யே என உங்க
அரிப்புக்கு ஏன் தமிழ்மணம் போன்ற பொதுத்தளத்தை பயன்படுத்திக் கொண்டீர்கள்.

நான் என்ன ஆபாசமாவா பேசினேன் என்று கேட்டீர்களானால் ஆபாசத்தை விட அற்பத்தனம் என்பது குரூரமானது. உங்களது நடவடிக்கைகள் எல்லாம்
கடைந்தெடுத்த அற்பத்தனம். நீங்கள் போலித்தன்மையற்றவராக இருப்பீர்கள் என்ற நம்பிக்கையில் உங்களுக்கு ஆதரவளித்த எல்லா பதிவர்களுக்கும் பந்தி போட்டு மலத்தை பறிமாரிவிட்டீர்கள். பிறர் உங்கள் மீது வைத்திருந்த நம்பிக்கையையும், மதிப்பையும் உங்களுடைய தேவைகளுக்காக பயன்படுத்திக் கொண்டு, செய்தவந்த போலித்தனம் அம்பலப்பட்டு நிற்க போர்யுத்தி என்று சொல்லும் போது அருவருப்பாய் இருக்கிறது.

அம்பலப்பட்டவுடன் ஆங்கிலத்திற்கு தாவி தப்பிக்கும் உங்களுக்கு சுத்தத்தமிழில் ஒரு வாக்கியம்.

ஈரத்துணி போட்டு கழுத்தறூக்கும் வழக்கத்தை இந்த வயதிற்கு மேலாவாது விடுங்கள்.

**

போலி- டோண்டு என்று மிகச்சரியாக கணித்த உங்கள் புத்திக்கூர்மைக்கு என் வணக்கங்கள்.

பொறியாளர் கணேசன் மீட்பு

2007-02-01T09:25:00.000+04:00
விருதுநகர்: அஸ்ஸாமில் தீவிரவாதிகளால் கடத்திச் செல்லப்பட்ட தமிழக பொறியாளர் கணேசனை, ராணுவம் பத்திரமாக மீட்டுள்ளது. விருதுநகர் மாவட்டம் சிவகாசியை அடுத்துள்ள விஜயகரிசல்குளம் கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர் கணேசன். பொறியாளரான இவர் அஸ்ஸாமில் உள்ள ராணுவப் பிரிவில் பணியாற்றி வருகிறார்.இவருக்கு ரதிதேவி என்ற மனைவியும், 2 குழந்தைகளும் உள்ளனர். கடந்த டிசம்பர் 22ம் தேதி கணேசன், பணி முடிந்து திரும்பிக் கொண்டிருந்தபோது உல்ஃபா தீவிரவாதிகளால் கடத்திச் செல்லப்பட்டார். கணேசனை விடுவிக்க வேண்டுமானால் ரூ. 3 கோடி பணம் கொடுக்க வேண்டும் என கணேசனின் வீட்டுக்குப் போன் செய்து தீவிரவாதிகள் மிரட்டினர்.

கணேசனை மீட்கும் பணியில் முதலில் அலட்சியம் காட்டப்பட்டதாக தெரிகிறது. இதையடுத்து ரதிதேவி தனது குடும்பத்தாருடன் சென்னைக்கு வந்து முதல்வர் கருணாநிதியை பார்த்து கண்ணீர் மல்க மனு கொடுத்தார். இதைத் தொடர்ந்து மத்திய உள்துறை அமைச்சர் சிவராஜ் பாட்டீலுக்கு முதல்வர் கடிதம் எழுதி விரைந்து நடவடிக்கை எடுக்கக் கோரினார்.
மேலும், மதிமுக பொதுச் செயலாளர் வைகோவின் உதவியினால் ரதிதேவி டெல்லிக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டு அங்கு ராணுவ உயர் அதிகாரிகளை நேரில் சந்தித்து கோரிக்கை மனு கொடுக்கப்பட்டது.

இதைத் தொடர்ந்து ராணுவத்தின் மீட்பு நடவடிக்கை துரிதப்படுத்தப்பட்டது. கணேசனை தீவிரவாதிகள் எங்கு மறைத்து வைத்துள்ளனர் என்பது குறித்து தீவிரமாக கண்காணித்து வந்த ராணுவம் சில நாட்களுக்கு முன்பு பூடான் எல்லை அருகே கணேசன் வைக்கப்பட்டிருக்கும் இடத்தை அறிந்தது.
அங்கு கணேசன் இருக்கிறாரா என்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொண்ட பின்னர், ராணுவம் அப்பகுதியை முற்றுகையிட்டது. உள்ளூர் போலீஸாரும் உடன் வந்தனர். தாங்கள் முற்றுகையிடப்பட்டதை அறிந்த தீவிரவாதிகள் கணேசனை விட்டு விட்டு அங்கிருந்து தப்பினர்.இதையடுத்து கணேசன் பத்திரமாக மீட்கப்பட்டார். அவரது கண்கள் கட்டப்பட்ட நிலையில் இருந்தன. பின்னர் பூடானில் உள்ள இந்திய ராணுவ அலுவலகத்திற்கு கணேசன் அழைத்துச் செல்லப்பட்டார்.

அவரிடம் அதிகாரிகள் விசாரணை நடத்தினர். கணேசன் பத்திரமாக மீட்கப்பட்ட விவரத்தை ராணுவ அதிகாரிகள் ரதிதேவிக்குத் தொலைபேசி மூலம் தெரிவித்தனர்.கணேசனும், ரதிதேவி மற்றும் குழந்தைகள் குடும்பத்தினருடன் பேசினார். இதனால் அவரது குடும்பத்தினர் நிம்மதி அடைந்தனர். விஜய கரிசல்குளம் கிராமமும் மகிழ்ச்சி அடைந்தது. அலுவல் ரீதியான விசாரணைகள் முடிந்த பின்னர் இன்னும் ஒரு வாரத்தில் ஊர் திரும்பவுள்ளதாக கணேசன் தெரிவித்துள்ளார் என ரதிதேவி தெரிவித்தார்.
நன்றி: தட்ஸ்தமிழ்.காம்
**
சிறப்பாக செயல்பட்டு பொறியளர் கணேசனை மீட்ட ராணுவத்திற்கு பாராட்டுகள்

''புஷ்''ஷாவதரம்

2007-01-25T11:39:00.000+04:00

போட்டுத்தாக்கு

2007-01-04T13:00:00.000+04:00
//நூறாண்டுகளுக்கு முன் அன்பற்ற அன்னியர் / படையெடுப்பாளர்கள் தந்த பாலியல் கொடூரங்களால் இந்துமத வாழ்வியல் வாழ்க்கையில் அங்கமாக திணிக்கப்பட்டு இருந்த உடன்கட்டை ஏறுதல் என்பது இன்று முற்றிலும் காணாமல் போகவில்லையா?//

வாழ்த்துகள் ஹரிஹரன்!!!

இசை, இளையராஜா, பெரியார்.

2006-11-13T10:05:00.000+04:00
சமீபத்தில் வலைப்பூவில் வெகுவாக பேசப்பட்ட விடயம் பெரியார் திரைப்படத்திற்கு இசையமைக்க இளையராஜா மறுத்தது. அரசியல் அநாதையாகிப் போன பா.ஜ.க இளையராஜவின் இந்த முடிவை ஆதயமாக்கி அரசியல் செய்ய முனைகிறது.

முதலில் ஒரு பணியை தேர்ந்தெடுப்பதற்கான முழு உரிமையும் இளையராஜாவிற்கு உண்டு. அதை யாரும் விவாதத்திற்கு உட்படுத்த இயலாது. அந்த வகையில் இந்த மறுப்பு எதார்த்தமானது. நிர்பந்தத்தின் காரணமாகவோ, மனவிருப்பமின்றியோ வெளிவரும் எந்த படைப்பும் உயிர்ப்புடன் இருந்திடாது. ஒரு கலைஞனாக அவர் எடுத்திற்கும் இந்த முடிவு வரவேற்கத்தக்கதே.

ஆனால் அவர் மறுத்ததற்கு காரணம் பெரியார் ஒரு கடவுள் மறுப்பாளர் என்றால் இசையில் ஞானியாக இருந்தாலும் வாழ்வியலில் அவர் பூஜ்ஜியம் என்றே காட்டுகிறது.

பெரியாரை பின்பற்றுபவரும் சரி, அவரை எதிர்ப்பவரும் சரி அவரை ஒரு கடவுள் மறுப்பாளராகவே அடையாளப்படுத்துகின்றனர். பெரியாரின் கடவுள் மறுப்பு என்பது விரிந்த தளம் கொண்டது. அவரின் கடவுள் எதிர்ப்பு என்பது
வேத அதிகார எதிர்ப்பே. இந்த மக்களை சாதியின் பெயரால் வர்ண அடுக்குகளில் வைத்து அடிமைப்படுத்திய வேதத்தை, வேத அதிகாரத்தை எதிர்ப்பதற்கு எடுத்த கருவியே.

தனிப்பட்ட இறை நம்பிக்கையை அவர் முழுமையாக ஆதரித்திருக்கிறார். மதித்திருக்கிறார். ஆனால் இறை நம்பிக்கை என்னும் பெயரில் மனித குலத்தை அடிமைத்தனம் செய்வதை மிக மூர்க்கமாக, தயவு தாட்சண்யமின்றி எதிர்த்திருக்கிறார். அவர் அமைத்து கொடுத்த பாதைதான் நாம் இன்று ஓரளவேனும் வாழ்க்கையில் சுயமரியாதையோடு பயணிக்க வழி செய்திருக்கிறது. பெரியாரை வாசிக்க, புரிந்து கொள்ள, அடிப்படையில் மனதளவிலேனும் சமத்துவத்தை கொண்டிருப்பவராக வேண்டும். அத்தைகைய எண்ணம் இல்லாத எவராலும் அவரை உள்வாங்கி கொள்ள இயலாது.

இளையராஜா ஒன்றை மட்டும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

இளையராஜவிற்கு, அவன் சுயமரியாதைக்கு அநீதி, அவமானம் என்று வரும் போது துணை நிற்பவர்கள் பெரியாரிய வாதிகளாகத்தான் இருப்பார்களே அன்றி இன்று ஆதரவளித்து அரசியல் செய்யும் கோமகன்கள் அல்ல

திரு.கா.காளிமுத்து மரணம்.

2006-11-08T09:47:00.000+04:00

தமிழக முன்னாள் சபாநாயகரும், அதிமுக முன்னாள் அவைத்தலைவரும், சிறந்த தமிழ்ப்பேச்சாளருமான திரு.கா.காளிமுத்து இன்று அதிகாலை மரணம்டைந்தார். திராவிட இயக்கங்களுக்கு இது ஈடு செய்ய முடியாத இழப்பு. அன்னாரின் குடும்பத்தாருக்கு எனது ஆழ்ந்த இரங்கல்கள்.

இதுகுறித்த தட்ஸ் தமிழ்.காம் செய்தி
http://thatstamil.oneindia.in/news/2006/11/08/kalimuthu.html

தமிழகம்''50

2006-11-01T09:45:00.000+04:00
இன்றோடு ஐம்பது ஆண்டுகளாகிறது. தமிழகம் மொழிவாரி மாகாணமாகப் பிரிக்கப்பட்டு. நிலவியல் அடிப்படையில் சில நகரங்களை அண்டை மாநிலங்களிடம் இழந்த போதிலும்பெரும்பாலான பகுதிகளை தன்னிடமே வைத்திருக்கிறது. அதற்காக உழைத்த அத்துணை பெரியோர்களையும் நன்றியோடு இந்த தருணத்தில் எண்ணிப்பார்க்கிறேன்.

மொழிவழி மாகாணங்கள் அமைந்தது மிக எதார்த்தமானது. தேவையுமானது.
இந்தியா என்பது ஒற்றைத் தேசமல்ல. அது தேசங்களின் தேசம். வேறுபட்ட அதே சமயம் தனித்துவமிக்க தேசங்களை உள்ளடக்கியிருக்கும் ஒரு துணை கண்டம். அதனால்தான் வேற்றுமையில் ஒற்றுமை என்பதே நம் கூட்டமைப்பின் அடிப்படையாக கொண்டிருக்கிறோம்.

இந்திய தேசியம் ஒற்றைத்தன்மை உடையது என்று நாம் சொல்லுவோமாயின் அது நம்மை நாமே ஏமாற்றிக்கொள்வதேயாகும்.
பல தேசியங்களை கொண்ட பன்மைத் தன்மை வாய்ந்தது.
இந்தியாவின் வேறு எந்த மாநிலங்களையும் விட தமிழகத்தில் இந்த ஒற்றைத் தன்மையை திணித்துவிட முயற்சிகள் நடந்து கொண்டே வருகின்றது. அதற்கான எதிர்ப்புகளும் தொடர்ந்து பதிவு செய்யப்பட்டு வருகின்றது.

இன உணர்வு என்பது சமூகத்தில் மிக முக்கியமான பங்கை வகிக்கிறது. அந்த வகையில் மற்ற மாநிலங்களை பார்க்கையில் மிகவும் பெருமையாக இருக்கிறது. நமது நிலையை நோக்கும் போது அது நெருடலாகவே இருக்கிறது. இந்தியாவில் இருக்கும் ஒவ்வொரு மாநிலமும் மாநிலம் சார்ந்த தேசிய உணர்வுகளை கொண்டிருக்கிறது. அவை அங்கீகரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. நம்மைச் சுற்றியிருக்கும் மாநிலங்களை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். கர்நாடகா, ஆந்திரா, கேரளா, மகாராஷ்டிரம் அவர்களிடம் தம் மொழி சார்ந்த, நிலம் சார்ந்த தேசிய உணர்வு மிகுந்திருக்கிறது.

ஆனால் அதே உணர்வை தமிழகத்தில் கொண்டிருந்தால்???

உங்கள் பெயர்??

பிரிவினைவாதி!

ஏனிந்த நிலமை. தனக்கென தனிக்கொடியை வைத்திருக்கும் கர்நாடகத்தினரை யாரும் பிரிவினைவாதிகள் என்று சொல்வதில்லை. இந்திய தேசியத்தைவிட கர்நாடக தேசியத்தை அவன் பெரிதாக அடையாளப்படுத்திக்கொள்ளும் போதும் எந்த கேள்வியும் கேட்பதில்லை. அவன் தன்னை கர்நாடகத்தானாகவே அடையாளப்படுத்துகிறான். கர்நாடகத்தானகவே இருக்கிறான். எந்த மத, சாதியினராக இருந்தாலும் அவனிடம் கர்நாடக தேசிய உனர்வே மேலோங்கி இருக்கிறது. தன்னை முதலில் கர்நாடகனாகவும் பிறகே இந்தியனாக அவன் உணர்கிறான். தன்னை இந்தியனாக உணர்திருந்தால் ஒரு சொட்டு தண்ணீர் கூட தமிழகத்திற்கு கொடுக்கக்கூடாது என்று சொல்லியிருப்பானா?

சொன்ன போதும் அவனை பிரிவினை வாதி என்று எவனும் சொல்லவில்லை என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

ஆனால் தமிழகத்தில் மட்டும் தமிழனாக அல்லாமல் இந்தியனாக இருக்க வேண்டும். தமிழகத்தின் மீதுமட்டும் ஏனிந்த திணிப்பு. மற்ற மாநிலங்களைப் போலத்தான இந்தியாவில் இணைந்திருக்கிறது. தேசிய உணர்வை அளக்க ஏன் இந்த வேறுபட்ட அளவீடுகள். தமிழனின் தேசிய உணர்வு மட்டும் ஏன் சோதனைகளுக்குட்படுத்தப்ப்டுகிறது. ஏன் இந்த சமத்துவமற்ற நிலை. சிந்தித்துப்பார்க்க வேண்டும். இங்கிருந்து கொண்டே நம் உணர்வுகளை அடையாளங்களை, பண்பாட்டை சிதைப்பவர்களை அடையாளங்கண்டு,
அவர்களின் ஆதிக்கத்தையும், அதிகாரத்தையும் தகர்க்க வேண்டும்.

வாழ்க தமிழ்!! வாழ்க தமிழ்நாடு!!

Link: Siva murugan blog :நிகழ்வுகள்: தமிழ்நாட்டுக்கு வயது 50

சிதம்பர ரகசியம்

2006-07-19T20:53:00.000+04:00
*கோயில் எப்படி ''Private Property'' ஆகும்.??

கோயிஞ்சாமித்தனமா கேள்வி எல்லாம் கேட்கப்புடாது.
ஆண்டவனே அவங்களோட ''Private Property''யாத்தான் இருந்திருக்கிறார்.

இது புரியாம தீடிர்னு இப்படி குதிச்சா என்ன பண்றது. ஏதோ ஆறுமுகம் புண்ணியத்தில சிவனும் இப்ப லைம்லைட்ல வந்துவிட்டார். ஆனா இந்த கூத்துகளை எல்லாம் அவரின் திருவிளையாடலில் ஒன்றாகவேப் பார்க்கிறேன். சிவனின் இருப்பை தமிழகத்தில் யாரும் மறுதலித்து பேச முடியாது. மரபு ரீதியாக, இறையியல் நம்பிக்கை ரீதியாக, வரலாறு ரீதியாக என்று எந்த வகையில் பார்த்தாலும் தொடர்புடையவன். வெல்ல முடியதாததால் அவனும் அவனது தத்துவமும் உட்செரிக்கப்பட்வை. ஆரியமய(மா)க்கப்பட்டவன்.

ஆனால் அவன் சிவன் ஒரு தமிழன். நாகன். திராவிடன். எப்படி என்னான்னு சந்தேகம் வந்தா தமிழ்க்கடவுள் முருகனுக்கு அப்பனவன். கூடுதல் அத்தாட்சிக்காகத்தான் இதைச் சொன்னேன்.முருகன் அவன் பிள்ளை இல்லைனு சொன்னீங்கனாலும் எனக்கு வசதிதான். மொத்த ஆரியம் & வகையறாக்களுக்கும் தமிழகத்திற்கும் தொடர்பு கிடையாதுனு எளிதா முடிச்சுகிடலாம்.

ஓடியாங்க ஓடியாங்க.

என்னை மொத்துவதற்கு. இறைவன் எங்கும் இருப்பவன். மொழி இன நில எல்லைகளை கடந்தவன் என ஒரு ஆன்மீகச் சொற்பொழிவும் நிகழ்த்திவிட்டுப் போங்கள். எல்லோரும் காதுகுளிர கேட்டு பக்திப் பரவசபிரவாகம் எடுக்கலாம். சரின்னு திருந்தி கோயிலுக்கு போறேன்னு சொன்னா மட்டும் உன் மனசுல அவன் இருக்கான் அங்கேயே கும்பிட்டுக்கனு சொல்லுவீங்க. ஆயிரமாண்டுகளாய் பக்திரசத்தில் நனைந்து கொண்டிருக்கிறோம். இன்னொரு முறை கேட்பதால் குடி மூழ்கிப்போய்விடப்போவதில்லை.

''சே சே இந்த இந்துமத விரோதிகளே இப்படித்தான்..''

கேள்வி எதுவும் கேட்டுவிட்டால் அவன் இந்து மத விரோதியாகிவிடுவான். உனக்கு நம்பிக்கை இல்லை என்றால் ஒதுங்கிப் போக வேண்டியதுதானே? ஏன் மூக்கை நுழைக்கிறாய் என்று வியாக்கானங்கள் வேறு. என் மீது திணிக்கப்பட்டிருப்பதை நான் தான் கேட்கமுடியும். கடவுள் உண்டு. நீ நம்பிக்கை வைத்திருப்பவனே உன் இறைவன். ஆனால் அவன் மீது உனக்கெந்த உரிமையும் இல்ல. அவன் வேதங்களுக்கு கட்டுப்பட்டவன், வேதங்களைச் சொல்லும் எங்களுக்கு கட்டுப்பட்டவன் என்று சொல்பவனுக்கு பேர் இங்கு புனிதன்கள். மனம் புண்பட வேண்டுமென்றால் இந்த அவலத்தை கண்டுதான் புண்பட வேண்டும்.

ஆண்டவனும் சரி அவன் மொழியும் சரி அவர்களிடத்தில் சிறைப்பட்டு கிடக்கிறது. இதற்கெல்லாம் வருந்தாது மறத்துப்போயிருக்கும் மனிதர்களுக்கு கடவுள் இல்லை என்று சொன்னால் மட்டும் மனம் ரணப்பட்டு போகிறதாம். போகட்டுமே! அடிமைகளுக்கு இதனால் என்ன குறைச்சல் வந்துவிடுகிறது.

மக்களை அவர்கள் நம்பிக்கைகள் கொண்டே அடிமைத்தனம் செய்திருக்கிறான். தன் அதிகாரத்தை நிறுவுவதற்கு ஆயுதமாக மக்களின் இறை நம்பிக்கைகளையே பிரயோகிக்கிறான் அவனுடைய சம்பிரதாயங்கள் என்னும் ச(க)தி பூசி. அதை உடைக்க வேண்டுமானால் அந்த ஆயுதத்தை முதலில் பிடுங்கி எறிய வேண்டும்.ஈரோட்டுக்கிழவன் செய்ததும் அதைத்தான்

ஆனால் நாமெல்லாம் அவர்களிடத்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது நிறைய இருக்கிறது. குறிப்பாக அரசு அதிகாரம். இந்த பாடத்தை நிச்சயம் அவர்களிடமிருந்து பயின்றே ஆக வேண்டும். நாட்டுக்கரசன் வேந்தன். வேந்தனுக்கரசன் இறைவன். இறைவன் இவர்களளின் சிறைப்பறவை.
அரசன், அவன்குடி மக்கள் எல்லாம் சிறைப்பறவைகள். சுருக்கமா சொன்னா அடிமைகள். ஆனால் நேரடியாக எந்தத் தொடர்பும் இருக்காது. ஆனால் இதை எப்படிச் சாதித்தான். நம் நம்பிக்கைகள் பெயரலேயே. நிறுவனப்படுத்தப்பட்ட அதிகாரத்தின் மூலம் எதையும் செய்யலாம். அது சட்டப்படியானதாகி விடுகிறது. நீதி ஒன்றுதான். அநியாயங்கள் எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் செய். ஆனால் சட்டப்படி செய். தண்டனை கிடையாது.மறைந்திருக்கும் மாய நூலினால் நம்மை கட்டி வைத்திருப்பான்.

அரசன் தம்மை ஆண்டு கொண்டிருப்பதாக மக்கள் நினைத்திருக்க அரசனை அந்தணன் ஆண்டு கொண்டிருக்கும் அவலம் மறைக்கப்பட்டிருக்கும். அவனது தேவைகள் ஆண்டவன் பெயரால் அரசுச் சட்டங்களாகப்பட்டன. மக்களுக்கெதிராக இருப்பினும் போராட முடியாது. ஏனென்றால் நீங்கள் சட்டத்தை மீறுகிறவராகிவிடுகிறீர்கள். தண்டனைக்குரியவராகி விடுவீர்கள். அத்தனையும் முறைப்படி நிகழும். சட்டம் என்பதும் விதிகள் என்பதும் மக்களுக்கானதாக இருப்ப்பதற்குபதில் ஒரு குழுவின் விருப்புகளின் பால் அமைந்ததுவிட்டது.

இவர்களுக்குள் மறைந்திருக்கும் நியாய உணர்வு வ்வப்போது வெளிவரும். சமீபத்திய உதாரணம் தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் மீது பெருக்கெடுத்து வரும் பார்ப்பனியத்தின் கரிசனம்.பாய்ந்தோடிவரும் பாச உணர்ச்சி. பிற்படுத்தப்பட்டவர்களால் தாழ்த்தப்பட்டோருக்கு இழைக்கப்பட்ட வன்கொடுமைகளை மறக்கவியலாகாது. ஆனால் இதினல் பார்ப்பனியத்தின் பங்கை மறைத்துவிட்டு பேசமுடியாது. பிற்படுத்தபட்ட, தாழ்த்தப்பட்ட இனங்கள் என்பவைகளே வர்ணாசிரமத்தின் விளைபொருட்கள்தானே. அடுக்குமுறை சொல்லும் தத்துவ விச விதையை எடுத்தெறியாமல் களைகளை மட்டும் களைந்து என்ன பயன். விச விதைகள்தான் களைகளை நீக்குவதற்கு உதவுவதாக வேடங்கட்டிக் கொண்டு வருகிறது.

ஒரு பழமொழி உண்டு.

யோக்கியர் வர்றார். செம்பை எடுத்து உள்ளே வை என்று.

நேர்மையையும், நியாயத்தையும் தர்மத்தையும் பற்றி பேச இந்த சகுனிகளுக்கு என்ன உரிமை இருக்கிறது. மக்களின் பொதுக்குரல் என்பதையே தன எண்ணத்தின் பிரதிவடிவங்களாக இருக்கவேண்டும் என்று நினைப்பவர்களுக்கு .

சிதம்பரம் கோயிலில் நடைபெற்றது ஒன்றும் ஆச்சர்யம் அளிக்கவில்லை. இவ்வளவு நாள் வாய்மூடி இருந்த சமூகம் இன்று கேள்வி கேட்பதை பற்றி யோசிக்க ஆரம்பித்திருக்கிறது.
**
அப்புறம் ''சட்டப்படி''

இந்த வார்த்தைகளின் பின்னிருக்கும் அரசியலைத் தெளிவாக புரிந்து கொள்ளவேண்டும்.

இந்திய சுதந்திரப்போராட்டத்தில் அவர்கள் முழுமூச்சாக இறங்கக்காரணமும் இந்திய மக்களின் மீது தங்களது அதிகாரத்தைச் செலுத்த சட்டப்படியான உரிமத்தைப் பெற வேண்டும் என்ன ஆவல் என்பதை மறுக்கமுடியாது. தங்களது அதிகாரத்தை ஒரு திரண்ட நிலப்பரப்பின் மீது செலுத்த வாய்ப்பு வரவிருப்பதை உணர்ந்தபோது அதற்காக அவர்கள் உழைத்தது எதார்த்தமானது. சுதந்திரத்தின் பெயரால் கிடைக்கவிருக்கும் அந்த அதிகாரத்தின் மூலம் தங்களது தேவைகளை, சட்டங்களாகிவிட்டால் எந்த நாளும் கவலை இல்லை. ஏனென்றால் அதை எதிர்ப்பவன் அரசியல் சட்டத்தை எதிர்ப்பவனாகிவிடுவான் அல்லவா. ஆனால் என்ன செய்ய அவர்களின் துர் அதிர்ஷ்டம் அம்பேத்கார் என்னும் வடிவில். அம்பேத்கார் இல்லாவிட்டால் இந்தியச் சட்டம் என்பது மனுதர்ம சட்டமாகாத்தான் ஆகியிருக்கும். இவர்களின் அயோக்கியத்தனங்கள் எல்லாம் சுதந்திரப்போராட்ட ஜமுக்காளத்தால் போர்த்தப்பட்டன. இந்த உண்மைகளை உணர்ந்து எதிர்த்தவர்களுக்கு சுதந்திர போராட்டத்தின் எதிரிகள், அந்நிய அரசின் நாட்டின் கைக்கூலிகள் என்று முத்திரை குத்தப்பட்டது. அதே அரசாங்கத்தின் எல்லா சுகங்களையும் பெரும்பகுதி இவர்கள் அனுபவித்ததும் மட்டும் மறைக்கப்பட்டது. அதே உத்திதான் இன்று இவர்கள் எல்லாம் தேசபக்த புனிதர்களாகவும் இவர்களின் அதிகார அரசியலை எதிர்ப்பவர்கள் எல்லாம் தேசவிரோதிகள் என்று பட்டம் கட்டப்டுவதைப் போல.

நீதிமன்றங்கள்...

மன்னுச்சுக்குங்க! அது மனுநீதிமன்றங்களாத்தான் இருக்கு.

ஏதோ பிற்படுத்தப்பட்டவனும் தாழ்த்தப்பட்டவனும் வந்தால் சாதிப்பாசத்தில் நீதியை வழுவ விட்டுவிடுவார்களாம். இவர்கள்தான் எல்லாவற்றையும் காக்க வந்திருப்பவர்கள். சுப்பனும் குப்பனும் நீதிகேட்டு வந்தால் இறுகிய மனதோடும் கடுமையாக நீதியை நிலைநாட்டும் இந்த கோமகன்கள் ஜெயலலிதா, வேணுகோபால் போன்றவர்களுக்கு மனசாட்சிப்படி பரிகாரம் தேடிக்கொள்ளுங்கள் இளகிய மனதோடு பிரசாதம் வழங்குவது எல்லாம் எந்த பாசவகையில் வருகிறது என்பதை நாமேதான் புரிஞ்சுக்கணும்.
இருக்கிறவனுக்கொரு நீதி இல்லாதவனுக்கொரு நீதின்னு பல்லிளிச்ச பின்னாடி என்ன மரியாதை வேண்டி கிடக்கு.

பார்ப்பனியம் மறைந்துவிடவில்லை. இழந்த வலுவை மீட்க முன்னைவிட வீரியமாக இயங்குகிறது. குறிப்பாக அரசு அதிகார இயந்திரத்தில்.

''சிதம்பர ரகசியம் = பார்ப்பனியத்தை அழியாது காப்பதே''

அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகராகலாம்

2006-05-16T12:16:00.000+04:00
வாழ்த்துகள் கலைஞர்....

அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகராகலாம் என்று ஆணை பிறப்பித்தமைக்காக நன்றிகளும் வாழ்த்துகளும்....

என் பார்வையில் 2006 தேர்தல் முடிவுகள் - 1

2006-05-15T13:09:00.000+04:00
தேர் நிலைக்கு வந்திருக்கிறது. மத்திய நிதி அமைச்சர் ப.சிதம்பரம் சொன்னதுபோல் போட்டி கடுமையாக இருந்தாலும் முடிவு தெளிவாகவே வந்திருக்கிறது. தமிழக அரசியல் அடுத்தகட்ட பரிணாமத்தில் வந்திருக்கிறது. கடந்த நூறாண்டுகால வரலாற்றில் தமிழக மக்கள் பல்வேறு வித்தியாசமான அரசியல் தீர்ப்புகளைத் தந்திருக்கிறார்கள். அந்த வரிசையில் மிகஅற்புதமான ஒரு தீர்ப்பாக இதைப் பார்க்கிறேன். தனிக்கட்சி ஆட்சி என்ற நிலையிலிருந்து கூட்டணி தயவிலான ஆட்சி என்று மாறியிருக்கிறது.

தேர்தல் முடிவுகளை கொஞ்சம் நிதானமாக ஆராயாலாம் எனும் பேராவல் எனக்குள் எழுந்திருப்பதாலே இந்தப்பதிவு..

அதனால் கொஞ்சம் பழையவைகளைப்பற்றி பேசிவிட்டு பிறகு இந்த தேர்தல் ஏற்படுத்தி இருக்கும் தாக்கத்தைப் பற்றியும்பேசலாம் என்று எண்ணி இருக்கிறேன்.

தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்தை நடத்தியதின் காரணமாக காங்கிரஸ் ஆரம்பத்தில் தமிழகத்தில் வலுவாக இருந்ததும், திரு.காமராஜர் போன்றதொரு மக்கள்தலைவர் ஆட்சி செய்ததன் பயனாக சுதந்திரத்திற்கு பிறகான முதல் 20ஆண்டுகள் அதிகாரத்தில் இருந்தது. காங்கிரஸிற்கு வலுவான மாற்று இல்லை என்று எக்களித்து கொண்டிருந்த வேளையில் பேரறிஞர் அண்ணாத்துரை தலைமையில் பெரும்பான்மை பலத்தோடு திமுக ஆட்சியை கைப்பற்றியது. காங்கிரஸ் தனக்கேற்பட்ட தோல்வியிலிருந்து பாடம் பயின்று இழந்ததை ஆட்சி அதிகாரத்தை மீட்டெடுப்பதற்கு பதிலாக இலகுவான கூட்டணிச் சவாரியை தேர்ந்தெடுதது. திமுகவிலிருந்து எம்ஜிஆர் பிரிய மக்களின் விருப்பமும் தேர்வும் திமுக, எம்ஜிஆர் என மாறியது. மாநிலத்தில் காங்கிரஸின் ஆளுமையும் தகர்ந்து போனது. ஆனால் தங்களுக்கிருந்த குறிப்பிடத்தக்க அளவிலான பாரம்பரிய மக்கள் செல்வாக்கை மிகச்சரியாக பயன்படுத்தி கூட்டணிகள் அமைத்து சவாரி செய்தனர். மத்தியில் ஆட்சியில் இருந்தாலே போதும் என்ற மனோபாவமும், காமராஜருக்கு பின் சுயபுத்தி உள்ளவர் எவரும் தமிழக காங்கிரஸிற்கு வாய்க்காமலே போனதாலும் மத்தியில் அரசாண்டால் போதும் என்று தேசியப்பற்றை வளர்த்துக் கொண்டார்கள்.

இந்திய தேசியத்தில் ஒன்றினைந்திருந்தாலும் தொடக்கத்திலிருந்தே தமிழகம் அதற்குரிய மரியாதையையோ, அங்கீகாரத்தையோ பெறவில்லை.மாற்றந்தாய் மனப்பான்மையுடனே நடத்தப்பட்டிருக்கிறது. அதற்குரிய கடுமையான எதிர்வினைகளை தமிழகம் பதிவு செய்திருந்த போதிலும் முற்றிலுமாக எதிர்த்துவிட முடியவில்லை. தேர்தல் அரசியலில் அது முடியாது என்பதும் எதார்த்தமான உண்மை. யாராக இருப்பினும் ஜனநாயக ரீதியில் தேர்தல் அரசியலில் பங்கு பெறும் போது விரும்பியோ விரும்பாமலே சிலவகையான சமரசங்களைச் செய்ய வேண்டியதாயிருக்கிறது. தேர்தல் அரசியல் என்பது இருமுனைக் கத்தி. குறிப்பாக கொள்கை சமரசங்களுக்கு வெற்றியை பரிசாக தரும் விநோத கத்தி.

திமுகவிலிருந்து எம்ஜிஆர் பிரிந்திருந்த பின்பு மக்களுக்கான அரசியல், அவர்கள் பிரச்சனைகள் அதற்குண்டான தீர்வுகள் என்னும் தளத்தை விட்டு தனிமனித ஆதரவு/எதிர்ப்பு அரசியலாக உருமாறிவிட்டது. இதன் பலன் தனிநபர்களுக்கு. இழப்பு மக்களுக்கு! தொடர்ந்து பலகாலமாக ஏமாற்றமடைந்த மக்கள், தங்களுக்கு நேர்ந்த இழப்புகளை உணரத் துவங்கிய போதுதான் மாற்று இயக்கங்களுக்கான விதை தூவப்பட்டது. தாங்கள் வஞ்சிக்கபடுகிறோம் என்பதை பலர் மிகத்தாமதமாகவே உணர்ந்து கொள்ள ஆரம்பித்தார்கள். அதைத் தீவிரமாக எதிர்க்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும் புரிந்தது. அதைப் பெற அவர்களுக்கு அரசியல் அதிகாரம் என்பதும் மிக அத்தியாவசியத் தேவையாக இருக்கிறதென்பதையும் தெரிந்து கொள்கிறார்கள். இன்றைய அரசு அதிகாரச் சமூக அமைப்பில் ஒரு அரசியல் சக்தியாக, அதிகார சக்தியாக உருவெடுக்காமல் தங்களுக்குத் தேவையான எந்த வித மாற்றங்களையும் ஏற்படுத்திவிட முடியாது என்பதை புரிந்து கொண்டு அரசியல் தடத்தில் கால்பதிக்க முனைகிறார்கள். பல்வேறு போராட்டங்கள், அடக்குமுறைகளுக்காட்படுதல், இழப்புகள், தோல்விகளுக்கு பின்னரே அவர்களால் கால்பதிக்கவே முடிகிறது. அரசியல் சக்தியாக உருவெடுத்த பின்பும் ஆனால் அவ்வளவு எளிதாக அவர்களால் மாற்றத்தை ஏற்படுத்திவிட முடிவதில்லை. அதற்கும் பல இன்னல்கள் வருகிறது தேர்தல் அரசியலினால். ஆனால் விந்தை அதிகாரம் பெற தேர்தல் அரசியலைத் தவிர வேறு வழியும் இல்லை.
**

தொடரும்

அதிகார உரையாடல்களை உடைப்போம்

2006-04-21T21:19:00.000+04:00
அரசு என்பது துப்பாக்கிகளினால் நிலைநிறுத்தப்படவில்லை, வார்த்தைகளினால் ஆன பிரதிகளினால். உலகில் காலகாலமாக அதிகாரமும் அடக்குமுறையும் நிகழ்ந்துகொண்டே வருகிறது. இதில் கவனிக்க வேண்டியது அடக்குமுறையை நிகழ்த்தும் சமூகம் எண்ணிக்கையளவில் மிகக்குறைவானதாக இருப்பதும் அடக்குமுறைக்கு உட்படும் சமூகம் பெரியதாக இருப்பதும். எப்படி இது சாத்தியமாயிற்று. அதன் விடைதான் முதல்வரிகளில்.

நமக்குள் மூன்றுவிதமான சமூக அமைப்புகளை நாம் காணலாம். முதலாவது அடக்குமுறைக்கு உட்படும் அடிமை சமூகம், இரண்டாவது அடக்கும் அதிகார சமூகம், மூன்றாவது தரகு சமூகம்.

வரலாறு என்பது ஒரு சமூகத்தை பற்றிய செய்தியாக, ஆவணமாக, செல்வமாக உணரப்படுகிறது. இதன் மீதான நம்பிக்கைகளே அடுத்தடுத்த தலைமுறைகளை வழிநடத்திச் செல்கிறது. வரலாறுகள் உண்மைகள் என்று பெருவாரியாக நம்பப்படுகிறது. ஆனால் உள்தேடி பயணிக்கும் போது அது அவ்வாறாக இருப்பதில்லை என்பதுதான் நடைமுறை எதார்த்தம்.

தனக்கான உரையாடல்களை கட்டமைப்பதே வரலாறு என்றாகியிருக்கிறது. அதனால் ஒவ்வொரு இனத்திற்கும் தங்களுக்கான உரையாடல்களை கட்டமைப்பதே உண்மையான யுத்தக்களமாக இருக்கிறது. இங்குதான் அதிகார, ஆதிக்க சமூகம் தன் கோரக்கரங்களை நுழைக்கிறது. அந்தந்த மண்ணுக்குரிய பெருவாரியான மக்களின் உரையாடலை அறவே அழித்தொழித்து தனது ஆதிக்க உரையாடலை திணிக்கிறது. அதை அங்கு வாழும் அனைத்து சமூகங்களுக்கும் பொதுவானதாக கற்பிக்கிறது. இப்படி கற்பிக்கப்பட்டவையே இயற்கையானது என பெரும்பான்மையான மக்கள் கூட்டத்தின் நம்ப வைத்து அவர்களை மனரீதியாகவே அடிமைதனத்தை ஏற்கச் செய்கிறது. தாங்கள் அடிமைகள், ஆதிக்க சமூகத்தினருக்கு அடங்கிப்போவதே தனக்கு விதிக்கப்பட்ட விதி, அதை ஏற்றுக்கொண்டு வாழ்வதே ஒரே வழி என்று அவர்களை மனரீதியாகவே அடிமை பட வைக்கிறது. இந்த கருத்துருவாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதில் வெற்றி பெறும் போது அவர்களால் எதிர்ப்புகளற்ற அதிகார சமூகத்தை மிக எளிதாக கட்டமைக்க முடிகிறது. இவ்வாறு ஏற்படுத்திய கருத்துருவாக்கத்தை பாதுகாக்க எண்ணற்ற புராணக் கதைகள், நீதி சம்பவங்கள், இலக்கியங்கள் எனத் தொடர்ச்சியாக அதை வலுவூட்டி வருகிறது. பெண்ணடிமைத்தனமும் இதே முறையில்தான் இயங்குகிறது.

எனவே எந்த வகையான விடுதலை என்பதும் நமக்கான மொழியை, உரையாடலை உருவாக்குவதில்தான் இருக்கிறது. மொழி என்பது எந்த அளவிற்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்பது இதிலிருந்து விளங்கும். அடிமை கொள்ள நினைப்பவன் முதலில் தாக்குவது மொழியாகத்தான் இருக்கும். மொழியை சிதைத்தால் அந்த இனத்தை சிதைக்கலாம்.

இந்தியாவின் வரலாறும் இப்படித்தான் எழுதப்பட்டிருக்கிறது. அதிகார சமூகத்தின் உரையாடல்களே பொதுவானதாகி இருக்கிறது. பெரும்பான்மையினரது குரல்கள் நசித்தொழிக்கபட்டிருக்கின்றன. மனிதனை பிறப்பின் ரீதியாக பாகுபடுத்தியிருக்கிறது, அந்த பாகுபாட்டை புராண இதிகாசங்கள், நீதி நூல்கள் தொடர்ச்சியாக ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளாய் பேணிக்காத்து வந்திருக்கிறது. தங்களை அறியாமலே மக்களும் அந்த கருத்துருவாக்கங்களை ஏற்று வாழ்கிறார்கள்.

இன்றைய பல நிகழ்வுகளுக்கு இந்த கூற்றுகளோடு தொடர்பு இருக்கிறது.

ஆமாம்.

இந்தியாவை எடுத்து கொள்ளுங்கள். கிராமங்கள் நிறைந்த நாடு, விவாசாயதை ஜீவாதராமாக கொண்ட நாடு. ஆனால் இந்தியாவாக பிரதிநிதுதுவப்படுத்துவது வேறோன்று. போலியானது. இது அனைத்து தளங்களிலும் நிகழ்கிறது. மக்களின் மரபு, பண்பாடு, வாழ்வியல் முறை, கலாச்சாரம், மொழி, என் அனைத்திலும் பெரும்பான்மை சமூகத்தின் குரல்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டு அதிகார சமூகத்தின் குரல்கள் திணிக்கப்பட்டு பொதுச்சமூகத்தின் குரலாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.

நமது மண், அது சார்ந்த விசயங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தாமல், தொடர்ந்து ஒவ்வாத ஒன்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தி வருகிறோம். எல்லாத் துறைகளிலலும் நமது சுயத்தன்மை இழந்து முகமற்று நடமாடுகிறோம். அது பற்றிய பிரக்ஞைகூட இல்லாமலே தலைமுறை தலைமுறையாக வாழப்பழகியும் விட்டோம். நமது சுயம் என்னவென்பதே மறந்து போகும் அளவிற்கு நம்மீது திணித்தல்கள் வெற்றிகரமாக நடத்தப்பட்டுவிட்டன.

காலணி ஆதிக்கத்தில் இருந்து பெரும்போராட்டம் நடத்தி விடுதலை பெற்றோம் என்று கூறிக்கொள்கிறோம். ஆனால் இன்று நவீன காலணியாதிக்கத்தை எந்த வித எதிர்ப்பும் இன்றி ஏற்றுக் கொண்டுவிட்டோம்.

இன்றைய நவகாலணியாதிக்கம் பொருளாதார ஏற்றம் என்னும் பெயரில் உள்நுழைகிறது. திறந்த வெளி வணிகம் என்னும் பெயரில் நமக்கு உரிமையான நமது வளங்கள் நமக்கே விற்கப்படுகின்றன. அதுவும் அபரிமிதமான லாபத்தில்.

இந்த சுரண்டலுக்கு தரகு சமூகம் துணை போகின்றது. இந்த நாட்டு மக்களின் நலன்களை புறந்தள்ளி ஒரு குறிப்பிட்ட வர்க்கத்தின் நலனுக்காக உழைக்கும் இந்த கூட்டம்தான் இன்று வேகமாக முன்னேறி இருக்கிறது. எல்லாத் துறைகளிலும் தனது மேலாண்மையை வலுவாக நிறுவியுள்ளது. இன்றைய அதிகாரத்தின் மொழி இந்த தரகு சமூகத்தின் மொழியாக இருக்கிறது. இவை மிகத் தெளிவாக பொருளாதார நலன்களை முன்னுறித்தி இயங்குகின்றனர். ஆனால் இந்த வளர்ச்சி பலரை, குறிப்பாக சக மனிதனின் பொருளாதாரத்தை நசுக்கியதால் வருவது என்பதை மறந்து விடுகின்றனர். மறைத்து விடுகின்றனர். பயனடைபவர்களை மட்டும் வெளிச்சப்புள்ளிக்கு கொண்டு வரும் இவர்கள் அதன் பின்னால் இருண்டு கிடக்கும் நிகழ்வுகளை புறக்கணிக்கிறார்கள். நிராகரிக்கிறார்கள்

இந்த அடக்குமுறையை மிக வீரியமாக அரசுகளின் வாயிலாகவும், நீதிமன்றங்கள் வாயிலாகவும், அச்சு, மின் ஊடகங்கள் வாயிலாகவும் செய்து வருகின்றனர். இன்று அரசாங்கங்களும் ஊடகங்களும் யாரும் இந்த மக்களை, மக்களின் நலன்களை பிரதிநிதுத்துவப்படுத்துவதாக இயங்கவில்லை. தொழில் முதலைகளின் பிரதிநிதிகளாகவே இயங்குகின்றனர். இந்த அடக்குமுறையை எதிர்ப்பவர்களையே ஒருவருக்கொருவர் எதிராக நிறுத்தும் உத்திகளை மிக நுணுக்கமாக கையாள்கிறது.

அடக்குமுறைக்குள்ளானவர்கள் குரல்கள் நசுக்கப்பட்டு அவை இந்த பொதுச் சமுதாய அமைப்பின் நலனுக்கு உகந்ததல்ல என்று நிறுவும் முயற்ச்சியின் வாயிலாக, அந்த குரல்களை சமுக நலனுக்கெதிரான குரல்களாக திரிப்பதிலும், முனைப்போடு செயல்படுவதோடு மட்டுமன்றி அவற்றை பொதுக்கருத்தாக்கி உண்மையென நம்ப வைக்கும் அதிகார அடக்குமுறையையும் தொடர்ந்து செய்து வருகிறார்கள். அதுதான் அடக்குமுறைக்குட்பட்ட மக்களின் அவலங்கள் பொதுவில் தெரிய வரும் போது நம்ப முடியாததாக ஏற்க முடியாததாக இருக்கிறது.

இந்த தரகு சமூகத்தின் அதிகார கருத்துருவாக்கம்தான் இட ஒதுக்கீடு போன்ற சமூக முன்னேற்ற நடவடிக்களை எதிர்க்க வைத்திருக்கிறது.

ஆகையால் இந்த அதிகார கருத்துருவாக்கத்தை உடைத்து, பெரும்பான்மை மக்களின் கருத்துருவாக்கத்தை நிலைபெறச்செய்ய இன்னும் அதிகமாக போராட வேண்டும். இந்த போராட்டம் கால எல்லைகளற்று மாற்று உரையாடலை உருவாக்கி நிலை பெறச்செய்யும் வரை தொடர வேண்டும். இடையிடையே ஏற்படும் தற்காலிகத் தொய்வுகளால் சோர்வடையாது தொடர்ந்து செல்ல வேண்டும்.

தேர்தல் பிரசாரம்: பழ. நெடுமாறனுக்கு அனுமதி

2006-04-04T13:43:00.000+04:00
தமிழர் தேசிய இயக்கத் தலைவர் பழ. நெடுமாறன் சட்டசபைத் தேர்தலில் அரசியல் கட்சிகளுக்கு ஆதரவாக பிரசாரம் செய்ய சென்னை உயர்நீதிமன்றம் அனுமதித்துள்ளது.

தடை செய்யப்பட்ட இயக்கங்களை ஆதரித்துப் பேசியதாக கூறி பொடா சட்டத்தின் கீழ் கைது செய்யப்பட்டு ஒரு ஆண்டுக்கும் மேலாக சிறைவாசம் அனுபவித்தார் பழ. நெடுமாறன். பின்னர் அவரை சென்னை உயர்நீதிமன்றம் நிபந்தனை ஜாமீனில் விடுதலை செய்தது.

இந் நிலையில் பழ. நெடுமாறன் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் ஒரு மனுவைத் தாக்கல் செய்தார். அதில், வரும் சட்டசபைத் தேர்தலில் அரசியல் கட்சிகளை ஆதரித்துத் தேர்தல் பிரசாரம் செய்ய தான் விரும்புவதாகவும், இதற்கு வசதியாக தனக்கு விதிக்கப்பட்டுள்ள ஜாமீன் நபந்தனைகளை தளர்த்த வேண்டும் என்றும் கோரியிருந்தார்.

இந்த மனுவை விசாரித்த நீதிபதிகள் கற்பகவிநாயகம், ஏ.ஆர்.ராமலிங்கம் ஆகியோர் அடங்கிய பெஞ்ச், நெடுமாறனின் கோரிக்கையை ஏற்று அவரது ஜாமீன் நிபந்தனைகளை தளர்த்தி உத்தரவிட்டது.
இருப்பினும் தடை செய்யப்பட்ட இயக்கங்களை ஆதரித்துப் பேசவோ, பத்திரிக்கைகளுக்குப் பேட்டி அளிக்கவோ கூடாது என்று நீதிபதிகள் உத்தரவில் தெரிவித்துள்ளனர்.

நிபந்தனை தளர்த்தப்பட்டதையடுத்து திமுக கூட்டணிக்கு ஆதரவாக பழ.நெடுமாறன் பிரச்சாரம் செய்யவுள்ளார்.
**நன்றி- தட்ஸ்தமிழ்.காம்**

நாகம்மாள் மறைவு - எல்லாம் நன்மைக்கே

2006-04-03T23:44:00.000+04:00
தமிழகத்தில் பெரியாரும் அவரது தாக்கம் இன்னும் குறையாதிருப்பது பலருக்கு எரிச்சலைத் தருகிறது/தந்துகொண்டிருக்கிறதும். மனிதனின் இயற்கையான கடவுள் பக்தியைக்கூட இன்று தங்கள் சுயநல உணர்வுகளுக்காக உருமாற்றுதலும் நிகழ்ந்து கொண்டேதான் இருக்கிறது. பெரியாரைப் பற்றிய திரித்தல்களில் ஒன்று அவரது மனைவி இறந்த போது அவர் மகிழ்ந்தவர். அத்தகைய கீழான எண்ணம் கொண்டவர் என்று நிறுவ படாதபாடு படுகிறார்கள். நாகம்மையாரின் மறைவு பெரியாருக்கு எந்தவிதமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது என்பதையும் அவரரே பதிவு செய்திருக்கிறார். அதை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

நாகம்மையார் மறைந்த மூன்று நாட்கள் கழித்து ''குடிஅரசில்'' அவர் எழுதிய தலையங்கத்தின் சில பகுதிகள்..(14.5.33)

நாகம்மாள் மறைவு - எல்லாம் நன்மைக்கே..

''எனதருமைத் துணைவி, ஆருயிர்க் காதலி நாகம்மாள் 11.5.33 தேதி ஆவி நீத்தார். நாகாம்மாளை நான் வாழ்க்கைத் துணைவியாகக் கொண்டு இருந்தேனேயல்லாமல் நாகம்மாளுக்கு நான் வாழ்க்கைத் துணையாக இருந்தேனா என்பது எனக்கே ஞாபகத்திற்கு வரவில்லை...

நான் சுயநலவாழ்வில் 'மைனராய்', 'காலியாய்', 'சீமானாக', இருந்த காலத்திலும் பொதுநல வாழ்வில் ஈடுபட்டுத் தொண்டனாய் இருந்த காலத்திலும் எனக்கு வாழ்வின் துறையின் முற்போக்குக்கும் நாகாம்மாள் எவ்வளவோ ஆதாரமாய் இருந்தாள் என்பது மறுக்கமுடியாத காரியம். பெண்கள் சுதந்திர விஷயமாகவும் பெண்கள் பெருமை விஷயமாகவும் பிறத்தியாருக்கு நான் எவ்வளவு பேசுகிறேனோ போதிக்கின்றேனோ அதில் நூறில் ஒரு பங்கு வீதமாவது என்னருமை நாகம்மாள் விஷயத்தில் நான் நடந்து கொண்டிருந்தேன் என்று சொல்லிக்கொள்ள எனக்கு முழு யோக்கியதை இல்லை..

நாகம்மாள் உயிர் வாழ்ந்ததும், வாழ ஆசைப்பட்டதும் எனக்காகவே ஒழிய தனக்காக அல்ல என்பதை நான் ஒவ்வொரு வினாடியும் உணர்ந்தே வந்தேன். ஆகவே நாகம்மாள் மறைந்தது எனக்கு ஒரு அடிமை போயிற்றென்று சொல்லட்டுமா? இன்பம் போயிற்றென்று சொல்லட்டுமா? உணர்ச்சி போயிற்றென்று சொல்லட்டுமா? எதுவுமே விளங்கவில்லையே.

நாகம்மாளை அற்ப ஆயுளென்று யாரும் சொல்லிவிட முடியாது. அவருக்கு 48 வயது ஆனபோதிலும் அது இந்திய மக்களின் சராசரி வாழ்நாளாகிய 23.5 வயதிற்கு இரட்டிப்பென்றே சொல்ல வேண்டும். நாகம்மாள் செத்ததை ஒரு துக்க சம்பவமாகவும், ஒரு கஷ்ட சம்பவமாகவும் கருதாமல் அதை ஒரு மகிழ்ச்சியாகவும், லாபமாகவும் கருத வேண்டுமென்றே நான் ஆசைப்படுகிறேன்

''--- கடந்த 2,3 வருசங்களுக்கு முன்பிருந்தே நான் இனி இருக்கும் வாழ்நாள் முழுவதையும்( சங்கரச்சாரிகள் போல - ஆனால் அவ்வளவு ஆடம்பரத்துடன் பணவசூலுக்கல்ல) சஞ்சாரத்திலேயே, சுற்றுப்பயணத்திலேயே இருக்கவேண்டும் என்றும், நமக்கென்று ஒரு வீடோ அல்லது குறிப்பிட்ட இடத்தில் நிரந்திரவாசமோ இருப்பது கூடாதென்றூம் கருதி வந்ததுண்டு. அதற்கு வேறு எந்த தடையும் இருந்திருக்கவில்லை என்றாலும் நாகம்மாள் பெரிய தடையாய் இருந்தாள். இப்போது அந்தத் தடை இல்லாது போனது ஒரு மகிழ்ச்சிக்குரியக் காரியமாகும். ஆதலால் நாகம்மாள் முடிவு நமக்கு நன்மையே தருவதாகும்''
*
இதுதான் பெரியார்... வாழ்நாள் முழுவதும் மக்களுக்காகவே சிந்தித்த உண்மையான மகாத்மா.. தன் இழப்புகள் கூட மக்களுக்கான தன் பயணத்திற்கு ஒரு வசதி என்று நினைத்தவர் பெரியார். அதைத் திரிப்பவர்களெல்லாம் வக்கிரங்கள் பீடிக்கப்பட்ட மனநோயாளிகள். அவர்கள் முறையான சிகிச்சை பெற்று நலவாழ்வு வாழவேண்டும் என்பதே என் அவா
**நன்றி**
குடி அரசு 14.5.33
''ஈ.வெ.ரா. பெரியார் வாழ்வும் பணியும்''- என்.ராமகிருஷ்ணன்

கனவு மெய்ப்படவேண்டும்

2006-03-30T13:36:00.000+04:00

வாக்களிப்பீர்!! வெற்றி பெறச்செய்வீர்!!!

மதுரை - 1

2006-03-14T12:46:00.000+04:00

மதுரை

வடக்கு கோபுரம்

ஆயிரங்கால் மண்டபம்

பொற்றாமைரைக் குளம்

அமீரகத்தில் ''தை'' வெளியிட்டு விழா.

2006-03-06T23:20:00.000+04:00

துவக்கு இலக்கிய அமைப்பின் சார்பாக, அண்ணன் அறிவுமதி அவர்களால், தமிழுக்காகவும், தமிழர்களின் இலக்கியங்களை பதிவு செய்வதற்காக, தொடங்கப்பட்டிருக்கும் ''தை'' கவிதைக் காலாண்டிதழ் அமீரகத்தில் வெளியிடப்பட இருக்கிறது. அமீரகத்தில் உள்ள அனைத்து தமிழ் அமைப்புகளும் பங்கேற்க இந்த நிகழ்ச்சி வருகிற 09.03.2006 வியாழன் இரவு 8.00 மணி அளவில் கராமாவில் உள்ள சிவ்ஸ்டார் பவன் அரங்கில் நடைபெற இருக்கிறது.

அமீரகத் தமிழ்க் கவிஞர்கள் பேரவையின் தலைவர் திரு.அப்துல் கதீம் அவர்களின் தலைமையில் நடைபெற இருக்கிறது.

கவிதை ஆர்வலர்கள் அனைவரையும் இந்த விழாவிற்கு வருமாறு அன்போடு அழைக்கிறேன்.

''தை'' கவிதைக் காலாண்டிதழ் குறித்த அறிமுகம் நக்கீரன், கீற்று, வார்ப்பு ஆகிய இதழ்களில் ஏற்கனவே வந்திருக்கிறது. நண்பர்களின் பார்வைக்காக
http://www.nakkheeranbiweekly.com/ (இலக்கியம் நக்கீரன்)
http://www.keetru.com/literature/essays/thai.html
http://www.vaarppu.com/php/book_intro.php

மேலும் தொடர்புகளுக்கு:
இ.இசாக்: 050-3418943, நண்பன்:050-8497285, கவிமதி:050-5823764, முத்துகுமரன்:050-6243115, ந.தமிழன்பு:050-8802541

பீயள்ள வருகிறார் சுஜாதா

2006-03-03T13:20:00.000+04:00
தன்னையும் தலித் இலக்கியவாதியாக கருத வேண்டும் என்று கூறிய சுஜாதாவிற்கு எழுத்தாளர் அழகியபெரியவன் தலித்முரசில் எழுதி இருக்கும் கட்டுரை http://www.keetru.com/dalithmurasu/feb06/azhakiya_periyavan.html

அந்தமானைப் பாருங்கள் அழகு

2006-03-01T10:24:00.000+04:00

ஒரு கூட்டுக் கிளியாக

2006-02-23T01:20:00.000+04:00

நன்றி: திணமணி.காம்

சேரனின் முத்தையாவும் என் முத்துவும்:

2006-02-18T19:00:00.000+04:00

இந்த பதிவு என் அம்மா அப்பாவிற்காக.......

நச்சுப் புகைகளுக்கு மத்தியில் சுத்தமான காற்றை சுவாசித்தது போல, புட்டிப்பாலுக்குப் பதில் தாய்ப்பால் குடித்தது போன்ற திருப்தியை தந்தது சேரனின் ‘’தவமாய் தவமிருந்து’’. நேற்று முன் தினம் இரவுதான் பார்க்க வாய்ப்பு கிடைத்தது.. பெற்றோர்களை விட்டுப் பிரிந்து வேறொரு நாட்டின் தனிமைச் சுழலில் பார்த்தது இன்னும் அதிகமான தாக்கத்தை என்னுள் எழுப்பி இருக்கிறது. மூன்று மணி நேரம் என் வீட்டிற்குள் இருப்பது போலவே இருந்தது. முத்தையாவிற்குள் பலமுறை என் அப்பா முத்து வந்து விட்டுப் போனார். கடந்த வந்த வாழ்வின் நிகழ்வுகளை திரையில் கண்ட போது கண்களில் நீர் முட்டி நின்றதை தவிர்க்க முடியவில்லை. திரைப்படங்களில் எதார்த்த வாழ்வில் நிகழவியலா எத்தனையோ புனைவுகளை பார்த்து சலித்திருந்த கண்களுக்கு, உண்மையை காணும் வாய்ப்பு கிடைக்கச் செய்த சேரனுக்கு நன்றி.

சேரன் படம் வெளிவருவதற்கு முன்பே சொல்லியிருந்தார். இந்த படத்தின் முத்தையா பார்க்கும் ஒவ்வொருவரின் தந்தையாகவே காட்சியளிப்பார் என்று. நூறு விழுக்காடு சரியே. படத்தை பற்றிய விமர்சனங்கள் ஏற்கனவே வந்து விட்டன. அதனால் அதைப்பற்றி நீட்டி முழக்கப்போவதில்லை. இதுவும் குறைபாடுகளுடன் வெளிவந்திருக்கும் படம்தான். அவைகளும் ஏற்றுக்கொள்ள கூடியவைகளே. சேரன் தேர்ந்தெடுத்த கதைக்களம் அற்புதமான ஒன்று. மனித உறவுகளை படிப்பதுதான் வாழ்வின் உயர்ந்த படிப்பாக இருக்கும். அந்த வகையான தேடல்களோடு இந்த படத்தின் ஊடாக பயணித்திருக்கிறார். படத்தை பற்றியான விமர்சனங்களுல் ஒன்று நீளமாக இருக்கிறது. காட்சிகளை இழுத்திருக்கிறார். கதைநாயகன் இறந்த பின்பும் படத்தை முடிக்க மனமில்லாமல் இழுத்திருக்கிறார். உறவுகளை நாம் எப்போதும் அறிவுப்பூர்வமாக அணுகுவதில்லை. உணர்வுப்பூர்வமாக அணுகுகிறோம். நம் வாழ்க்கை எப்போதும் விறுவிறுப்பாக செல்லக்கூடிய ஒன்றல்ல. எல்லாவித ஏற்ற இறங்களோடுதான் செல்லக்கூடியவை. நம் வாழ்விலே நாடகத்தனமாய் பல நிகழ்வுகளை நடத்திக்கொண்டே திரையில் வருவதை நாடகத்தனம் என்று சொல்லிக் கொள்கிறோம். மார்புப் பிளவுகளையும் இடுப்பின் வளைவுகளையும் நீண்ட நேரம் இடம் பெறுவதை எதிர்பார்க்கும் மனம் பெற்றோர்களுடனான உரையாடல்கள் நீண்டுவிட்டதற்காக விமர்சனம் என்னும் பெயரில் ஒப்பாரி வைக்கிறது. இந்தப்படத்தில் சேரன் சரியாக கையாளத பகுதி என்பது சென்னை வாழ்க்கைதான். அங்குதான் அவர் தடுமாற்ற நிலைக்கு வந்துவிடுகிறார். கதையின் நாயகர்களின் மீது கழிவிரக்கம் உண்டு பண்ணுவதற்காக அவர் அமைத்திருந்த காட்சிகள் சரியானதாக இல்லை. வெளிப்பட்ட விதத்தில்தான் அங்கு குறை இருக்கிறதே தவிர அவரின் சிந்தனை சரியான தளத்திலே சென்றிருக்கிறது. இதை பின்பு தொடர்கிறேன்.

ஒரு நடுத்தரவர்க்கத்தின் தந்தையர்களின் உணர்வை மிகத்துல்லியமாக வெளிப்படுத்தி இருந்தார்ராஜ்கிரன். நந்தா திரைப்படத்தின் மூலம் அவரின் நடிப்பின் ஆளுமை தெரியவந்தது. இந்த படத்தில் தேர்ந்த நடிப்பின் உச்சத்தை தொட்டிருக்கிறார். ஒவ்வொரு சூழலிலும் மாறும் முகபாவங்கள், அதை வெளிப்படுத்தும் வகையில் அவரது உடம்பின் ஒவ்வொரு பாகங்களுமே நடித்துள்ளன. சொல்ல்லிக் கொண்டு போனால் படம் முழுவதும் சொல்லிக் கொண்டு போகலாம்.

என்னை கரைத்த காட்சிகள் சில..

தீபாவளிக்கு பிள்ளைகளுக்கு ஒன்றும் செய்ய முடியாமல் போய் விடுமோ ஒன்று உடைந்து போய் உட்கார்ந்திருக்கும் பொழுது வரும் தொலைபேசி அழைப்பு, அதைத் தொடர்ந்து இளவரசுவை அழைக்க ஓடும் காட்சி...

சுற்றுலா செல்லமுடியாத ஏக்கத்திலிருக்கும் பிள்ளைகளை அழைத்துக் கொண்டு ஊர் சுற்றிக் காட்டும் காட்சி, குறிப்பாக முயல் பிடிக்கும் காட்சி...

படிக்க வைப்பதற்காக கடன் கேட்டு நிற்கும் காட்சி...

கல்லூரியில் சேர்த்துவிட்டு நெஞ்சை நிமிர்த்துவிட்டு வரும் அந்த காட்சி
இந்த காட்சியை கண்ட போது என்னால் கண்ணீரை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. 1997 வருடம் என்னை பொறியியல் கல்லூரியில் சேர்ப்பதற்காக என் தந்தை அலைந்து கொண்டிருந்த நேரம், கையில் எந்த வித சேமிப்பும் கிடையாது. அரசுப்பணி, ஒற்றை வருமானம்தான், வட்டிக்கு வாங்கித்தான் எல்லாமே செய்யக்கூடும் என்ற நிலை, சொந்தக்காரர்கள் எல்லோரும் அறிவுரை சொன்னார்கள் அகலக்கால் வைக்காதே, படிக்க வைக்கணும்னு ஆசைப்பட்டு கடங்காரனா ஆகி நிக்காதே என்று அறிவுரைகள், எல்லாவற்றையும் ஒதுக்கித் தள்ளிவிட்டு என்னை படிக்க வைத்தார். அவருக்கு முதலில் நம்பிக்கை கொடுத்தது அம்மா. என்ன செல்லம்( அம்மாவை அப்பா இப்படிதான் அழைப்பார்) செய்யலாம் என்று கேட்டபோது தாலிக்கொடியையும், காதில் போட்டிருந்து தோடு, மூக்குத்தியை தவிர்த்து அத்தனை நகைகளும் எடுத்து அப்பாவிடம் கொடுத்து இதை அடகு வைத்து முதலில் பணம் புரட்டிட்டு வாங்க என்று சொன்னார். நான் துபாய் வந்த பின்புதான் அது மறுபடியும் என் அம்மாவிடம் திரும்ப வந்தது. வாங்கும் கடனுக்கு வட்டி, வைத்த நகைக்கு வட்டி, கெடு முடிந்தவுடன் பணம் புரட்டி திருப்புவது பின்பு மறு அடகு வைப்பது என ஓடிய எட்டாண்டு வாழ்க்கை அது. முத்துவோ, முத்தையாவோ, அவர்களுக்கு முதுகெலும்பாய் இருப்பது முத்தம்மாளும், சாரதாக்களும் தான்.

ஆனால் நாம் இன்று முத்தையாவை பற்றியாவது பேச ஆரம்ப்பித்து இருக்கிறோம். ஆனால் அதில் சமபங்கு உழைத்த சாரதாக்களின் தியாகங்களை சரியான அளவில் உணர்ந்திருக்கிரோமா என்பது கேள்விக்குறிதான். எனக்கு விபரம் தெரிந்த நாளிலிருந்து இன்றுவரை என் அம்மாவிற்கு பிடித்தது எது என்பதை தெரிந்து கொண்டது கிடையாது. அம்மாவின் தேவைகள் என்ன என்று ஒருமுறை கூட சிந்தித்தது கிடையாது. படம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போது இந்த கேள்விகள் என்னை துளைத்து எடுத்துவிட்டன. நம் சமூக அமைப்பு நம்மை அந்த அளவில்தான் வைத்திருகிறது. இது போன்ற சூழல்களில் நம் தாய்மார்களின் குடும்ப நிர்வாகம் எத்துனை திறமையானது. பொருளாதார நெருக்கடிகளை அவர்கள் கையாளும் விதம், தன் சக்திக்குட்பட்டு வருவாயை பெருக்க அவர்கள் செய்யும் போராட்டங்கள், அவை எதுவுமே கவனம் பெறாமலே போய்விடுகிறது. படத்தில் ஒரு காட்சி காதலிக்கு பரிசளிப்பதற்காக பணம் வாங்கிச் செல்லும் காட்சி, பையனின் படிப்பிச் செலவிற்கு வேண்டுமென்று தோடும் அடகு கடைக்கு போய்விடும்.தன் கணவன் சைக்கிள் இல்லாவிட்டால் எவ்வளவு சிரமப்படுவான் என்பதை உணர்ந்து கணவனையும் குழைந்தையாக்கி பார்க்கும் அந்த இடம் தாய்மையின் உன்னதத்தை சொன்ன இடம். எந்த வித எதிர்பார்ப்புமற்று எப்போதும் தியாகத்திற்கு தயாரக இருக்கும் அந்த தாய்மைக்கு எப்படிச் செய்வது கைமாறு. குற்ற உணர்வால் குறுகுறுத்து போய்விட்டேன். நானும் சில வேளைகளில் என் மகிழ்விற்கென பணம் கேட்ட போதெல்லாம் இப்படி ஏதாவது ஒன்றைத்தானே அடமானம் வைத்து அனுப்பி இருப்பார்கள்??

அதே மாதிரி வாழ்க்கையில் முன்னேறத்துடிக்கும் இளைஞர்களை திசைமாற வைக்கக்கூடியது காதலும் காமமும். அதை மிகச் சரியாக எடுத்தாண்டிருந்தார் சேரன். ஏனென்றால் வளரத்துடிப்பவர்களின் வாழ்க்கைப் போக்கை மாற்றக்கூடியவை இந்த உணர்வுகள். இது இரண்டைப் பற்றிய தெளிவோ, விழிப்புணர்வோ அவர்களுக்கு இருந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. அதனால் அந்த உணர்வுகளை சரியான வகையில் கையாளத்தெரியாமல் தடுமாறுவது உண்டு.இதை சரியான முறையில் சொல்லியிருந்தார் சேரன். பாவம் குஷ்பு போன்ற அம்மாக்கள் வசந்திகளுக்கு இல்லைததால்தான் இத்தனை பிரச்சனை. காமம் என்பது வெறும் உடல் இச்சை தீர்ப்பதோடு முடிவதில்லை. அது பல்வேறு சூழல்களோடு பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அந்த சிக்கலை சொல்வதில்தான் சற்று மிகைப்படுத்தி விட்டார். சென்னையில் அவர்களின் வாழ்க்கை நிலையை சித்தரிப்பதில் கொஞ்சம் தடுமாறி விட்டார். ஒரு சில நிமிடத் தவறுகள் வாழ்வின் திசையை எவ்வளவு தூரம் மாற்றக்கூடியது என்று சொல்ல முயற்ச்சித்தது ஒரு குடும்பத்தில் பெரியவர்கள் செய்யும் பொறுப்பான செயல். அந்த வகையில் சேரனை இளைஞர்கள் மீது அக்கறை கொண்டிருக்கும் ஒரு மூத்த சகோதரனாகவே பார்க்கிறேன்.

சரண்யாவின் சிறந்த நடிப்பிற்கு சேரன் தன் குழந்தையை அவர் கால்மாட்டில் வைக்கும் காட்சி.பச்சப்ப்பிள்ளையின் அழுகை அவருக்குள் இருக்கும் தாய்மை உணர்வை கிள்ள தன் வைராக்கியத்தை காப்பாற்ற முனைந்து முடியாமல் உடைந்து பிள்ளையை தூக்குவாரே.கண்ணீர் பொத்துக்கொண்டு வந்து விட்டது. இந்த இடத்தில் மனம் அப்படியே லேசாகிப்போனது. சீக்கிரம் குழந்தையை தூக்கவேண்டும் என்று மனம் துடிக்கவைத்தைருந்தது அற்புதமான காட்சி.

சேரன் மதுரையில் வீடு பார்த்திருப்பதை தெரிவிக்கும் காட்சி, அந்த இடத்தில் ராஜ்கிரனின் சிரிப்பு எனக்கு என் அப்பாவின் ஞாபகம் வந்துவிட்டது. மே 31 2004 அப்பா பணி ஓய்வு பெறுகிறார். எனக்கு துபாயில் வேலை மே 18ம் தேதி கிடைத்தது. அவரது பணிக்காலத்தின் கடைசி பன்னிரண்டு நாட்களை மிக மகிழ்வோடு கழித்தார். அப்பாவுடன் வேலை பார்த்தவர்கள் எல்லாம் சொன்னது 8 வருசத்தக்கப்புறம் இப்பதான் நீங்க சிரிச்சு பாக்குறோம் சார்ன்னு. பணி ஓய்வு விழாவில் இதைக் குறிப்பிட்டு சொன்ன அப்பா கடைசி பத்து நாளாத்தான் நான் நிம்மதியா தூங்கிறேன். அதுக்கு ஆண்டவனுக்கு நன்றி. எனக்கு கை கொடுக்க பையன் வந்துட்டான் பெருமையோடு சொன்னப்ப எனக்கு பேசுறதுக்கு வார்த்தையே இல்லை. அப்போது அவர் கண்ணீரோடு சிரித்த சிரிப்பு இருக்கிறதே என் வாழ்வில் என்றுமே மறக்க முடியாதது. அதே மாதிரியான உணர்ச்சியை ராஜ்கிரன் வெளிப்படுத்தி இருந்தார்.

அதே மாதிரி என் அம்மா கல்லூரியில் என்னை சேர்க்க வந்திருந்தது. அதுவரை வீட்டை விட்டு பிரிந்ததே இல்லை. திருமணம் ஆகி நான்கு ஆண்டுகள் கழித்து பிறந்தவன் என்பதால் இருவருக்கும் என் மேல் ரெம்ப பிரியம். அப்பாவுக்கு கொஞ்சம் அதிக பிரியம். நான் மதுரையில் பிறந்தேன். அப்பா அப்போது திருவரங்கத்தில் வேலை பார்த்து கொண்டிருந்தார்கள். தினமும் என்னை பார்க்க திருச்சியிலிருந்து மதுரைக்கு வருவாராம். நான் குறை மாதப்பிள்ளை(7 மாதம்) என்பதால் முதல் இரண்டு ஆண்டுகள் வரை பல்வேறு விதமான உடல் உபாதைகள் வேறு. அந்தவகையில் அவர்களுக்கு என் பிரிவு மிகவும் கனமானது. கல்லூரியில் விட்டு ஊருக்கு கிளம்பும் போது அம்மா கண்ணில் தண்ணீர் வந்துவிட்டது. தவமாய் தவமிருந்த்தில் இதே காட்சி வந்த போது எனக்கு தெரிந்தது சரண்யா அல்ல என் அம்மாதான்.

படம் நெடுக ராஜ்கிரனை பிடித்தாலும் நான் மிகவும் ரசித்தது சென்னை வீட்டில் வந்து அவர் தலை கவிழ்ந்து உட்கார்ந்திருக்கும் காட்சி.. வருத்தம், ஏமாற்றம், இயலாமை என அத்தனைக்கும் மவுன சாட்சியாய் அமைந்திருக்கும் காட்சி அது.

படத்தில் இசை மிகப் பெரிய குறை. பல நேரங்களில் மனசு மொட்டை இருந்தா எப்படி இருந்திருக்கும் என்று நினைத்தது.

படத்தின் சின்ன சின்ன குறைகள் கிளறிவிடப்படிருந்த உணர்ச்சிக் குவியல்களின் முன்னால் ஒன்றுமில்லாதது போலவே இருந்தது. காட்சிகள் நகங்கள் என்றால் சேரன் நறுக்கி எறிந்திருப்பார். ஆனால் எல்லாம் ரத்தமும் சதையாக இருப்பதால்தான் கத்திரிக்க முடியாமல் தவித்து விட்டார். இது போன்ற முயற்ச்சிகள் தமிழில் தொடர்ந்து நடக்க வேண்டும். உறவுகளுக்கும் உணர்வுகளுக்கும் மதிப்பிழந்து இயந்திர சூழலில் வாழத் தள்ளப்பட்டிருக்கும் வேளையில் நாம் நம் வேர்களை மறக்காமல் இருப்பது முக்கியம். அந்நியன் போன்ற கழிவுகளுக்கு மத்தியில் இது மிகவும் அவசியத் தேவையாய் இருக்கிறது. கழிவுகளை பிரம்மாண்டங்கள் மூலம் சந்தனமாக பரப்ப நினைப்பவர்களுக்கு மத்தியில் சேரன் போன்ற படைப்பாளிகள் வெற்றி பெறுவது நம்பிக்கை தருகிறது.